Welkom bij E.W.S.

Welkom op de internetpagina van schaakvereniging E.W.S. uit Weert. Wij zijn een gezellige club waar je op de clubavond op diverse speelsterktes een leuk potje kunt schaken. Kom gerust een keer kijken of meespelen!
Voor meer informatie neem contact op met:
Hans Voogt: Tel.nr. 0495-785495
Theo de Jongh: Tel.nr. 0495-854282

Vragen over E.W.S. of opmerkingen over de website? Mail de webmaster!

dinsdag 21 maart 2017

Interne competitie, ronde 22, 20 mrt 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Het belang van de Weerter paardenmarkt

Maandag 20 maart werd er weer in ons clublokaal  hard gestreden. Weliswaar zonder onze voorzitter en wedstrijdleider, die elders vertoefde, maar Theo de Jongh nam zijn taak deze avond voortreffelijk waar.
Jan nam het met Zwart op tegen Cor. Op een bepaald moment trok Jan onvervaard ten aanval, speelde zelfs h5 en enige zetten later offerde hij een paard (!) en kreeg daar twee pionnen voor terug. De stukken van Cor stonden zo opgesteld dat hij niet makkelijk de indringer die over de h- en g-lijn en op de eerste en tweede rij hem belaagde kon weerstreven en even later was het afgelopen: 0 -1.

Harold speelde met Wit tegen Irene. Blijkbaar had hij haast, want hij pakte de zaak zeer voortvarend aan. Toen Irene met Zwart een schaakje van de dame op h5 meende te pareren met g6, sloeg hij met zijn paard (!) de pion op g6 en zoals u weet kun je dan niet terugnemen met hxg6, want dan valt je toren. Irene raakte verstrikt in het matnet van haar tegenstander en kort daarna was het uit: 1 – 0.

Bob speelde met Wit en kreeg de ‘Kees Moolenaar’ variant van het Siciliaans voorgeschoteld met het paard (!) op g6. Bob wreef zich al in de handen bij de gedachte aan een koningsaanval , speelde g3 en h4, maar durfde even later het niet aan om met h5 het paard te verdrijven. Dat was ook niet gelukt, want Kees zou met een tussenschaakje een veilig plekje voor het paard hebben gecreëerd. In plaats daarvan ontspon zich op de d-lijn en na b5 enz. een strijd op de witte damevleugel. Toen ik weer eens kwam kijken, had Bob een pionnetje meer in een eindspel. Hij vond het niet voldoende, te gevaarlijk om voor het volle punt te gaan en zo besloten beide heren tot remise: 1/2 – 1/2.
Harm speelde met Wit een soort kruising tussen een Spaanse en Italiaanse partij. Geen Evans gambiet of zo, maar rustig opbouwen met d3 en paarden (!) die lekker ronddraafden. John met Zwart hield het hoofd koel, duwde twee centrumpionnen stug vooruit, de stelling van Harm werd ‘uiteengedrukt’ en enige tijd later had de man van wie zo weinigen dit seizoen kunnen winnen (!) weer het volle punt binnen; 0 – 1.

Uw trouwe verslaggever had na de akelige ervaring met de beide paarden (!) van Kees vorige week afgelopen zaterdag op de paardenmarkt extra goed opgelet. Ik meende nu de gangen van deze vaak zo edele dieren wel te kennen. Kent u het paard van Troje? Welnu het paard van Theo mag er ook zijn. Ik beantwoordde Theo’s 1. e4 met de Franse opening en het ging mij ‘pour le vent’! Na een zet of tien had ik een kwaliteit en twee pionnen voor op mijn tegenstander. De finale klap had ik kunnen uitdelen, maar hoewel ik de combinatie wel bekeken heb, durfde ik het om de een of andere reden niet aan. Had ik mijn dag niet of is dit niveau voor mij te hoog? Daarna gunde ik hem een gaatje op de zwarte diagonaal, hij ging met zijn dame naar f6, zijn paard (!) kwam erbij en ik heb het al zo vaak gezegd: “Hoe later in de partij, hoe gevaarlijker Theo wordt”. De beer en de huid, waarschijnlijk heeft hij die uitdrukking de wereld ingebracht. Na nog een paar zetten was ik een illusie armer en had Theo de volle winst binnen.
Ulrich tenslotte moest, omdat hij geen tegenstander had, eerst wat doelloos rondlopen met een Bye, maar kon daarna toch nog wat schaken, omdat sommigen eerder klaar waren.

