Welkom bij E.W.S.

Welkom op de internetpagina van schaakvereniging E.W.S. uit Weert. Wij zijn een gezellige club waar je op de clubavond op diverse speelsterktes een leuk potje kunt schaken. Kom gerust een keer kijken of meespelen!
Voor meer informatie neem contact op met:
Hans Voogt: Tel.nr. 0495-785495
Theo de Jongh: Tel.nr. 0495-854282

Vragen over E.W.S. of opmerkingen over de website? Mail de webmaster!

dinsdag 20 september 2016

Interne competitie, ronde 2, 19 sep 2016

Verslaggever: Jos van Gend


Hard of zacht?
Wie op maandag 19 januari een blik naar binnen wierp in Keenterhart, zag twee verschillende taferelen. In de ene grote zaal - zeer goed gevuld – zat een groot gezelschap te luisteren naar diverse met een microfoon toegeruste sprekers. In de andere ook goed gevulde, maar wat kleinere zaal zat een gezelschap heren en  dame in arcadische stilte gebogen over hun schaakpartijen. Hadden ze dan geen last van de geluiden uit de belendende grote zaal? Ach, schakers zijn daar ongevoelig voor, zo gaan ze op in hun gedachten!


Bob speelde met Wit tegen Jan. Door beslommeringen op mijn eigen bord kon ik het slechts oppervlakkig volgen, maar Bob had een ver opgerukte pion op a6 en later een batterij van een witte loper en zijn eigen dame gericht op de koningsstelling. Toen de dame op h7 schaak gaf en vervolgens de koning van f7 na een schaakje van de loper op g6 naar de e-lijn moest, verloor Jan een toren en gaf hij op.

Harold speelde met Wit een dame gambiet tegen Kees. Aanvankelijk had Kees moeite om op zijn damevleugel tot spel te komen, zijn stukken stonden elkaar enigszins in de weg nadat Harold daar c5 had gespeeld, maar met f5 – met Zwart – creëerde hij tegenspel. Later – zo hoorde ik van hem, want ook deze partij kon ik nauwelijks volgen – wist hij achter de linies van zijn witte tegenstander te komen en zo voordeel  en de overwinning te behalen.

Hans speelde met Zwart tegen John en stond m.i. een groot deel van de partij wat beter. Twee open lijnen, initiatief en uiteindelijk door triplering van zijn torens en dame op de c-lijn veel druk op de witte c-pion. Ok hier had ik geen tijd om de finesses van de zaak waar te nemen, maar Hans legde mij in een interview na afloop op weg naar huis uit, dat hij in het eindspel meer tijd had moeten nemen en dan …….Had hij zijn pion op g5 gedekt met h6 dan had John drie zetten meer nodig gehad om de zaak daar op te ruimen en dan …Helaas zo ging het voor hem niet en John speelde het eindspel bekwaam, greep de volle winst en is nu de trotse leider!

Mat mocht met Zwart proberen tegen Irene. Beide kemphanen ontwikkelden voorzichtig, maar Mat kon wat meer druk creëren en zo moest Irene haar paard op de achterste lijn zetten en zo ook haar toren insluiten. Mat voerde voerde rustig en gedegen de druk op haar stelling op en ondanks de gebruikelijke secundaire hulpmiddelen moest zij na dappere teenstand toch de vlag strijken.

Cor nam het met Wit in een damegambiet op tegen Theo. Deze laatste kwam wat passief uit de opening met een achtergebleven c-pion. Cor leek daar van te gaan profiteren door meer druk op te bouwen: een mooie loper op de diagonaal a1-h8, een pion op e5, die maar wat graag naar e6 zou willen, een toren op de zesde rij en een hoofd vol snode plannen. Wat kon Theo daar tegenover stellen? De rust en de bekwame verdediging. Hij ‘verjoeg’ de toren naar b6 met De7, zette zijn paard op f5 en even leek het alsof het paard dat alle kanten op kon springen hier meer waard zou worden dan de loper op de diagonaal. Theo’s paard ging zelfs naar e3, gedekt door de toren op e4! ‘We’(ongeveer vijf personen) gingen er eens goed voor zitten, want het werd een gevecht op het scherpst van de snede: Theo met dreiging over de f-lijn en een mooi paard met octopusachtige trekken en Cor klaar om e6 te spelen, zijn loper tot zijn recht te laten komen en toe te slaan. Theo had na Tc1 van Cor de mogelijkheid om met zijn paard naar c4 te gaan en daarmee de torenverbinding te onderbreken. In plaats daarvan zette hij zijn toren van e4 daar neer en na enig nadenken sloeg Cor het ongedekte paard op e3 en toen was het na nog een paar zetten uit. Cor de terechte winnaar.

