Welkom bij E.W.S.

Welkom op de internetpagina van schaakvereniging E.W.S. uit Weert. Wij zijn een gezellige club waar je op de clubavond op diverse speelsterktes een leuk potje kunt schaken. Kom gerust een keer kijken of meespelen!
Voor meer informatie neem contact op met:
Hans Voogt: Tel.nr. 0495-785495
Theo de Jongh: Tel.nr. 0495-854282

Vragen over E.W.S. of opmerkingen over de website? Mail de webmaster!

maandag 28 november 2016

Interne competitie, ronde 10, 28 nov 2016

Verslaggever: Cor Smeets

In mijn laatste verslag van onze interne competitie schreef ik nog dat het koud was. Nou deze avond was het nog veel kouder. Gelukkig kon ik met Jos meerijden en dus kwam ik behoorlijk opgewarmd naar het Keenterhart. Hans zat weer met zijn handjes in het haar want het regende afmeldingen. Uiteindelijk konden we met precies 10 spelers aan de slag op de avond van de grote WK clash tussen Carlssen en Karjakin. John had tegen Ulrich geloot en genoot na 10 minuten al van zijn stelling. Wat een verschil met gisteren toen hij kansloos werd weggetikt. Ulrich werkte dan ook weer prima mee. Ondanks alle adviezen van diverse opponenten  speelde hij weer zo’n zestal pionzetten achter elkaar.  Op e5, volgde d6, c6, f6, h6 en a6. En dus werd geen stuk ontwikkeld. Het enige wat John hoefde te doen is schaak geven oph5.. zwarte koning op de vlucht. En na nog wat verwoede verdedigingspogingen kon hij spoedig de stukken in de doos kieperen. John vond het allemaal prima na wat teleurstellende potjes. Voor Ulrich geven we nog een keer een tip. Ontwikkel je stukken in de opening… A.s maandag op 5 december hebben we een snelschaakavond en dus Ulrich doe je best… en neem wat aan van enkele ervaren schaakrotten. Hans had inmiddels een zeer goede positie opgebouwd  met zijn Konings-Indische opstelling.  De zwarte dame en loper werkten eendrachtig op de a1-h8 diagonaal. Arme Harold kon geen goede verdediging vinden met als gevolg het verlies van een kwaliteit. Na het nodige geruil kon Hans nog twee pionnen winnen en was het snel over en uit. Jammer voor Harold die zijn verrassende derde plaats hiermee kwijtspeelde. Leuk voor Hans, want die speelde wel een prima pot. Inmiddels verliep mijn partij tegen onze eigen EWS chess Queen niet van een leiendakje. De franse opening van mijn zijde werd een sof. Wel een pion meer, maar mijn dame stond op g2 buitenspel. Ook de andere  lichte stukken  stonden er maar belabberd bij. Irene had inmiddels haar rossen op e5 en g5, haar loper op c4, een toren op de g-lijn en dreigde met allerlei offers mijn koningsstelling op te blazen. Gelukkig was er iedere keer weer een noodremzet en kon ik mijn lichte stukken langzaam ontwikkelen. Op zet 20 kon ik pas rokeren en was het grootste gevaar geweken. Met agressief spel werd Irene nu langzaam van het bord gedrukt en uiteindelijk naar ruim 2,5 uur spelen hees Irene de vlag. Toch een compliment mijnerzijds voor onze eigen chess Queen. Ga zo door en dan komen de overwinningen vanzelf naar je toe… Rustig spelen, stukken ontwikkelen en aanvallen maar, is mijn devies voor haar.  Jos en Theo vochten ondertussen een interessant theoretisch duel uit. Dame-Indisch licht Theo wel. Al keek hij naar een machtig centrum. Met slim spel ontregelde hij de witte pionnenvesting en in het middenspel had hij twee lopers tegenover een loper en een paard. In een open stelling zijn dan de winstkansen voor de twee lopers maar met zes pionnen en twee torens voor elk is het geen sinecure om de stelling te openen. Jos was inmiddels niet meer helemaal zeker van zijn zaak en bood remise aan. Ik zag Theo lang piekeren en dacht hij speelt nog wel even door. Maar bij onkel Theo weet je het nooit en nam hij tevreden het half je aan. Bij de analyse bleek dat beide heren het goed gezien hadden. De laatste partij ging tussen de koploper Kees en runner up Bob. Kees was de teleurstelling van de vorige dag duidelijk te boven en speelde ouderwets goed. Met subtiel spel werd Bob in de verdediging geduwd. Een massief van pionnen rolde door zijn verdediging en bond alle zwarte stukken op de laatste 3 rijen. Dame-afruil leidde niet tot enige verlichting want met een witte pion op d6 en een koningsaanval met de torens via de g- en h lijn kon Bob niet alles meer dekken. Hij liet zich dan ook pardoes mat zetten. Proficiat voor Kees. Hij krijgt volgende week een extra groot cadeau van de Sint en Bob wordt misschien naar Spanje getransfereerd.   