Alle uitslagen:
Harm Janssen John Steuten 0 - 1
Bob Sauer Kees Moolenaar ½ - ½
Harold de Goey Irene Moonen 1 - 0
Theo de Jongh Jos van Gend 1 - 0
Cor Smeets Jan Peeters 0 - 1

dinsdag 14 maart 2017

Interne competitie, ronde 21, 13 mrt 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Kortchnoi uit Acqoy?

Afgelopen zaterdag togen drie dappere strijders in de auto van Jos naar Acquoy voor het jaarlijkse toernooi met de spannende wedstrijden en daarna de loterij! Theo de Jongh was met zijn vrouw op eigen gelegenheid daarheen gereisd , dus de Limburgse kleuren werden stevig verdedigd. We speelden op hoog niveau letterlijk en figuurlijk. In Acquoy zijn er altijd twee groepen van zes die op een podium spelen. Dit jaar zaten John en ik in groep 2. John deed het heel goed door deze groep te winnen, ik had 50 %, Bob won in zijn groep een prijs en hoe het Theo is vergaan weet ik eerlijk gezegd niet meer. Daarna de altijd van veel prijzen voorzien loterij en ook daar haalde John heel wat prijzen binnen. Afgelopen maandag waren al deze strijders weer op de clubavond aanwezig.
Theo nam het met Wit op tegen Harold. Wellicht was de laatste nog wat verzwakt na zijn knieoperatie, maar feit is dat hij in het  middenspel een paard in moest leveren. Volgens Theo zou het ook anderszins fout afgelopen zijn met de zwarte stelling: 0 - 1.

Jan kreeg van Harm een Scandinavisch antwoord voorgeschoteld op zijn 1. ee4. Harm wist een batterij op te zetten met Lb7 en Dc6, dwong Jan tot f3 en een paar zetten later nam Jan na Pg4 van Harm een ongedekte loper op Le7. Toen volgde Db6 schaak en was het uit. Het was of mat of dameverlies: 0 -1.
Hans Voogt speelde met Wit tegen Ulrich. De laatste speelde wel c5 na 1. e4 van Hans, maar nam niet op d4 na 2. d4. Dan dreigt al gauw d5. Hans speelde eerst nog Lb5. Dan moet het paard op c6 weg en als je dat niet doet, kost het geld. Ulrich speelde na een aantal zetten, maar miste zijn toren op a8 en zijn loper op c8. Hans bouwde zijn voordeel bekwaam uit, dreigde met mat op e8 en onder die druk koos Ulrich even later een verkeerde voortzetting en toen was het 1 – 0.

John speelde met Wit tegen Bob. John koos voor een opstelling met d3 en Pc3 en rocheerde kort. Bob koos na een aantal zetten in de opening voor de lange rokade en een aanval op de koningsvleugel. Hoe het daarna precies verderging kan ik u niet vertellen, maar het eind van het liedje was dat John aan het langste eind trok.
Kees speelde met Wit tegen uw verslaggever. Het werd een Nimzo-Indische partij, ik meende met een paardmanoeuvre het loperpaar te kunnen verwerven, maar Kees dwong snel daarna ruil af van de witte lopers. Daarna kwamen zijn beide paarden beter te staan dan mijn paard en loper. Hij won een pion en dat werd een vrije a-pion.

En die Kortsjnoi, komt die nog? Toen Korstsjnoi tegen Karpov speelde lang geleden maakte hij bezwaar tegen een psycholoog in de speelzaal die - volgens hem op last van Karpov - hem negatief zat te beïnvloeden. Kortsjnoi zette toen een tegenpsycholoog, een antimedium, in dezelfde zaal in om het effect dat hij vreesde te neutraliseren.
Op het eind van mijn partij stonden Kees’ zijn dame en zijn paard bij zijn vrije a-pion. Ik probeerde van hun ’afwezigheid’ te profiteren door met dame en paard de relatief eenzame witte koning te verschalken. Wie kan je dan beter in je buurt wensen dan Theo de Jongh, de man uit Acqoy, die hoe langer de partij wordt, steeds beter gaat spelen? Mijn hart sprong op toen Theo zwijgend vlakbij mij kwam zitten. Helaas werkte het niet of mijn spel was niet goed genoeg. Kees offerde zijn paard voor een pion, gaf schaak en even later nog eens, waarbij ik de dames moest ruilen en toen was de vrije a-pion niet meer te houden: 1 – 0.