Uw verslaggever had zijn handen vol aan Ulrich Wieneke. Weet u wat Fischer-schaak is? Moe van al die eindeloos uitgekauwde openingstheorie bedacht Robert James Fischer deze variant. De stukken worden min of meer random op het bord gezet en dan moet je zelf gaan nadenken: misschien moet je wel beginnen met een paard op a1 en een toren op f1. Zonder nu Ulrich gelijk te willen stellen met Fischer deed zijn aanpak mij er toch aan denken. Hij opende met een paar eigenzinnige zetten, ik dacht daar met een dame-uitval van te kunnen profiteren. Ik won inderdaad een pion, maar moest hard werken om mijn dame weer thuis te krijgen. Al die zetten leidden voor mij tot een stelling waarin ik slecht ontwikkeld was en het over de zwarte velden behoorlijk waaide. Nadat mijn tegenstander gelukkig een mogelijkheid voorbij liet gaan om een volle toren te winnen, gaf ik een eerder gewonnen stuk terug om in ieder geval maar te kunnen rokeren. Ja en dan? We zaten in een vreemde stelling met aan beide kanten gebreken en Ulrich bleek hierin toch uitstekend op zijn gemak. Hij peuterde aan elk loszittend tactisch tandje in mijn stelling ik stond wel twee pionnen voor, maar zag nauwelijks mogelijkheden om ergens door te breken. Uiteindelijk kon hij zijn vooruitgeschoven loper op d6 niet goed meer dekken en verloor hij een toren. Na een lelijke fout gaf hij op. Na en avond hard werken had ik het volle punt, maar als Ulrich zo blijft spelen zullen ook anderen zich hem herinneren en zo zijn we weer terug bij het thema van die spreker in die andere veel grotere zaal.

Volgende week geen pionnen verorberen, maar poffertjes eten op de Weerter Kermis!

Alle uitslagen:

John Steuten Hans Voogt 1 - 0
Harold de Goey Kees Moolenaar 0 - 1
Cor Smeets Theo de Jongh 1 - 0
Irene Moonen Mat Hornix 0 - 1
Ulrich Wieneke Jos van Gend 0 - 1
Bob Sauer Jan Peeters 1 - 0

maandag 12 september 2016

Interne competitie, ronde 1, 12 sep 2016

Verslaggever: Cor Smeets

Ja, daar gaat ie dan weer.. het nieuwe seizoen van de gezelligste schaakclub van Limburg is gestart bij een temperatuur van ruim 25 graden. In plaats van een zwembad, bbq of een koel pilsje zitten de oude heren en een jonge dame te zweten en te zwoegen, strak gebogen over een stelletje stukken op een plastic bord met daarnaast nog een futuristisch klokwerkje als tafeldecoratie … het turen en staren leidt tot verhitte blikken als iemand net iets te hard praat.. ja en dan maar zeggen dat SCHAKEN een echt gezellige sport is… Zo begon dus de 1e ronde van onze competitie. Als je een half uur verder bent, vraag je ook nog af of de oudjes er iets bijgeleerd hebben na deze kwakkelzomer. Nou dat viel een beetje tegen. Laat ik beginnen met Harold tegen Jan. Net als vorig seizoen won Jan een vol stuk en dan denk je, zo dat gaat ie lekker uitspelen. Maar helaas, pindakaas. Harold verzon een trucje en Jan trapte er lekker in. Torenverlies en einde partij…. Ook bij Bob en Hans zijn de oude patronen te herkennen. Hans volop in de aanval, Bob hield nog een zomerdutje en prompt verloor hij een stuk… De winst was daarna niet al te moeilijk, al ploeterde, sputterde, spartelde en zwoegde Bob nog even. Er was geen redden meer aan. En dus een trotse Hans, blij met zijn 1e overwinning in dit seizoen. Het enige gemengde onderonsje van deze avond was Ulrich tegen de immer opwekte Irene, die een mega aanval opzette tegen de niet al te degelijke koningsstelling van Ulrich. Toch koos ze niet de allerbeste zetten en na het nodig gekletter werd de vrede van Weert getekend waarna er uitvoerig en luidkeels geanalyseerd werd. Zodanig dat bij de twee overige partijen de rust volledig verbroken werd.  
De (papieren) topper van de avond was tussen de twee kampioenen van het afgelopen seizoen. Kees opende super solide en  Cor zocht niet naar een al te ingewikkelde stelling. En zo werd hij langzaam in slaap gesust. Na een verkeerde zetvolgorde verloor hij een kostbare pion op b5. Hij mocht daarna in de handjes knijpen dat Kees ook nog niet al te fris was. Hij kon eenvoudig een tweede pion winnen door met zijn paard de pion op c6 te slaan. Mijn Fritz 8 ziet dit alles in 3 seconden maar Kees zag het helemaal niet… Door zijn terugtocht van het paard kon Cor zich bevrijden met een aantal scherpe pointes… en leek de stelling weer in evenwicht. En dat weet je het al. Cor biedt remise aan, Kees denkt een tijdje na, en neemt dan deze aan. Beide opgelucht met een half ei.. en geen lege dop. De langstdurende partij van deze avond was natuurlijk weggelegd voor Jos tegen John. Jos startte weer furieus met een (aangenomen) koningsgambiet maar verloor ergens een kwaliteit. Toch meende hij nog op de aanval te kunnen spelen maar kon het tij na de nodige verwikkelingen niet meer keren. Een degelijke pot van John dus, die zijn kampioenambities meteen op tafel heeft gelegd. En Jos, och die komt er wel weer gauw bovenop… en wint nog de nodige partijen in dit seizoen met zijn compromisloze schaak.
De kop is eraf… en de staart is nog veraf…..

