Welkom bij E.W.S.

Welkom op de internetpagina van schaakvereniging E.W.S. uit Weert. Wij zijn een gezellige club waar je op de clubavond op diverse speelsterktes een leuk potje kunt schaken. Kom gerust een keer kijken of meespelen!
Voor meer informatie neem contact op met:
Jos van Gend: Tel.nr. 0495-542221
Theo de Jongh: Tel.nr. 0495-854282

Vragen over E.W.S. of opmerkingen over de website? Mail de webmaster!

dinsdag 23 januari 2018

Interne competitie, ronde 16, 22 jan 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Verslag volgt.

Alle uitslagen:
Bob Sauer Rainier Matzinger 0 - 1
Kees Moolenaar Ulrich Wieneke 1 - 0
Irene Moonen Jos van Gend 0 - 1
Mat Hornix Jan Peeters 1 - 0

dinsdag 16 januari 2018

Interne competitie, ronde 15, 15 jan 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Overbelasting

Overbelasting is een schaakterm waarmee we aangeven dat van een stuk te veel gevraagd wordt. U dwingt het om de ene taak uit te voeren en slaat dan toe, omdat het die andere taak niet meer kan uitvoeren. Natuurlijk denkt u nu net als ik aan de partij tussen Karpov en Spassky in Leningrad ?????. Eerder doet Karpov al in het middenspel de wonderbaarlijke 24e zet Pc3-b1. Ja, u leest het goed! Hij speelt zijn paard terug. Later zet hij op de 35e zet een toren op e8. Dat is een offer, maar als de zwarte toren van h8 zich kwijt van zijn taak, het bewaken van de onderste rij, en dus de aangeboden toren slaat, kan hij niet langer voorkomen dat witte dame en zwartveldige loper binnendringen in de door de toren verlaten hoek.
Er is echter ook nog een menselijke betekenis aan de titel van vandaag. Naast voorzitter, speler en verslaggever was ik deze maandagavond voor de eerste keer wedstrijdleider. Een combinatie waar menig mens nerveus van zou worden: belasting, misschien wel overbelasting. Troost is natuurlijk dat ik nu nog meer excuses heb voor zwakke zetten of zelfs nederlagen.

Nadat alles - met buitenlandse hulp - in werking was gezet, trof ik aan de overkant van mijn bord Bob. Ik speelde een Koningsgambiet en betrekkelijk snel kreeg Bob het betere van het spel. Ik had weliswaar een kleine ontwikkelingsvoorsprong, maar Bob had de betere witveldige loper en een pion meer. Ik koos ervoor om strijdend  - wellicht- ten onder te gaan en gebruik te maken van het feit, dat hij lang gerocheerd had, maar nog een toren en een paard in de andere hoek had staan. Mijn aanval was niet onaardig, we hadden elkaar nog wel even bezig kunnen hadden. Plotseling meende Bob voor Sinterklaas te moeten spelen, hij zette de deur wagenwijd open en ging mat. Het leverde veel punten op, maar weinig vreugde: 1-0.
Inmiddels had Mat met Wit van Ulrich gewonnen. Ik had geen gelegenheid hen te volgen, zag alleen dat in het late middenspel Mat een paard meer had dat ook nog eens een pion van Ulrich blokkeerde. Enige tijd later was het uit: 0-1.
Jan speelde met Wit tegen Kees. Er kwam een Siciliaan op het bord. Kees zette het zo rustig op, dat hij bjjna door Jan verschalkt werd. De laatste offerde een paard op b5 en als Zwart dat aannam, zou de witte loper op b5 schaak geven en dan moest de zwarte koning aan de wandel. Niet naar e7, dat was mat, maar naar de andere kant leek ook geen pretje. Kees nam niet, speelde Le7 en rocheerde kort. Blijkbaar woog de veroverde pion niet op tegen het dubbele tempoverlies. Enige tijd later waren de zware stukken, waaronder pionnen ver opgerukt in vijandelijk gebied en kort daarna gaf Jan op: 0-1.
Harold speelde met Zwart tegen Irene. Lange tijd stond er veel op het bord, maar geleidelijk moest Irene terrein en materiaal prijs geven en op het einde deed het mij denken aan het verhaal van Jan van Schaffelaar; alleen bovenop een toren omringd door  louter vijanden: 0-1.
Klapstuk van de avond was het treffen tussen Jeffrey met Wit en Rainier met Zwart. Laatstgenoemde zette de partij doordacht op, verbruikte heel veel tijd om zijn stukken op de ideale plaatsen te krijgen, maar dit lukte niet helemaal. Op een bepaald moment moest de witte dame naar voren om pion e4 te verdedigen en zo’n dame centraal op het bord is niet ideaal zo vroeg in de partij. Zwart kan met natuurlijke ontwikkelingszetten als Le3 zijn positie versterken en de witte dame moet weer verkassen, weg van de d-lijn die Wit met een toren in bezit nam. Rainier koos voor de aanval met g6 en f5 en toen had Zwart kunnen toeslaan. Na …; Df4 en Ld6, kan Zwart de zwarte loper slaan met zijn toren. Na cd6x volgt Dd6x en dan staat daar een blote koning in het centrum zonder hulptroepen en een witte zwartveldige loper die aan de aanval kan deelnemen. Kees aan de zijlijn zag het, Rainier – zo vertelde hij later – zag het op het moment dat hij Le3 speelde. Wit miste zijn kans, vergat enige zetten later zijn toren te dekken en toen was het na de onvermijdelijke pionnenopmars van Zwart uit: 0-1.