Alle uitslagen:
John Steuten Bob Sauer 1 - 0
Kees Moolenaar Jos van Gend 1 - 0
Hans Voogt Ulrich Wieneke 1 - 0
Theo de Jongh Harold de Goey 1 - 0
Jan Peeters Harm Janssen 0 - 1

dinsdag 7 maart 2017

Interne competitie, ronde 20, 6 mrt 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Een Spanjaard, een Siciliaan en een bok!

Mijn hart sprong op van vreugde, toen ik op 1 februari onze wedstrijdzaal betrad. Links van de ingangsdeur zag ik Kees Moolenaar tegenover een mij onbekende heer zitten, diep aan het nadenken, met gefronste wenkbrauwen en zo verder. Even meende ik dat we er een nieuw lid bij hadden gekregen, maar onze wedstrijdleider – zoals altijd trouw op zijn post – hielp mij uit de droom. Het was een vooruit te spelen partij  van onze uitwedstrijd tegen Blerick op zondag 12 maart. Naast deze externe partij werden er nog vier interne partijen gespeeld.
Kees had een Spanjaard tegenover zich, die zo meen ik  - in Düsseldorf werkte. Hij sprak bij de analyse achteraf gelukkig voor ons geen Spaans, maar Duits. Met fijn psychologisch inzicht trakteerde Kees hem op een Siciliaan. Daar had hij geen kaas van gegeten! Ik heb van de oude Max - deeltje acht of negen uit de Theorie der Schaakopeningen! – altijd begrepen, dat Wit in de Siciliaan ten aanval trekt en Zwart op de loer ligt voor de tegenaanval. Deze Spanjaard speelde zijn paard van c3 naar e2 en g3, speelde vroeg c4, maar nimmer d4 en stond na een zet of tien niet verder dan de derde rij. Kees had op de twaalfde zet zijn dame kunnen offeren voor een toren op b2; Wit neemt dan met de dame terug. Vervolgens komt er een paardvork – koning en dame – op d3, daarna neemt het paard de dame op b2 en pakt ook nog een pionnetje mee op c4. Resultaat: een kwaliteit en een pion en een kapotte koningsstelling. Kees vertelde mij na afloop dat hij het had gezien, net nadat hij zijn twaalfde zet had gespeeld. Een hele tijd verder had Kees zijn tegenstander weer behoorlijk onder druk. Bij een inval over de h-lijn met twee torens leek het lange tijd dat Wit in de problemen zou komen. Zijn dame staat niet  goed, wordt geslagen in het kruisvuur van de schaakjes of hij gaat ‘gewoon’ mat. Toch wist zijn tegenstander zich te redden en uiteindelijk zelfs met het volle punt naar huis te kunnen gaan.

Door bezigheden aan mijn eigen bord heb ik slechts een paar indrukken gekregen van de andere partijen. Bob won  op rustige en gedegen wijze van Ulrich. Theo deed hetzelfde met Irene. Hij liet mij na afloop zien dat hij door een reeks offers zich een weg gebaand had naar de vijandelijke dame (van Irene). Jan had Wit tegen John. Ik had de indruk dat Jan in het begin wat beter stond, maar na e4 – een pion van John die oprukte - kon John zich blijkbaar bevrijden en het volle punt binnenhalen.
Ikzelf speelde met Wit een koningsgambiet tegen Harold. Na een mooie combinatie – zo durf ik wel te zeggen “met de bescheidenheid die mij zo siert” – won ik een stuk. Daarna volgde een lang middenspel zonder dames. Moeilijk omdat we allebei nog een toren en een loper hadden met op de beide vleugels een paar pionnen en ik een paard meer. Na ruil van de torens hadden we ieder nog een loper en ik dus een paard meer. Harold stuurde zijn pionnen van f7 en g7 naar voren. Ik dacht met een loper op c7 het doorlopen van deze pionnen aanzienlijk te kunnen vertragen, maar zijn loper op h2 – die stond daar nog! – sloeg tot mijn ontzetting mijn loper op c7. Dat was de bok; ‘een bok schieten’ was in Groningen, waar ik mijn schaakcarrière begon, de term voor een blunder.