Alle uitslagen:

Kees Moolenaar Cor Smeets ½ - ½
Hans Voogt Bob Sauer 1 - 0
Jos van Gend John Steuten 0 - 1
Jan Peeters Harold de Goey 0 - 1
Ulrich Wieneke Irene Moonen ½ - ½

dinsdag 31 mei 2016

Rapid kampioen: Cor Smeets

Verslaggever: Cor Smeets

Wat een typisch hollands weertje….regen, buien, onweer, code geel tot en met rood en dus wij weer aan de bak in het Keenter Hart voor de laatste ronde van de rapidcompetitie. Wij is in dit geval tien fanatieke schakers: Jos, Bob, Irene, Theo, Kees, Harold, Jan, Ulrich, Rainier en Cor. Er stond nog van alles op het spel. De rapidkampioen van het seizoen 2015/2016 was nog niet bekend al had Cor wel de beste kansen. Maar ja, die zag in Lissabon ook al zijn kampioenschap voorbijvliegen door de verrassende overwinning van Kees op Bob in de laatste ronde. En het toeval treft dat Cor in de eerste ronde met wit tegen de kersverse kampioen mocht spelen. Het werd een klassiek damegambiet. Licht voordeel voor de witspeler en na enig tactisch gebrei won Cor een pion. Omdat Kees ten aanval trok op de dame-vleugel bood Cor maar weer eens remise aan dat zonder aarzelen door Kees werd geaccepteerd. Zoals te verwachten won Jan van Ulrich en Theo van Irene. De spannendste partijen waren die van Harold tegen Rainier en Bob tegen Jos. Jos had duidelijk positioneel voordeel maar wist dit niet uit te buiten en werd in het eindspel overvleugeld door de ijzersterke Bob. Rainier trok aan het langste eind door zeer nauwkeurig te spelen en gebruik te maken van zijn taktisch inzicht.