Zo, inmiddels heb ik weer een hele cd van Ike & Tina Turner afgeluisterd met een aantal typische schaaktitels zoals Poor Fool, Stand  by Me, River deep, Mountain high, Only Women Bleed, Stormy weather, en It’s gonna work out fine. Dus heren en dame zoek een passende titel uit voor je afgelopen clubavond of zet ook maar een cd”tje op.  

Alle uitslagen:

Kees Moolenaar Bob Sauer 1 - 0
John Steuten Ulrich Wieneke 1 - 0
Harold de Goey Hans Voogt 0 - 1
Irene Moonen Cor Smeets 0 - 1
Jos van Gend Theo de Jongh ½ - ½

EWS opnieuw ten onder in de externe competitie

Verslaggever: Cor Smeets

TAAI  TAAI maar niet TAAI genoeg. Zo zou je onze tweede externe wedstrijd tegen Leudal 1 kunnen betitelen. En dus op deze  zondag met een heerlijk zonnetje buiten ons speellokaal gingen de mannen van staal weer eens even binnen zitten voor een partijtje schaak. Tja, je moet wat over hebben voor een schaakpartijtje. Precies om één uur begon dus het grote treffen tegen de ervaren Leudallers. Na ruim een uur liep ik langs de borden en kwam tot onderstaande beoordelingen. John, met wit had zijn Siciliaanse opening nogal passief behandeld en kon niet bogen over een voordeel. Kees, spelend met de zwarte kleuren, had in het Morra een pionnetje meer en een goede stelling. Bob, in navolging van de WK match Carlssen -  Karjakin kreeg de Spaanse verdediging tegenover zich en weerde zich goed. Harm stond al vanaf zijn Scandinavische opening beter en Harold had ook niet te klagen. Hij bestreed een Konings-indische verdediging met een klassieke aanval op de damevleugel. Mijn eigen franse afruilvariant was geen succes. Verwisseling van zetten leidde bijna tot pionverlies. Dus ik mocht weer een middagje gaan keepen.

De eerste beslissing viel na ruim 1,5 uur in ons nadeel uit. John offerde of verprutste ergens een toren. Dat is mij niet geheel duidelijk geworden. Het gevolg was dat hij 5 zetten later teleurgesteld kon opgeven. Daarentegen won Harm in het middenspel een vol stuk. En nadat hij met al zijn zware stukken de koningsstelling binnendrong, gaf zijn opponent op. Stand dus 1 -1. Jammer was dat Kees eerst zijn pluspion moest teruggeven om zijn ontwikkeling te voltooien. In het middenspel zonder dames gaf hij ook nog een paard af voor een tweetal pionnen. Veel erger werd het ook nog toen hij zichzelf mat zette.

Harold bouwde zijn voordeel uit met pionwinst en een gewonnen stelling. Ondanks dappere pogingen om een vol punt te scoren moest hij uiteindelijk genoegen nemen met een halfje. Bob dacht na de eerste tijdcontrole dat hij gewonnen had aangezien de tegenstander geen tijd meer zou hebben. En toen kwam de aap uit de mouw. Alle klokken stonden niet op de juiste instelling en dus speelden we een verkeerde variant van het Fischer Systeem. Aangezien de stelling van Bob geen voordeel had, Bob had een kwaliteit minder, nam hij genoegen met remise. En dat betekende een tussenstand van 2-3. Blijft dus nog mijn eigen partij over. Met veel hangen en wurgen en zelfs aanvallen had ik een gelijke stand bereikt. Aangezien ik moest winnen, offerde ik in het eindspel een pion met als doel met mijn loper, toren en koning een mataanval op te zetten. Dit lukte helaas niet en na ruim 3,5 uur  spelen uur moest ik ook opgeven. En kwam er een slecht einde aan ons zondagmiddagvertier. Wie weet gaat het de volgende keer beter met deze taaie mannen.