Alle uitslagen:
Jeffrey Becker Rainier Matzinger 0 - 1
Jos van Gend Bob Sauer 1 - 0
Jan Peeters Kees Moolenaar 0 - 1
Ulrich Wieneke Mat Hornix 0 - 1
Irene Moonen Harold de Goey 0 - 1

dinsdag 9 januari 2018

Interne competitie, ronde 14, 8 jan 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Goede voornemens

Wat te denken van schakers die elkaar op de eerste clubavond van het nieuwe jaar elkaar de beste wensen wensen. Het zijn beschaafde mensen, geen onprettige typen – zeker niet- en ze zullen het in het algemeen ook wel menen, maar toch hopen ze wel dat ze zelf het beter zullen doen al die anderen. Na deze formele en sympathieke openingsronde namen we weer achter de borden plats om elkaar op een vriendschappelijke wijze naar het leven te staan.
Om maar onbescheiden met mijn eigen partij te beginnen: Jan Peeters speelde met Wit tegen mij. We kwamen in de ruilvariant van het Frans terecht. Vroeg in het middenspel offerde Jan een pion om aanval te krijgen, maar daarna gaf hij een volle loper weg en dat was het einde van de partij: 0-1.

Deze snelle partij gaf mij wel gelegenheid om de andere vier partijen van dichtbij te volgen.
Ulrich speelde met Wit tegen Harm. Op een bepaald moment stonden er twee dames midden op het bord en leek mij de zaak nogal onoverzichtelijk. Hadden beide spelers toen nog gelijkwaardige kansen op succes? Een tijd later stond Harm een stuk voor en in het eindspel koos hij ervoor om zijn a-pion op a5 te zetten. De pion van Ulrich op b7 kon niet vooruit en toen Harms witveldige loper langskwam, waren de hele keten b7, c6 en d5 ‘spekje voor het bekje’: 0-1.

Theo speelde met Wit tegen Irene. Ondanks de gebruikelijke ‘buitenbordelijke’ versterking voor Irene, kwam zij naar verloop van tijd een kwaliteit achter te staan. Met een lelijk paard in het centrum en een dame die van de open diagonaal profiteerde, was er uiteindelijk geen ontsnapping mogelijk: 1-0.
Rainier speelde met Wit tegen John. Er kwam en Siciliaan op het bord. Wit speelde Pd4-f5 en na de ruil had Wit het loperpaar, maar pionnen op f2 en f5. Toen kwam John opzetten. Met zijn dame op c6 dreigde hij op g2 in te slaan. Rainier had lang kunnen rocheren, maar koos het zekere voor het onzekere en rocheerde na g3 te hebben gespeeld kort. Met zijn dame en een paard dat naar c5 ging wist John dameruil af te dwingen en daarna 1 van de lopers te ruilen. Na ruil van de torens kon het eindspel losbarsten, maar beide heren besloten tot remise. Wellicht had Wit in het diepe eindspel met zijn iets betere koning meer kunnen krijgen, maar dat bleef bij de analyse een open vraag: 1/2 – 1/2.

Kees had Wit tegen Bob. Er kwam een Slavische opening op het bord en na veel voorbereidend werk stak Kees de fik erin met d4. Bob antwoordde met e5 en toen begon het grote denken: doorschuiven naar d5 waarna de witveldige zwarte loper naar g4 komt of nemen op e5 of wat anders? Het werd slaan op e5. De heren sloegen zich er vervolgens letterlijk en figuurlijk doorheen, de zwarte witveldige loper kwam tot leven, ging naar f5 en viel de witte dame aan op e4; deze ging naar f5 en net toen ik dacht dat het een taai eindspel zou kunnen worden, besloten de beide combattanten tot remise: 1/2 – 1/2.
Alle uitslagen:
Rainier Matzinger John Steuten ½ - ½
Kees Moolenaar Bob Sauer ½ - ½
Jan Peeters Jos van Gend 0 - 1
Ulrich Wieneke Harm Janssen 0 - 1
Theo de Jongh Irene Moonen 1 - 0

dinsdag 19 december 2017

Interne competitie, ronde 13, 18 dec 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Houdini in Weert!