In de tweede ronde hadden Bob en Cor een makkie tegen respectievelijk Ulrich en Irene. Bob was binnen een mum van tijd klaar en rolde vakkunde Ulrich op. Cor liet Irene wat spartelen maar gaf haar eigenlijk geen kans. Na stukverlies was de pret voor de meest fanatieke PSV supporter van Weert gauw voorbij. Jos speelde een prachtige partij tegen Rainier. Een snelschaakpartij vol tactische wendingen met pion- en stukoffers. Ze noemden het de Nijverdal variant….. Rainier bleek een perfecte killersmentaliteit te hebben en zorgde ervoor dat Jos niet kon rokeren waardoor deze zijn toren maar niet in het spel kon brengen. En dus won Rainier verdiend en steeg hij naar de tweede plaats op de ranglijst. Kees had ontzettend veel mazzel tegen Harold. Die speelde het middenspel heel erg sterk maar vergat de doodsteek te geven. Ik zag Kees op diverse manieren mat gaan of torens verliezen. Maar Harold zag het niet en dus ging hij uiteindelijk onterecht kopje onder…. Theo wist met slim spel Jan te slopen en kon daarna aan de slag als junior wedstrijdleider op zijn mini-mini laptop… Na enig geharrewar met allerlei toetsen kwam de stand en indeling voor de laatste ronde toch eruit gerold… Cor had aan een remise genoeg om rapidkampioen te worden en had alleen nog maar concurrentie van Rainier.  Bob won eenvoudig van Irene en Harold had geen moeite met Ulrich. Theo kon ondanks hevig verzet de ontketende Rainier niet tegenhouden, verloor een stuk en gaf daarna de partij op. Jan speelde weer eens superieur tegen Kees en creëerde een gewonnen stelling. Mat op diverse manier was mogelijk maar op de een of andere manier zag hij het niet. Het geluk was weer op de hand van Kees want hij gaf pardoes zelf mat. De laatste partij van dit seizoen – Cor tegen Jos ging dus om het kampioenschap. Jos speelde prima in de opening maar Cor ging in de tegenaanval maar maakte een typische snelschaakfout door zijn loper niet op het beste veld te posteren. Er dreigde zelfs stukverlies en ook zijn dame had niet veel vluchtvelden meer op de damevleugel. Cor werd gedwongen zijn dame te offeren tegen een paard en toren. Jos had het overwicht maar bleef teveel met zijn paard en dame spelen en betrok zijn toren niet in het spel. Cor profiteerde hiervan en rukte met zijn d-pion op. Een handenbindertje voor de zwarte toren. Na wat gehakketak dreigde Jos zelfs een tweede paard te verliezen en dus bood Cor remise aan. Jos aarzelde niet en zo kon Cor voor de eerste keer rapid-kampioen worden van EWS met 8 overwinningen en 4 remises. In huize Smeets zal er weer flink gefeest worden , net als in huize Molenaar. En al die anderen moeten dan maar wachten op de jaarvergadering van onze club… tijdens de bbq kunnen ze dan weer prachtige verhalen ophoesten en snoeven hoe ze in 2016/2017 kampioen gaan worden….

dinsdag 24 mei 2016

Verrassende ontknoping interne competitie

Uw verslaggever: Jos van Gend

Spanning en Sensatie in Keenterhart!
De laatste avond van het gewone speelprogramma, de laatste gelegenheid om op de ratinglijst voor het kampioenschap te stijgen. Tien clubleden waren op komen dagen om elkaar te bestrijden.

Ik begin met de partij tussen Irene met Wit en Ulrich met Zwart. Beiden gingen er flink tegenaan, zetten hun dames maar liefst op de vierde en vijfde rij en even leek de dame van Irene in de problemen te komen. Zij besloot tot een scènewisseling en speelde haar dame naar de damevleugel. Daarna zette ze haar paard op b5 en ja hoor! Ze had goed gezien dat c7 ongedekt was en dat leidde tot een ‘paardvork’, een paardzet waarbij koning, dame en toren werden aangevallen. Ze haalde de dame binnen en dan is de rest een kwestie van techniek: het volle punt, een mooie zege in navolging van de helden van PSV!
In tijdsvolgorde komt dan mijn partij met Wit tegen Jan Peters. Jan koos voor een Indische opstelling en besloot op een bepaald moment tot d5. Ik reageerde met e5 en viel zijn paard op f6 aan. Jan dacht dat hij na dc4x net als ik zou kunnen doorslaan (cd3x en de2x), maar ik zou mogen beginnen en dan ben ik eerder op f8, sla een toren en bovendien ik geef schaak. Hij zag ervan af. Had hij nu maar eerder zijn paard weggespeeld naar d7 dan had hij wat gedrongen gestaan, maar met een speelbare stelling. Nu stond hij een stuk tegen een pion achter en die achterstand kwam hij niet meer te boven. Het duurde nog even, maar uiteindelijk werd zijn koningsstelling opengebroken en was mijn loperpaar doorslaggevend: 1-0.

De derde partij ging tussen Harold met Wit tegen Rainier. In een Slavische opening zetten beiden het gedegen op, er werd flink geruild en na verloop van tijd stond er een eindspel op het bord met ieder een aantal pionnen, een toren en een paard. Smyslov heeft eens gezegd, dat een beginner het beste met het eindspel kan beginnen. Wie weet waar hij op een leeg bord zijn stukken moet zetten, heeft het spel echt door. Voor uw eenvoudige verslaggever is het moeilijk om te zeggen waar het voor Rainier fout ging, maar Harold zette zijn toren op de zevende rij, gebruikte zijn paard goed en toen Rainier naar de achterste rij moest uitwijken, ging het fout; om een paardvork te vermijden koos hij h8 en werd daarna mat gezet: 1 – 0 voor Harold.