EWS                                                    LEUDAL                       2 - 4

Cor Smeets                                        Jan Broeckhuis           0 - 1
John Steuten                                     Arthur Hendrickx       0 - 1    
Kees Moolenaar                               Hans Kivits                  0 – 1
Bob Sauer                                          Iwan Sentjes               ½ - ½
Harm Janssen                                   Peter Sonnemans       1 – 0
Harold de Goey                                Henk van Meegen      ½ - ½

dinsdag 22 november 2016

Interne competitie, ronde 9, 21 nov 2016

Verslaggever: Jos van Gend

Strijd en toch remises!

Lang geleden in de Koude Oorlog was er een mopje over de manier waarop de Pravda – de Russische partijkrant – de waarheid presenteerde. Kennedy en Chroetsjef houden een racewedstrijd op het Rode Plein. Kennedy wint en Chroetsjef verliest. In de Pravda staat de volgende dag; “De Amerikaanse president werd voorlaatste; de leider van de communistische wereld behaalde een eervolle tweede plaats’. Ja, zo ongeveer voelde ik mij na afloop van mijn partij tegen Kees Moolenaar. Daarover later.
Hans speelde met Zwart tegen Ulrich. Na een gewone opening besloot Ulrich op twee fronten naar voren te gaan met zijn pionnen, terwijl hij nog niet gerocheerd had. Zo werd zijn centrum wel erg kwetsbaar. Toen hij vervolgens toch nog rocheerde, was de boot aan en kwam Hans steeds sterker te staan: 0-1.

Harold speelde met Zwart tegen Irene. De strijd ging behoorlijk gelijk op en naar het idee van uw neutrale verslaggever had Irene zelfs gevaarlijke druk op de zwarte stelling, maar over de e-lijn kwam Harold met een toren en een dame binnen in haar stelling en toen was het afgelopen. Wellicht heeft het feit dat door alle drukte de gebruikelijke chocolademelk pas later arriveerde ook nog een rol gespeeld: 0-1.
Harm bediende zich met Zwart tegen Theo weer eens van het Scandinavisch. De oude Max heeft het zo duidelijk gewaarschuwd voor het meerdere malen in de opening met hetzelfde stuk zetten, maar Harm deed toch in tien zetten drie damezetten. Nu kun je zeggen dat dat bij het Scandinavisch hoort en hij voelt zich daar prettig bij, maar dan moet je zo’n dame wel in de hand houden. Hoe het precies is gegaan, weet ik niet, ik was er op dat moment niet bij, maar hij gaf zijn dame weg en dan weet Theo wel hoe hij verder moet: 0-1.

Jan speelde met Zwart tegen John. Hij won betrekkelijk snel een stuk en vervolgens bouwden beide heren aan een pionnenstelling die veel weg had van een linie in de Eerste Wereldoorlog, een loopgravenstelling dus. Ik dacht dat Zwart met twee torens tegen toren en paard en later met een toren tegen een paard wel de winst zou kunnen binnenhalen, maar dat bleek niet zo. John verdedigde zich taai en uiteindelijk werd het remise: ½ -½.

Ikzelf speelde met Wit tegen de kampioen van vorig jaar Kees Moolenaar. Na lange strijd besloten we tegen 22.45 u. het punt te delen. Ik voelde mij een beetje als bovengenoemde Chroetsjef. We speelden zoals wel vaker een Siciliaan, Kees zette zijn loper op b4 en dreigde mijn paard op c3 te slaan. Hij speelde wat later Pe5, dreigde mijn witte loper te ruilen, ik haalde deze terug naar e2 en toen kwam c4 en moest ik toch nemen. Hij sloeg terug met bc4x en zo was mijn witte dubbelpion even later geblokkeerd door een zwartte pion op c4. Ik ging in de aanval met f4 en g4, ik zette mijn koning op h1, zodat er van een penning van mijn dame op d4 geen sprake kon zijn, ik speelde zelfs h4, maar het leek mij dat door mijn pionnenstorm (f5, ef5x, gf5x enz.) ook de zwarte krachten los zouden komen. Kees had een gevaarlijke a-pion en zijn dame ondersteunde deze en zo besloten we tot remise: ½-½.
Alle uitslagen:

Jos van Gend Kees Moolenaar ½ - ½
John Steuten Jan Peeters ½ - ½
Irene Moonen Harold de Goey 0 - 1
Theo de Jongh Harm Janssen 1 - 0
Ulrich Wieneke Hans Voogt 0 - 1

dinsdag 15 november 2016

Interne competitie, ronde 8, 14 nov 2016

Verslaggever: Cor Smeets

De dag na de aankomst van onze Goedheiligman mochten we weer aan de bak. Over het weer ga ik het niet meer hebben, dat is te triest voor woorden. Koud en nat voel ik me al een week. En dat na mijn prachtige warme vakantie in het o zo rustige, beschaafde en authentieke Portugal. Maar onze Sint, die is nog wel machtig interessant. Zeker met die zwarte Pieten discussie. Als het zo doorgaat in ons landje kunnen we de ZWARTE stukken ook maar bij onze geschiedenis schrijven. Want het gaat al fout met de eerste zet want wie mag nu beginnen in dit spel. Juist de WITTE speler. Noem dit nou ook nog een voorbeeld van de  dominantie van het superieure blanke ras en ik ben helemaal klaar met dit gekrakeel om nul komma niks. Zo genoeg politiek voor dit epistel en terug naar onze maandagavond hobby. Door de late afmelding van Mat zat Hans met zijn handen in zijn spaarzame haar. Er was al ingedeeld en dus nam hij maar weer een vrije avond en liet ons, arme krijgers maar zwoegen achter het bord. Mijn eigen partij tegen Ulrich was weer  van het type: Van dik hout zaagt men planken. Oftewel Hoe geef je mat in 12 zetten met slechts 2 stukken van het bord. Ulrich werkte wel lekker mee met zetten als h6, b6, a6, b5 en dus geen ontwikkeling van stukken of rokade. Dus na een halfuurtje konden de witte en zwarte stukken in de doos en stond het 1-0 voor de WITTEN. Bob had ook een prettige avond. Spelen tegen Irene is voor hem altijd een feest. Langzaam bouwde hij zijn voordeel uit en met zijn dame, torens en ander zwaar geschut joeg hij de Ireens koning over de kling. Gevolg 2-0 voor de WITTEN. Harm speelde weer eens ouderwets goed, deze avond. Hij verwacht zeker veel van de Sint als hij maar genoeg wint voor de 5e december. Arme Jan keek tegen een  geweldig centrum van pionnen en lichte stukken en zat volkomen opgesloten in een passieve stelling. Aangezien dat niet Jan’s pakkie an is, probeerde hij met hare majesteit nog wat onrust te zaaien. Helaas, pindakaas roept mijn kleinkind dan en na een listig zetje van Harm verblunderde hij dus zijn dame. Met als gevolg: 3 -0 voor de WITTEN.  Kees onze trotse medekoploper had het niet al te gemakkelijk tegen de immer opgewekte Theo. Met agressief  spel haalde hij veel angels uit de witte stelling maar zoals altijd liet Kees zich niet overbluffen. Na dameruil bleek het duo van de witte toren en paard een goed werkende combinatie te zijn. En dat leidde tot een winst van 2 pionnen. Na nog wat geklungel in zijn eigen achtertuin, zette Theo zichzelf zo’n beetje mat. Kees vond het allemaal prima en incasseerde het volle punt. Met als tussenstand. 4-0 voor de WITTEN. De leukste partij ging deze avond tussen Harold, bijnaam: the destroyer tegen Jos, bijnaam The Teacher. Ja want Jos gaf eerst Harold een lesje in effectief schaken. Een soepel gespeelde opening bracht het een stuk tegen een pionnetje. Maar nadat Harold wat legale dope had ingenomen, speelde het de sterren van de hemel. Arme Jos zat met een onderontwikkeld paard (?) en een toren op de achterste rij te staren naar een hyperactieve dame, die haar pionnen naar voren joeg alsof de Duvel haar op de hielen zat. Jos probeerde nog een zoenoffer met zijn enige paard maar de spankracht van dame, toren en pion op de 7e rij niet weerhouden. Na een goed gespeelde aanval kon Harold  uiteindelijk Jos matzetten en was deze weer een illusie armer. Tussenstand inmiddels 5-0 voor de witte krijgers. Tja, blijft nog een partij over. Die van die andere medekoploper John tegen onze rising star Rainier. Volgens mij was John nog onder de indruk van de aankomst van de goedheiligman want binnen 7 zetten gaf hij zijn f7 pion af, inclusief het recht op rokade. Lijkt me een makkie voor Rainier dacht ik nog. Maar toen begon het groter nadenken, nadenken, nadenken van R. met als gevolg dat hij zijn 90 minuten opsouppeerde met veel heen en weer zetten van loper en paard.  Aangezien John in zijn vorige leven keeper was van Nederweert United hield hij alles tegen en toen R. nog maar 3,5 minuut over had, deed hij een tactisch remisebod. Rainier twijfelde niet en dus konden beide heren een halfje bij hun conto schrijven. Eindstand WIT – ZWART… 5,5 – 0,5. En nou niet meer zeuren over witte suprematie. DEZE CIJFERS SPREKEN VOOR ZICHZELF. WHITE IS KING AND BLACK IS BEAUTIFUL…