Maar liefst tien leden waren naar Keenter Hart getogen nu het weer het weer toeliet. Geen sneeuw, geen gladde wegen, dus alle kans om elkaar sportief aan de tand te voelen.
De eerste partij die eindigde in een overwinning voor Zwart was het treffen tussen Irene met Wit en Jan met Zwart. Na een gelijkopgaande opening wist Jan een stuk op Irene te veroveren en daarna was er geen houden meer aan; langzaam maar zeker werd zij tot overgave gedwongen: 0-1.

De tweede partij die ook eindigde met een zwarte overwinning was de strijd tussen Jeffrey met Wit en Bob met Zwart. Het was een Siciliaanse opening en u weet: Wit trekt ten aanval, Zwart loert op zijn kans. Jeffrey trok daadwerkelijk ten aanval en offerde op een bepaald moment zelfs een stuk op d5. Het leek allemaal gevaarlijk, dat was het ook wel, maar een oude vos als Bob komt dan uit zijn Siciliaanse schuilplaats. Door de ruil kregen Bobs stukken ruimte, hij had een stuk meer en het geduld om de verspreid aanvallende troepen van zijn tegenstander te neutraliseren. Een mataanval met damewinst bezegelde deze spannende en aantrekkelijke partij: 0-1.
Daarna was het de beurt aan Harold en Ulrich. De laatste besloot de rochade aan zich voorbij te laten gaan en dat leidde tot een stelling met voordeel voor Wit, op een bepaald moment zelfs drie pionnen tegen een stuk met een zwarte koning die onveilig in het centrum stond. Toch liep het anders. Zwart kwam steeds beter te staan en uiteindelijk stond er een eindspel op het bord van een witte toren tegen twee lichte stukken. Beide heren hadden ook een paar pionnen. Na veel strijd won uiteindelijk Harold: 1-0.

Klapstuk van de avond – nr. 1 tegen nr. 2 – was de partij tussen Rainier en Kees. Zwart verzuimde voor de uitval Lb4 eerst zijn paard naar f6 te spelen en na zo’n zet of acht leek het erop dat het niet al te lang ging duren. Wit was met zijn zwartveldige loper heer en meester op de zwarte velden, Zwart kon niet rocheren en moest al spoedig gaten dichten. Vroeg thuis vanavond? Nee, het liep toch anders! Kees hield goed vol, Rainier kon de winnende voortzetting niet vinden en zo eindigde de strijd in remise. Bij de analyse waren beide heren het erover eens, dat Wit met een doorgezette aanval de kansen van Zwart eerder vergroot zou hebben: 1/2 – 1/2.
John speelde met Wit tegen Jos. Na een opening met d4, d5 en Pc3 kwam een taaie stelling op het bord. Beide spelers zetten het rustig op. Na ruil van de witveldige witte loper had John twee pionnen op d4 en e3. Zijn dame stond ongedekt op d3 en ik zon op een mogelijkheid om b.v. Pc5 te spelen. Dat edele dier kan dan niet geslagen worden, want dan gaat de dame eraan. Had ik remise moeten aanbieden of moeten wachten op wat ongetwijfeld komen zou? Ik speelde f6 en e5 en na ruil te snel e4. Ik droomde van een mooie aanval op de zwarte koning. John sloeg mijn e4-pion en nu kon ik niet terugslaan, omdat dan mijn – ongedekte! - dame zou vallen. John maakte het daarna goed af. Hij dwong mij al mijn stukken te binden aan de eenzame pion d5. Ik raakte door mijn zetten heen en na g6 won hij met een fraai offer twee pionnen en zette mijn koning in zijn blootje. Kort daarna konden de stukken in de doos: 1-0.
Wintermeister is Rainier, Bob staat kort achter hem en Kees bezet de derde plaats.

Alle uitslagen:
Rainier Matzinger Kees Moolenaar ½ - ½
Jeffrey Becker Bob Sauer 0 - 1
John Steuten Jos van Gend 1 - 0
Harold de Goey Ulrich Wieneke 1 - 0
Irene Moonen Jan Peeters 0 - 1

dinsdag 12 december 2017

Interne competitie, ronde 12, 11 dec 2017

Verslaggever: Jos van Gend

IJs en weder dienende!