Nu haal ik om recht te doen aan de dramatiek van de avond de partij van Hans met Wit tegen Theo naar voren. Theo begon met een Slavische verdediging (d5, c6 en e6) en schakelde daarna over op een Franse aanpak met c5. Het betekende dat hij met wat minder ontwikkeling en een wat gedrongen stelling uit de opening kwam. Twee lopers op d7 en e7 een paard op g8 met weinig toekomst en een zwakke pion op c6. Hans had het voor het uitkiezen, zo leek het. Maar zo simpel was het niet. Ten eerste kun je wel met een zwarte loper de zwarte velden beheersen, maar als pionnen en stukken op witte velden staan, ben je er nog niet. Ten tweede: hij speelde tegen Theo de Jongh en hoe langer een partij duurt, hoe beter Theo wordt. Hans zocht naar manieren om Theo’s stelling te kraken, Theo probeerde zijn g-paard aan de gang te krijgen. Waarschijnlijk tot zijn eigen verbazing ging het edele dier van g8 naar h6, naar f7, naar h8 (!) en uiteindelijk naar g6. Hans vond ten slotte zijn breekijzer in de h-pion. Deze ging naar voren, werd geruild en toen kon de witte dame van Hans over de zwarte velden proberen binnen te dringen. Theo deed nog een tegenaanval met zijn toren via de a-lijn naar a2, de dame ging mee om g2 aan te vallen, maar dat was allemaal te pareren. Met toren en dame van huis kon Hans zijn slag zijn slaan: letterlijk op e6 en toen kwam de zwarte loper tot haar recht en was het uit: 1 – 0 voor Wit.

De laatste partij was de strijd tussen Bob met Wit tegen Kees. Cor had zich vanwege vakantie afgemeld en de vraag was dus of Kees vanavond zou kunnen winnen en of dat dan voldoende zou zijn om van de tweede plaats over Cor heen te springen en zo op de laatste ‘gewone’ speelavond kampioen te worden. Kees koos voor de Siciliaanse verdediging en daarbinnen dan weer voor de Taimanov opstelling: geen a6 en d6, maar Lb4 en Da5. Bob lustte daar wel pap van, hij ging met zijn d-paard naar b5, dreigde naar c7 of d6 te gaan, wellicht een paardvork te geven en Kees moest dat maar zien te pareren. Het lukte met enige moeite, maar het leverde Bob een pion op; hij sloeg op h6 en Kees durfde dit stuk niet te nemen. De dame van Bob stond op d5 en het zag er dreigend uit: twee lopers die wel naar d3 en e3 zouden kunnen gaan en dan? Ja, wat dan?

Maar ja, het is wel de Siciliaanse opening: Wit valt aan en als dat niet doorslaat, slaat Zwart soms venijnig terug. De dame van Bob wordt aangevallen, moet naar de h-lijn en vervolgens naar f2. Kees zijn lopers staan nu goed op e6 en f6, het paard van c6 kwam naar d4 en viel niet alleen f3 aan, maar ook de ongedekte pion op c2. Bob haalt zijn loper terug naar d1. Het komt tot afruil op f3, nu komt de f-toren naar e8 en de druk op de witte stelling wordt steeds groter. Bob slaat met zijn paard van c3 terug op e2 en ja, dan gaat de zwarte loper van f6 naar a1 waar een toren staat! Daarna gaat het hard, pion c4 valt en de twee lopers van Zwart hebben een akelige uitwerking. Het is niet vol te houden, de dappere aanvaller wordt bedankt voor zijn diensten, maar niet beloond. Kees is de ‘comeback kid’ van deze partij.

Onze wedstrijdleider gaat dan alle uitslagen in het apparaat zetten, drukt op DE knop voor de eindstand en daarna op DE KNOP voor de eindstand over het hele seizoen en wat blijkt dan ???

Kees staat met een verschil van 1,6 ratingpunten op de eerste plaats en is kampioen van EWS van het seizoen 2016-2016. 

Alle uitslagen:

Bob Sauer Kees Moolenaar 0 - 1
Hans Voogt Theo de Jongh 1 - 0
Jos van Gend Jan Peeters 1 - 0
Harold de Goey Rainier Matzinger 1 - 0
Irene Moonen Ulrich Wieneke 1 - 0

dinsdag 10 mei 2016

Interne competitie, ronde 28, 9 mei 2016

Uw verslaggever: Jos van Gend

Onze wedstrijdleider bevond zich in een andere provincie, maar de moderne techniek maakte het ons toch mogelijk te vernemen wie er volgens het ratingsysteem tegen elkaar moesten spelen. Nadat de afwezigen digitaal verwijderd waren – waaronder Irene die aan het feestgedruis over PSV  de voorkeur had gegeven – gingen aan vier borden partijen van start. Uw verslaggever was vrij, had een ‘bye’ en dus alle tijd om de ontwikkelingen op de voet te volgen.