Alle uitslagen:

Rainier Matzinger John Steuten ½ - ½
Kees Moolenaar Theo de Jongh 1 - 0
Harold de Goey Jos van Gend 1 - 0
Harm Janssen Jan Peeters 1 - 0
Cor Smeets Ulrich Wieneke 1 - 0
Bob Sauer Irene Moonen 1 - 0


          





         

dinsdag 8 november 2016

Interne competitie, ronde 7, 7 nov 2016

Verslaggever: Jos van Gend

Mijn collega bevindt zich nog steeds in verre, warmere oorden, dus u moet het nog een keer met mijn verslag doen. Volle bak bijna, elf mannen en 1 vrouw die elkaar vriendschappelijk naar het leven stonden.

Jan Peters pakte de Pirc van Hans Voogt stevig aan. Hij speelde vroeg h4 en kreeg een gevaarlijke aanval. Op een bepaald moment dreigde zelfs een mat in 1 dat Hans bijna over het hoofd zag. Hij moest een pion op de g-lijn geven en toen had Jan een ver opgerukt pionnenfront dat even stilstond. Had hij de pion moeten terugofferen? Wellicht. De dames werden geruild op d4, een paard van Hans drong binnen, Jan overzag een paardvork en zo won Hans: 0-1.
Theo mocht Irene bestrijden. Ondanks de gebruikelijke versterkende middelen dolf zij toch het onderspit. Geleidelijk kwam haar koningin steeds bloter te staan – in dit jaargetij af te raden - en dat leidde tot haar (de zwarte dame) ondergang: 1-0.

John streed tegen Harold. Op een bepaald moment had Harold een aanval over de open g-lijn van de witte stelling van John. Enige tijd later stond John materieel voor, maar daarmee was de strijd nog niet gestreden. Het werd een lang gevecht waar beide spelers na afloop heel tevreden over waren, maar dat ik nauwelijks heb kunnen volgen.  In de slotfase haalde John zorgvuldig de winst binnen. Zijn ploegje van toren, paard, twee pionnen en koning zorgde ervoor dat uiteindelijk een pion promoveerde: 1-0.
Ulrich speelde met Wit tegen Bob. Hij stelde zich niet helemaal klassiek op en Bob profiteerde daarvan door her en der een pionnetje en meer mee en op te pikken. Ja dan gaat het van kwaad tot erger en zo werd het 0-1.