Wat zouden we zijn zonder clichés? Ze geven houvast, reduceren het bijzondere tot het gewone, maken het leven draaglijk en zorgen ervoor dat we zelfs in moeilijke omstandigheden toch nog iets weten te zeggen. Ieder kent het grapje, dat de jubilaris, aangenaam verrast – of is dat ook al een cliché? - door het cadeau, tegen de schenker zegt: “Dat had je nu niet moeten doen!” Dat is een cliché, neem die uitspraak vooral niet letterlijk.

Zo kent ook de schaakwereld zijn eigen terminologie. ‘Deze stand is in hogere zin gewonnen voor Wit” staat er dan in een schaakboek. “Ja, maar hoe?”, denk je dan als eenvoudig schaker. “De rest is een kwestie van techniek” is ook zo’n mooie.
Welnu gisteravond was het cliché in de titel van mijn verslag voor 100% van toepassing. Acht leden hadden het zekere voor het onzekere genomen en zich afgemeld. De resterende zes plaatste onze computer niet – ja, hij (of zij of het) bepaalt ook al ons doen en laten, in ieder geval de paring: wie tegen wie speelt -, het ding wilde geen paring produceren voor slechts zes spelers. Na raadpleging van onze oud-voorzitter (altijd bereid te helpen!) werden de instellingen gewijzigd en bleek de mens toch weer de baas. Nog wel!

Ulrich pakte het met Wit op zijn Italiaans aan tegen Rainier. Met kleine zetjes als c3, a3 en d3 bereidde hij zijn aanvalsplan voor. Vervolgens trok hij daadwerkelijk ten aanval en gaf schaak met zijn dame op a4. Rainier speelde zijn c-pion naar c6. Ulrich speelde zijn f-paard naar e5 en toen dat edele dier vervolgens een veilig oord meende te hebben gevonden op c4, volgde met b5 een vork en stukverlies. Het is Rainier dan wel toevertrouwd om met doeltreffende zetjes de stelling van de tegenstander binnen te dringen. Hoe Ulrich zich ook verweerde, hij trok aan het kortste eind en moest zich overgeven: 0-1.
Kees en Irene speelden een damegambiet, waarin het pionoffer niet aanvaard werd. Kees speelde op een bepaald moment c5, waardoor er een gesloten stelling op het bord verscheen met zo goed als al het materiaal nog op het bord. Toen Irene verzuimde om haar pion op h6 te dekken, was Kees er als de kippen bij om met zijn dame te slaan. Daarna begon een gestage opmars en aanval op de zwarte veste en hoe dapper ook Irene zich verweerde, haar huid zo duur mogelijk probeerde te verkopen, het mocht niet baten: 1-0.

Ik trakteerde Theo op een koningsgambiet. Hij aanvaardde mijn pion wel en speelde daarna d5. Na ed5x nam hij met zijn dame terug en die werd weer door Pc3 verjaagd naar a5. Een paar zetten later zag ik tot mijn verbazing dat ik een loper op e7 kon nemen. Nu is Theo een aardige kerel, maar ook een geslepen schaker, dus het was als val bedoeld. Slaat Wit dan gaat de toren van f8 naar e8 en is Wit de sigaar. Wat mijn opponent over het hoofd had gezien was, dat Wit dan eerst schaak geeft met zijn witveldige loper op f7, de koning moet naar h8 en daarna de toren slaat. Ik sloeg dus de loper op e7. Daarna ontspon zich een langdurig gevecht waarin ik ten aanval trok na lang gerocheerd te hebben. Had ik de partij eerder kunnen beslissen met een mooi torenoffer? Wellicht. Nu kwamen we in een eindspel terecht waarin Wit een stuk meer had tegen Zwart een pion meer. De ‘blote’ zwarte koning maakte het leven voor Theo niet makkelijker, ik won pionnen terug en kort voor 24.00 u. streek hij de vlag: 1-0.
Alle uitslagen:
Ulrich Wieneke Rainier Matzinger 0 - 1
Kees Moolenaar Irene Moonen 1 - 0
Jos van Gend Theo de Jongh 1 - 0

dinsdag 5 december 2017

Rapid competitie, rondes 4 t/m 6, 4 dec 2017


Een Sinterklaasverrassing

Wie op 4 december een blik naar binnen wierp in het Keenterhart, zag dat een aantal makkers hun wild geraas al hadden gestaakt. De oude leden waren massaal aanwezig. Waren de jongere leden van de Eerste Weerter Schaakvereniging cadeautjes aan het aanpakken? Gedichten aan het schrijven?