Harold werd zo beloond voor zijn taaie verdediging. It ain’t over till it’s over!
Alle uitslagen:
Jan Peeters John Steuten 0 - 1
Jos van Gend Harold de Goey 0 - 1
Bob Sauer Ulrich Wieneke 1 - 0
Irene Moonen Theo de Jongh 0 - 1

dinsdag 21 februari 2017

Interne competitie, ronde 19, 20 feb 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Manet, Monet of Matisse?

Naast beroemde kunstwerken als Brigitte Bardot en de Mona Lisa heeft Frankrijk ook grote schilders voortgebracht. Wie van hen behoorde tot de impressionisten? Weet u dat of hebt u daar slechts een vaag idee van? Ik zat gisteravond 21 februari 2017 zo aan mijn bord gekluisterd dat ik u niet meer dan een paar indrukken kan geven van wat er verder gebeurde.
Theo teruggekeerd uit den vreemde trakteerde Ulrich op varianten uit Sri Lanka en daar had laatstgenoemde niet van terug.

John en Harold hadden eerst een bord met veel stukken, een tijd later een bord met een paar stukken en veel pionnen en tenslotte won John.
Bob wist Irene reeds vroeg een stuk afhandig te maken en daarna liet hij de winst niet meer glippen.
Mat bestreed Harm met het Scandinavisch (!) en leek mij na enige tijd wat actiever te staan. Hij dacht lang na, maar vond de weg naar het hogere niet en zo werd het remise.
Rainier kreeg met Wit een Siciliaan op het bord tegen Kees. Hij zette het rustig op met c3 en Pd2, maar dwong Kees wel om vroeg d5 te spelen. Schreef de oude Max al niet, dat je nooit de stelling mag openen, als je nog niet ontwikkeld bent? Kees’ lopers stonden nog op c8 en f8. Heel veel later zag ik net het moment dat beiden elkaar de hand reikten na een remiseaanbod van Rainier. Bij de analyse leek het er sterk op dat Rainier winstkansen had gehad, maar hij vertelde mij nog maar acht minuten op de klok te hebben en zo was een verstandig besluit genomen.

Ikzelf speelde met Wit tegen Jan Peeters. Het aangenomen koningsgambiet kwam op het bord en Jan speelde vroeg Le7 om schaak te geven met Lh4. Ik speelde daarna Kf1 en toen konden we aan de slag. Ik kreeg het onzalige idee mijn koning alsnog naar de damevleugel te brengen en mijn dame op d3 te parkeren. Jan ontwikkelde intussen gedegen zijn stukken, posteerde beide torens op d8 en e8 en kreeg het betere van het spel. Mijn koning en dame, ingesloten in het centrum, waren kwetsbaar. Zijn dame werd actief op de zwarte velden van de f- en g-lijn, mijn pion op f5 bleek onhoudbaar en even later mijn hele stelling. Terechte winst voor Jan.
Over twee weken zijn er nieuwe kansen.

woensdag 15 februari 2017

EWS in 1ste KO ronde uitgeschakeld door de competitieleider

Als leeuwen hebben ze gevochten - John, Cor, Kees en Jos tegen het team van GESS.
Cor ging eerst ten onder, maar John claimde winst nadat de klok van de tegenstander was gevallen, 1 - 1 dus. Op de borden 3 en 4 behaalden Jos en Kees vervolgens remise. Eindstand 2 - 2 en omdat EWS op bord 1 had gewonnen waren zij reglementair de winnaars.
Maar helaas, GESS diende een protest in omdat onze klokken waren ingesteld op Fisher en niet op het klassieke systeem zoals in het KO reglement staat voorgeschreven. De tegenstander van John was er vanuit gegaan dat hij na het vallen van de vlag nog extra tijd zou krijgen.
De competitieleider heeft de uitslag van bord 1 vandaag ongeldig verklaard en daarmee GESS tot winnaar benoemd.

maandag 13 februari 2017

Interne competitie, ronde 18, 13 feb 2017

John, Cor, Kees en Jos speelden de 1ste KO ronde van de LiSB.