Kees zag zich met Zwart geconfronteerd met een witspeler die zijn paard in een Siciliaan op a3 zette. Wat doe je dan? Rustig opbouwen en wachten op kansen. Het paard kwam naar  mijn idee niet uit de startblokken en de verf en op een bepaald moment kon Kees op d4 een pion winnen na ruil of Harm op a3 een dubbelpion bezorgen en daarna een pion op d4 winnen. Hij besloot eerst schaak te geven met zijn loper op b4. Uiteindelijk stond hij een pion voor, maar die raakte hij ook weer kwijt en na nog heel wat zoeken naar de winst door Kees besloten beide heren toch tot remise ½-1/2.
Uw verslaggever speelde de Saemisch variant van het Nimzo-Indisch. Mat speelde deze opening op een eigen wijze en ik wist niet goed wat ik met de binnengedrongen dame moest doen. Fritz geeft aan dat ik het anders had moeten doen, maar hoe dat ga ik nu u niet vertellen. Ik loste mijn problemen niet goed op en Mat maakte bekwaam gebruik van het feit, dat op mijn e-lijn meerdere stukken stonden en ook nog mijn koning: 0-1. Deze variant van het Nimzo-Indisch is genoemd naar Fritz Saemisch, een schaker die leefde van 1896 tot 1975. Hij was een diep denker. Zo nam hij eens op uitnodiging deel aan een demonstratiepartij in de open lucht in Berlijn. Na een paar zetten verzonk hij in diep gepeins en uiteindelijk gingen de vele belangstellenden maar naar huis, want veel verder dan de opening zou men niet komen.

Nu maar hopen dat Cor gauw terugkomt!
Alle uitslagen:

Harm Janssen Kees Moolenaar ½ - ½
John Steuten Harold de Goey 1 - 0
Jan Peeters Hans Voogt 0 - 1
Jos van Gend Mat Hornix 0 - 1
Ulrich Wieneke Bob Sauer 0 - 1
Theo de Jongh Irene Moonen 1 - 0


dinsdag 1 november 2016

Interne competitie, ronde 6, 31 okt 2016

Verslaggever: Jos van Gend

Zwijnen!!!

U denkt zeker dat ik boos ben op meerdere tegenstanders tegelijk. Dat ‘zwijnen’ hier het meervoud is van het zelfstandig naamwoord ‘zwijn’. Nee, lezer, het is hier het zelfstandig werkwoord ‘zwijnen’. Dit bescheiden beroep op uw ver weggezakte kennis van het taalkundig en redekundig ontleden is nodig om duidelijk te maken dat er gisteravond tweemaal gezwijnd werd.
Het eerste geval daarvan (dus ik bedoel niet de persoon, maar het partijverloop!) was Theo tegen Ulrich. Na een opening met nog veel op het bord sloeg Theo op c6 en Ulrich sloeg met zijn loper terug. Daarna gingen beide heren vrolijk aan het doorslaan, Wit sloeg zelfs op g7! Toen echter offerde Ulrich zijn zwarte loper op h2 met schaak en viel daarna op h4 met zijn dame binnen met schaak. Theo kon ontsnappen naar f2 en daarna het vege lijf redden, maar hij had gezwijnd. Zijn toren op a1 en loper op c1 deden niet mee en het had maar een haar gescheeld of … Nu won Theo: 1-0.


Bob speelde met Wit tegen Harold. In een Siciliaan ging op d4 veel van het bord, de witte dame ging terug van d4 naar d1 en enige zetten later bekende hij mij aan de bar dat hij een valletje aan het opzetten was voor zijn tegenstander. Een paar zetten later was hij zelf in een valletje gelopen en met een stuk minder was er geen redden aan. Mooie overwinning voor Harold: 0-1.

Irene nam het met de witte stukken op tegen Harm. Een rustige opzet leidde ertoe dat er halverwege de partij nog veel op het bord stond, nauwelijks geruild was. Wel stond de dame van Irene wat gevaarlijk ver voor haar troepen. Een flink aantal zetten later was Harm toch flink materieel in het voordeel gekomen en moest Irene de vlag strijken: 0-1.
Kees speelde met Wit tegen Rainier. Het werd een Slavische opening met het c-paard van Kees op d2 en de zwarte witte loper vroegtijdig buiten de keten gebracht met Lg4. Kan Zwart zich dat permitteren, wordt b7 dan niet zwak? Gisteravond in ieder geval niet! Beide heren ontwikkelden verder en nu moet ik nogal vaag blijven in mijn verslag, want ik kon het niet volgen. Ik bedoel niet dat het niveau mij boven de pet ging (hoewel …), maar mijn eigen partij nam zo zeer mijn aandacht in beslag, dat ik het letterlijk niet kon volgen. Er werd geruild, Rainier stuurde zijn paard van f6 naar e4, de loper van g4 sloeg op e2 en later vertelde Kees, dat hij daarna Dg4 had moeten spelen, dat had kans op winst geboden wellicht. Zo ging het niet en dus werd het een mooie remise: ½ - ½.