Bob speelde met Zwart tegen Ulrich Wieneke. Zij zetten hun partij symmetrisch op – de een volgde de ander. Nu is dit niet gevaarloos. Stel dat je tegenstander je mat zet en je dat na wil doen dan ben je net een zet te laat. Bob zette het rustig op en zijn tegenstander zondigde tegen een paar basisregels b.v. ontwikkel eerst al je stukken, rokeer tijdig, speel in de opening niet onnodig twee keer met hetzelfde stuk. Bob zette zijn torens in het centrum en wist met een schijnoffer een aftrekschaak op het bord te brengen waardoor Ulrichs dame van het bord verdween, geslagen werd. Daarna was het voor hem niet moeilijk.

Harm had met Wit het rustig opgezet tegen Harold, althans zo leek het mij. Zijn naar voren stormende g-pion boezemde Harold echter angst in, hij haalde zijn f-paard vroegtijdig terug naar d7 en zette even later zijn c-paard op e5. Toen dat paard daarna aangevallen werd, had het edele dier beter terug kunnen gaan naar c6 op gevaar af dat zijn baas een dubbelpion zou krijgen. Nu stonden er op een bepaald moment meerdere stukken in en dat leidde ertoe dat hij aan het einde van de openingsfase een vol stuk achterstond. Harm moest daarna nog wel zijn voordeel benutten , maar dat deed hij bekwaam en hij kon nog voor 21.15 u. het volle punt in ontvangst nemen.
Aan het volgende bord nam Cor het op tegen Jan Peters. Cor zette het rustig op zoals gewoonlijk en Jan koos voor een fianchetto van zijn koningsloper. Aan het einde van de opening was er wel wat geruild, maar had Jan met Zwart wat meer ruimte en stonden zijn stukken naar mijn mening wat actiever. Ik begon mij al te verheugen op een  fraai gevecht tussen beide kemphanen, maar beide ’hanen ’wilden niet kempen en besloten tot remise.

Dan maar genieten van Theo - weer terug van verre kusten - tegen Kees - net terug van iets minder verre kusten. Theo met Wit besloot vroeg in een Siciliaan het paard op c6 met zijn d-paard te ruilen. Met Pd2 en Pf3 bracht hij vervolgens zijn damepaard naar de koningsvleugel. Kees speelde e5 en d6 om een witte opmars in het centrum tegen te gaan, had lopers op e6 en e7 en naar mijn mening een iets actievere opstelling van zijn stukken. Had hij rond de vijftiende zet op c2 kunnen slaan en een pion kunnen verdienen? Of was dat slechts schijn, omdat dan Theo de zwarte e-pion op zou peuzelen? De witte lopers gingen van het bord en de witte toren die al geruime tijd op de derde rij stond moest heel goed opletten niet aangevallen en ingesloten te worden. Theo evacueerde de toren naar de b-lijn en loste zijn probleem door een torenruil op b6 op. De a-pion van Theo ging wel verloren en nu stond een eindspel op het bord – het was inmiddels 22.30 u. – waarin Zwart wel een pion meer had, maar geen vrijpion. Het witte paard stond goed opgesteld, de zwarte loper kon daar niet veel tegen doen. Een taai eindspel dus,  waarbij het de vraag was of Zwart zijn pion meer in winst zou kunnen omzetten. Beide heren hadden in hun zorgvuldige strijd elkaar stevig aan de tand gevoeld en besloten nu op voorstel van Kees tot remise.
Alle uitslagen:
Cor Smeets Jan Peeters ½ - ½
Theo de Jongh Kees Moolenaar ½ - ½
Ulrich Wieneke Bob Sauer 0 - 1
Harm Janssen Harold de Goey 1 - 0

maandag 2 mei 2016

Interne competitie, ronde 27, 2 mei 2016

Uw verslaggever: Cor Smeets

De dag na de dag van de Arbeid mochten we weer opgetogen en vol goede moed aan de slag in het Keenterhuis. Het was ook een prachtige lentedag geweest. Mocht ook wel na zo’n dramatische natte koningsweek. Verschrikkelijk wat een natte zooi, je zou zo maar gaan verhuizen naar een warm land. Spanje, Italie of Griekenland. Daar is het altijd beter zegt mijn vrouw. Maar ja vrouwen weten het altijd beter, denken ze… Maar nu moet ik haar helaas toch gelijk geven.  O ja, ik zou een verhaaltje schrijven over onze clubavond. Nou volgens mij was ons halve cluppie al op vakantie in S, P of G… (zie bovenstaand).