De andere uitslagen:

Hans Voogt Jan Peeters 1 - 0
Bob Sauer Harm Janssen 0 - 1
Mat Hornix Irene Moonen 1 - 0

EWS opgerold door 't Pionneke-2

Op een dag balancerend tussen de koude winter en het prille voorjaar mochten we weer aan de bak tegen onze gevreesde en ervaren tegenstander Pionneke II.
Helaas werd het voor ons dus een hele koude kermis. Met vijf nullen en een remise werden we vakkundig afgedroogd. Klinkt negatief maar is niet als zodanig bedoeld. De keiharde (schaak)realiteit leert ons dat we tegen goede tegenstanders redelijk kansloos zijn. Zo ook deze zondagmiddag.
Het begon al niet goed met de stelling van onze voorzitter Hans. Hij was redelijk met zwart uit de opening gekomen maar werd wel geconfronteerd met een open h-lijn en de afruil van zijn sterke zwarte loper op g7. Hans zocht tegenspel op de damevleugel maar werd onaangenaam verrast met Pb6. Helaas voor ons koos Hans de verkeerde speelwijze en verloor een kwaliteit en de koning kwam ook nog in een matnet terecht. Veel beter verging het ook Harm niet. Zijn Scandinavische opening leidde tot geen voordeel of nadeel. Maar op de een of andere manier verloor hij een vol stuk. Kansloos kon hij daarna spoedig de stukken in de doos leggen en zich weer bij zijn familie melden. Het wordt saai maar ook Harold had niet veel in de melk te brokkelen tegen Simon Kersten. In het middenspel stond ook hij plots een stuk achter en in een toreneindspel met slechts enkele stukken maak je dan ook geen kans meer. Zo stonden we na ruim anderhalf uur spelen al met 3-0 achter. De enige goede stelling was na enig speuren te vinden bij Jos. Zijn koningsgambiet behandelde hij weer voortreffelijk. Maar de Roermondenaar Dai Heinen was niet van gisteren en verdedigde met overgave. Toen Jos een foutje maakte, won Dai een pion en was de stelling van Jos al snel verloren. De gecoördineerde dame en torenaanval was Jos te machtig en kon ook hij een 0 noteren. Kees had ook geen makkie tegen de sluwe vos Rob Loose. De niet al te actieve witte stelling van Kees werd met een venijnige pionzet (b5) opgeblazen. Gevolg pionverlies en controle kwijt over het hele centrum van het schaakbord. Ook hier werkten de zwarte dame en toren voorbeeldig samen en werd Kees vakkundig weggespeeld.
Blijft nog één partij over. Op bord 1 werd ik met de zwarte stukken geconfronteerd tegen een Stonewall opening (pionnen op c3, d4, e3 en f4) en daarachter keurig de paarden en lopers verstopt. Loerend op een kansje. Ik was niet echt onder de indruk en speelde redelijk rustig en defensief.  Nadat beide spelers gerokeerd hadden,  wit kort en zwart lang, leek er een klein brandje te ontstaan in het centrum van het bord. Maar beide spelers waren toch meer van het voorzichtige soort. En omdat de strijd tussen Pionneke en EWS reeds lang beslist was, koos ik voor een remise-aanbod. Na enig denken werd dit geaccepteerd en was de score weer zoals vanouds bij mij. Beter een half ei dan een lege dop… 

EWS                                                    PIONNEKE  II                          1/2 – 5 1/2

Cor Smeets                                        Henri v.d. Bersselaar             ½ - ½
Kees Molenaar                                  Rob Loose                               0 - 1    
Hans Voogt                                        Robin Meindersma                0 – 1
Harold de Goey                                 Simon Kersten                        0 – 1
Harm Janssen                                    Hans Akkerboom                   0 -  1
Jos van Gend                                     Dai Heinen                               0 – 1