Snelschaken stond op het programma. Dat gaat zo snel, dat u zult begrijpen, dat ik daar geen nauwkeurig verslag van kan schrijven.

In  ronde 1 werd ik gedecideerd verslagen door Peter Ramaekers, ons oud-lid,, dat gelukkig weer meedoet aan dit speciale kampioenschap. Andere behaalden ook de volle winst. Ach, als je ouder wordt, gaat het vaak te snel!  Op zo’n avond als deze zou er eigenlijk een ‘echte’ journalist moeten zijn, iemand met verstand van zaken en een vlotte pen.

Na de tweede ronde kwam de derde. Ik won na lang manoeuvreren van Ulrich, Bob versloeg Irene, Jan en Rainier speelden remise en Peter vergrootte met Wit geleidelijk zijn voordeel – een pion meer – in de partij tegen Theo. Hij had druk via de zevende rij, zijn koning – in het eindspel een belangrijke stuk – ging mee naar voren en zijn g- en h-pion deden het vuile werk. Ja, ’t was gedaan met zijn tegenstander!  En toen viel Wits vlag! Theo winnaar. Het is snelschaken!

En nu de verrassing? Na de zes ronden van de eerste en tweede keer produceerde de computer de ranglijst en stond uw nederige dienaar bovenaan!

dinsdag 28 november 2017

Interne competitie, ronde 11, 27 nov 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Een bloederige avond

De eerste partij die in een overgave van de overwonnene leidde was de strijd tussen Bob en Jan. Jan nam wat te veel initiatief met Zwart in een Spaanse opening en dat moet je niet doen tegen iemand die lang in Spanje heeft gewoond. Bob sloeg in op f7 en even later stond de zwarte koning in het midden, daarna ging een paard op c6 eraan en toen was het uit: 1-0.
Daarna volgde Ulrich met Zwart tegen Irene. Ulrich had een paard dat vanaf c6 naar d4 sprong en kort daarna insloeg op c2 en met een paardvork een kwaliteit veroverde. Desondanks had Zwart het niet makkelijk. Hij had twee torens die nog op hun startplaatsen stonden. Irene ondernam een aanval ondanks haar materiaalachterstand, die er gevaarlijk uitzag. Uiteindelijk sloeg haar aanval niet door en haalde Ulrich de buit binnen: 0-1.

Enige tijd later streek ik de vlag. In een Italiaanse opening met Wit deed ik vele verstandig uitziende zetten, maar mijn tegenstander deed dat ook en had een goed plan. Rainier brak het centrum open en toen stond mijn koning fout op h2 en zijn loper goed op c5. Ik had een loper en een toren die niet meededen en toen ik in de verwikkelingen verdwaald door een fout mijn dame kwijtraakte, was het uit. Rainier had bewezen dat hij niet ten onrechte bovenaan staat.
John opende met d4, maar uiteindelijk kwam er Siciliaans motief op het bord. John plantte zijn paard op d6, Kees nam dat beest met zijn loper van f8 en John nam weer met zijn dame. Kees dreigde met afruil. Had John Lb4 gespeeld en Kees laten ruilen dan had de laatste een lelijke loper op d6 gehad, die Zwart voor lange tijd de rochade onmogelijk had gemaakt. Maar zo ging het niet. John ruilde zelf en toen volgde er een interessant middenspel. Wit stuurde zijn pionnen naar voren, maar door de ongelijke lopers konden beide heren elkaar in evenwicht houden. Dat leidde tot een remise: 1/2- 1/2.

De langste partij was die tussen Jeffrey en Theo. De argeloze toeschouwer zou denken dat Jeffrey het zich in de opening moeilijk maakte met al zijn damezetten, maar met die dame op de g-lijn en een loper op c5 kon hij op f3 inslaan en even later ging er ook nog een pion op h5 aan. Sommige mensen geven dan al bijna op, maar een oude vos als Theo gaat er dan nog eerst eens goed voor zitten. Het eindspel met twee torens voor Wit en een toren en een loper en vier pionnen voor Zwart leek gewonnen voor Jeffrey, maar zoals ik al vaker heb gezegd; “Hoe langer een partij duurt, hoe gevaarlijker Theo wordt”. Wij (Rainier en ik) keken vol spanning toe hoe Theo uiteindelijk de volle winst naar zich toehaalde: 0-1.
Alle uitslagen:
Jos van Gend Rainier Matzinger 0 - 1
Bob Sauer Jan Peeters 1 - 0
John Steuten Kees Moolenaar ½ - ½
Theo de Jongh Jeffrey Becker 1 - 0
Irene Moonen Ulrich Wieneke 0 - 1