En dus zaten we slechts met 4 borden zonder Paardenkop in een te grote zaal in het hart van de Keent.  Harold mocht met wit proberen de trotse koploper en uw verslaggever omver te kiepen. Het werd weer eens Frans…. Met een verrassende opstelling van wit door geen d4 maar d3 te spelen. Cor liet zich niet intimideren door al te bruusk te gaan aanvallen. Behoedzaam zette hij zijn stukjes neer op de meest logische velden, rustig wachtend op een foutje van Harold. Na wat schermutselingen werden er wat lopers en paarden afgeruild. Met als gevolg dat Cor een ietse, pietsie betere stelling had. Zijn zwarte loper hield het enige witte paard in een lastige penning. Harold maakte inderdaad dat o zo gehoopte foutje en verloor een kwaliteit. Na dame-afruil was het daarna voor Cor een koud kunstje om een gewonnen stelling te forceren. Zijn vrije a-pion kon door het machteloze paard niet meer geblokkeerd worden en dus gaf Harold terecht op.

Je snapt wel dat ik na deze overwinning het waardeloze weer van afgelopen week snel vergeten was en zelfs Ireentje haar PSV een kampioenschap gunde… Maar zoals ik vorige week al voorspeld had zijn de kansen van een Eindhovens kampioenschap nog minder dan dat ik de lotto of toto win. Wel deed Ireentje haar uiterste best, net als die rood-wit broeken, om Rainier het lastig te maken. Traditioneel ging ze vol overtuiging in de aanval. Maar vergat ze haar eigen verdediging goed op orde te zetten. Waar heb ik dat meer gezien, meneer Cocu…. De stoicijnse Rainier wist echter van geen wijken. Hij sloopte vakkundig de stelling van Irene en kon na ruim een uur weer een winstpunt meepakken. Toch wel teleurgesteld ging Irene naar huis. Hoopvol biddend voor de SUPER-BOEREN uit de Graafschap dat ze dat ene puntje weten af te pakken van die arrogante godenzonen uit de zelf gekozen republiek Amsterdam. Volgende week weten we meer. Misschien komt ze dan juichend met haar rolstoel in rood en wit verkleed naar ons clublokaal. En maakt ze nog een wheelie zoals alleen Peter Sagan dat kan….          

Een ware veldslag was de partij van Hans en Bob, de nummers 3 en 4 op onze ranglijst. Samen ruim 150 jaar levens- en schaakervaring werden getest op de 64 velden. De stukken vlogen rond onze oren, zo hard ging er aan toe. Hans wilde traditioneel in de opening weer een pion  offeren maar kreeg er een paar kado of versierde er een paar van gulle Bob. Onze wat oudere versie van Douwe Bob moest daarna flink in de verdediging, witte lopers, paarden en torens zaten opdringerig in de zwarte veste. Een bombardement, waar de Duitsers jaloers op zouden zijn was het gevolg. Je merkt wel aan bovenstaande tekst dat we de Dodenherdenking en vijf mei nog een belangrijke rol in het leven van uw verslaggever spelen. Een aantal spectaculaire offers van Bob leidde niet tot paniek bij Hans met als gevolg dat deze vol trots zijn eerste overwinning op zijn conto kon schrijven. Hij heeft nu stevig plaats 3 in de handen en kijkt vol verwachting naar de resultaten in de komende weken van de nummers 1 en 2, die hij beiden nog kan inhalen. Na het dramatische verlies heeft Bob aan onze voorzitter medegedeeld dat hij misschien wel wil stoppen met schaken en dat hij nu voorrang gaat geven aan zijn zangcarrière. Het songfestival of Holland got Talent winnen, lijkt hem wel wat…

De partij tussen Mat en Theo kun je beschrijven als Jong talent tegen een ervaren Rot. De witte opening werd een succes, een pionoffer werd opgeluisterd met stukwinst en een fantastische aanvalsstelling. Een kolfje naar de hand van Mat en vastberaden hield hij Theo’s veste in de greep. De zgn. ervaren rot zat te turen met een loper, toren en paard in de beginopstelling terwijl rond zijn “blote”koning twee torens en een paard huppelde. Er was dus geen houden aan voor de grand old man. Zo rond half twaalf gaf hij op… Zijn wraak zal volgende week zoet zijn, dus wee degene die tegen hem moet spelen volgende week.  En Mat, die ging vrolijk naar huis in de wetenschap dat dit spelletje nog lang niet verleerd is…

Nog 2 ronden te gaan en dan weten we wie de enige echte kampioen van EWS is… en je weet het. De winner takes it all en geeft een rondje….