En nu het andere zwijn, dat was ik. Nee, ik moet het correct formuleren: mijn partij was het tweede voorbeeld van ‘zwijnen’. Jan speelde met Wit en ik koos voor de Franse opening. Jan speelde c3 en daarna begon de ellende. Ik heb het nageteld: ik deed dertien pionzetten op achttien zetten, Jan daarentegen verplaatste in die achttien zetten  twaalfmaal een stuk. Vannacht verscheen de oude Max in een droom aan mijn bed en herinnerde mij nog eens aan de oude regel, dat je in de opening nooit tweemaal met hetzelfde stuk moet zetten. Schaak met verstand! Ik had het loperpaar in een gesloten stelling en geen idee wat te doen. Jan had wel ideeën en creëerde op de b-lijn een vrijpion. Ik dacht deze te kunnen vastzetten op een zwart veld en daarna te winnen, maar Jan ruilde zijn dame voor mijn twee torens en toen stond mijn koning in zijn blootje. Ik kon mijn paard niet behouden en stond dus een paard achter met als enige tegenwapen een vrijpion op c5. Dan maar naar voren! Beide koningen begaven zich naar de c-lijn en ik dreigde door te lopen, Jans paard kwam erbij; op de f-, g- en h-lijn stonden onze pionnen tegenover elkaar en toen werd het door herhaling van zetten remise. Ik blij en opgelucht tot bleek door een paar opmerkingen van de omstanders dat Wit ‘gewoon’ mijn pion had kunnen winnen. Ik had gezwijnd! ½ - ½.
Een clublid vroeg zich af of schaken en verslag doen van niet te veel taken op een avond zijn. Wellicht is die opmerking juist. Moet ik het schaken er dan maar aan geven?

Grote namen zijn mij voorgegaan. Jan-Hein Donner heeft vele mooie stukken voor De Tijd en De Volkskrant geschreven. Hij had daarvoor al wel b.v. in 1967 het toernooi in Venetië gewonnen. Jan Timman is mede-editor van New in Chess, schreef vele schaakboeken, maar ook hij had daarvoor al wel talloze toernooien gewonnen en zelfs met Karpov om de wereldtitel gestreden.
Ik vind het dus te vroeg om nu al te stoppen met mijn actieve schaakcarrière. Hoog tijd dat Cor terugkomt!

U vindt dat ik mij hier aan onvergelijkbare grootheden spiegel? Wacht tot u mij aan de overkant van het bord ontwaart!
Alle uitslagen:

Kees Moolenaar Rainier Matzinger ½ - ½
Bob Sauer Harold de Goey 0 - 1
Irene Moonen Harm Janssen 0 - 1
Jan Peeters Jos van Gend ½ - ½
Theo de Jongh Ulrich Wieneke 1 - 0

dinsdag 25 oktober 2016

Interne competitie, ronde 5, 24 okt 2016

Verslaggever: Jos van Gend

Er stonden weer mooie partijen op de rol gearrangeerd door onze wedstrijdleider, die alleen maar het startslot loste en daarna de zaken aan ons overliet.  Hoewel niet gewend zo zonder zijn vaste hand om ons te leiden gingen we toch welgemoed aan de slag.

Rainier met Wit speelde tegen Bob. Na een vroege ruil van pionnen in het centrum werden de dames geruild en dat betekende voor Bob dat zijn koning in het centrum moest blijven. Rainier kreeg druk met zijn lopers en een toren over de d-lijn, maar Bob kon het allemaal goed aan. In een onbewaakt moment overzag hij een bepaalde manoeuvre en verloor zo een stuk. Ja, dan is het tegen hem nog een hele stevige klus om in zo’n stelling met tegen elkaar aanstaande pionnenformaties de winst te vinden, maar dat is Rainier wel toevertrouwd. Bob bood zo lang mogelijk weerstand, maar moest uiteindelijk toch de vlag strijken: 1-0.
Irene speelde tegen Jan Peters. Na een aanvankelijk gelijk opgaande strijd liet zij zich verrassen door een loperzet van Jan die daarmee een kwaliteit won: toren tegen een loper. Daarna ging het van kwaad tot erger, zij moest steeds meer terrein en materiaal prijsgeven en het eind van het liedje was dat Jan het volle punt mee naar huis mocht nemen.