Alle uitslagen:

Harold de Goey Cor Smeets 0 - 1
Hans Voogt Bob Sauer 1 - 0
Mat Hornix Theo de Jongh 1 - 0
Irene Moonen Rainier Matzinger 0 - 1

dinsdag 26 april 2016

Interne competitie, ronde 26, 25 apr 2016

Uw verslaggever: Cor Smeets

Twee weken eerder kon ik nog schrijven over een mooie lentedag. Nu kan ik dus uitgebreid gaan vertellen over het veel te koude, gure en natte weer dat ons mooie Limburg in de ban houdt. Maar aangezien ik geen Paulusma heet, en zelf al voldoende verkouden ben, gaat dit verhaaltje over onze wekelijkse passie genaamd: SCHAKEN.

Slechts tien spelers waren er aanwezig. Vakantie, werk en andere perikelen hielden een aantal gamers al of niet noodgedwongen thuis. Toch werd er weer vurig gestreden. Hans speelde tegen en met Ulrich. Na een zevental (!) zetten was de partij al in een mat geëindigd. Een Schotse opening met een dame op d5 en de loper op c4. Nou dan weet je het al, als Ulrich weer te snel schaakt en zich gewoon mat laat zetten. De twee snip verkouden Bob en Cor maakte er ook een potje van. De vreemde franse opening van Bob, hij offerde zijn e-pion op zet 3, bracht Cor niet van de wijs. Zijn intentie, een snelle remise en dan naar bed met een warme kruik, dwong hem om heel snel alle lichte stukken af te ruilen. Met geen enkele winstkans voor beide partijen, werd de vrede al gauw getekend. Tevreden gingen de matadoren naar huis. Fanatieker ging het bij John en Jan. De voorzichtige opening van John werd hard aangepakt door de steeds beter wordende Jan. Hij viel met al zijn stukken aan en creëerde in het eindspel een tweetal vrijpionnen op g4 en h4 gedekt door de koning en een toren. De pionnen op a2 en b3 van John hadden daarentegen nog een lange weg te gaan voor de eventuele promotie. Jan speelde het koel uit en promoveerde een van zijn twee pionnen tot dame. Het was daarna een koud kunstje voor hem om weer eens een winstpunt te halen. Dit seizoen is John niet in zijn beste doen, maar dat belet me niet om een groot compliment te maken voor de immer strijdbare Jan. Irene had niet zo’n goede zin. Wat wil je ook als je PSV’tje geconfronteerd wordt met allerlei dubieuze strafschoppen van het wel erg Lucky Ajax. Haar opponent, Theo net terug van vakantie uit Sri Lanka (gemiddeld 33 graden!!!!!!!!)  zat goedgebruind en gesoigneerd relaxed achter de zwarte stukken. Hij liet Ireentje lekker spartelen en ondanks alle gezellige praatjes rond het bord over zijn heerlijke vakantie won hij verdiend. Ireentje pikte een traantje en zit waarschijnlijk vandaag in de kerk om een dozijn aantal kaarsjes aan te steken voor de Philips-brigade. Want dat is het aantal goals dat haar cluppie nodig heeft om kampioen te worden. Ajax krijgt minimaal nog twee strafschoppen en drie Lucky goals. Samen met de voorsprong van zes doelpunten zou dit betekenen dat Eindhoven met 1 goal kampioen wordt… Ja, ja Ireen, droom maar verder…. De laatste partij ging tussen Harold en Jos. Weer een Franse opening. Je merkt dat het vakantietijd wordt.  Harold speelde een verrassende zet, a4 maar dat leidde tot het verlies van een drietal pionnen. Wie denkt dat het pleit nu snel beslist was, kwam bedrogen uit. Er werd lang en diep nagedacht. Maar dat hielp Harold niet. Hij liet zich pardoes door Jos matzetten.. Het abrupte einde van een maandagavondje schaken….
En nu maar hopen op mooier weer op Koningsdag 2016.       

Alle uitslagen:
 
Bob SauerCor Smeets½ - ½
Hans VoogtUlrich Wieneke1 - 0
Harold de GoeyJos van Gend0 - 1
Jan PeetersJohn Steuten1 - 0
Irene MoonenTheo de Jongh0 - 1