Harold speelde met Wit tegen Ulrich. Het werd een damegambiet waarin Harold zijn pion op c4 doorspeelde naar c5 en zo schoven de beide formaties in zekere zin langs elkaar. Daarbij ging het voor Ulrich tamelijk snel fout. Hij moest zijn dame geven en de partij eindigde zeer concreet met mat: 1-0.
Cor speelde met Wit tegen John. Hij zette de zaak rustig op met d4, c3 en Pbd2. John antwoordde navenant met een solide opbouw en na de opstoot van e4 waarbij pionnen en lopers werden geruild ging Zwart met zijn paard van c6 via a5 naar c4, waarna de witte zwartveldige loper van het bord ging. Zo stonden beide heren met torens en ieder een licht stuk klaar om de strijd voort te zetten, maar het stond zo gelijk naar hun inschatting, dat zij tot remise besloten; ½ - ½ .

Mat trakteerde Kees op het Morra-gambiet in het Siciliaans. Had hij dat vorige week ook niet tegen Hans Voogt? Alles ontwikkelde zich voorspoedig en Mat vertelde na afloop dat hij zo bezig was geweest winnende varianten door te rekenen, dat hij daardoor veel tijd had ‘verloren’. Uiteindelijk - ik speelde zelf tegen Harm, dus kon ik niet alles volgen – speelde Kees d7-d5 en toen ging het erom of Wit en zo ja, waar kon nemen. Het leek allemaal gevaarlijk voor Zwart: slaan op c5 of slaan op e6 met het paard, dat de dame aanvalt. Neem je dan dat paard met fe6x dan slaat de witte dame terug met schaak aan den koning en een extra aanvaller voor e5. Wie ziet in zo’n situatie een uitweg? Kees! De zwarte loper op c5 – daarachter staat de dame op b6 - slaat op f2, de koning moet weg en dan vliegt de toren op c1 eraf enz. enz. Ach lezer, er waren vele gevaarlijke varianten, zo bleek na afloop, te veel om te onthouden voor een eenvoudige verslaggever. In werkelijkheid werd er op d5 geslagen , Kees ving het bekwaam op en toen Mat onder tijdsdruk f5 speelde en zijn paard op g5 verjaagd werd was Lf3 de genadeklap: 0-1.
Ik mocht het met Wit opnemen tegen Harm. We zetten samen een ‘dame-indier’ op het bord met b6 en Lb7, elk stuk vond zo zijn plaatsje op het bord en na het pionnenvierkantje op c4, d4, c5 en d5 zette ik mijn toren op Tc1. Ik had al gerokeerd, mijn tegenstander nog niet. Harm speelde cd4x en ik Pd4x. Toen hij vervolgens met Tc8 zijn dame opsloot, rook ik mijn kans en speelde Le6x. Deze mag je niet terugnemen, want dan volgt Pe6x met damewinst. Harm besloot ruimte te maken voor zijn dame met Tc3x en na nog wat ruilen had ik twee pionnen gewonnen en stond zijn koning op g6. In zekere zin begonnen toen mijn problemen zelf gecreëerd. Hij had een toren en vier lichte stukken en ik twee torens en twee lichte stukken. Helaas deden mijn torens niet mee, ze stonden niet op de open lijnen en konden niet helpen bij de strijd aan de overkant. Na een foute paardzet van mij en de vervolgzet van Harm die ik niet voorzien had, schrok ik zo dat ik een grotere fout maakte die tot dameverlies leidde en toen was het 0-1.

Alle uitslagen:
Cor Smeets John Steuten ½ - ½
Mat Hornix Kees Moolenaar 0 - 1
Jos van Gend Harm Janssen 0 - 1
Irene Moonen Jan Peeters 0 - 1
Rainier Matzinger Bob Sauer 1 - 0
Harold de Goey Ulrich Wieneke 1 - 0