Welkom bij E.W.S.

Welkom op de internetpagina van schaakvereniging E.W.S. uit Weert. Wij zijn een gezellige club waar je op de clubavond op diverse speelsterktes een leuk potje kunt schaken. Kom gerust een keer kijken of meespelen!
Voor meer informatie neem contact op met:
Jos van Gend: Tel.nr. 0495-542221
Theo de Jongh: Tel.nr. 0495-854282

Vragen over E.W.S. of opmerkingen over de website? Mail de webmaster!

zaterdag 2 juni 2018

Rapid competitie, rondes 13 t/m 15, 28 jun 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Wie anders dan Theo?

Snelschaak is een vreemde bezigheid. Waar een schaker normaliter zich erop beroemt, dat hij of zij een plan heeft en dat doordacht uitvoert, moet hij bij een partijtje snelschaak  - ook wel ‘vluggeren’ genoemd – erop rekenen, dat hij door de tijd gedwongen zetten doet, waar hij zich soms al een zet later voor schaamt. Verliest hij daardoor? Nee, want de tegenstander is aan dezelfde krachten onderhevig en doet dus ook vreemde zetten, ziet zaken over het hoofd of denkt simpelweg te lang na.
Na deze inleiding nu de harde feiten van afgelopen maandag; de laatste ronde van het snelschaakkampioenschap. Er waren nog drie personen die kampioen konden worden: Bob Sauer, Theo de Jongh en ikzelf. In de eerste ronde speelde ik tegen Bob. Hij meende in het Russisch te moeten afwijken en belandde in een gedrongen positie. Hij maakte geen ruimte voor een loper en verloor dat stuk. Zorgvuldig spelend won ik de partij.
In de tweede ronde speelde ik tegen Theo. Om duistere redenen verzuimde ik met Wit in het koningsgambiet de noodzakelijk zet Pf3. Theo viel binnen en over mij heen.

In de laatste ronde won ik van Kees -  niet geheel terecht -, maar de echte strijd ging tussen Bob en Theo. De laatste stond slechter, maar wist op zijn Theo’s met een pionnetje en inventief spel er toch een remise uit te halen.
De spanning bij de aanwezigen was groot, toen wij allemaal ademloos naar het apparaat, de computer, staarden die de definitieve eindstand ging berekenen. Ja hoor, Theo was met 3,4 punt voorsprong de terechte winnaar en dus de snelschaakkampioen van ESW voor het seizoen 2017-2018!

dinsdag 15 mei 2018

Interne competitie, ronde 28, 14 mei 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Klaar terwijl u wacht!

Dat is zo’n wervende reclamekreet! Je komt ergens, wilt wat en ze beloven je dat je binnen de kortste keren je broek gestreken terughebt, je jurk op maat gemaakt is of je uitlaat door een nieuwe vervangen is. Je neemt een kopje koffie en dan is de klus al geklaard. Dit alles bij wijze van spreken natuurlijk. Vaak duurt het toch wat langer of is de vergoeding voor de verleende diensten verrassend hoog.
Afgelopen maandagavond was de laatste kans voor Kees Moolenaar om kampioen te worden i.p.v. Rainier Matzinger. Het vroeg wel wat verbeelding: hij zou van een sterke speler moeten winnen om zo veel punten te vergaren en Rainier zou moeten verliezen. Er was om 8.00 u. een oneven aantal spelers aanwezig en toen het apparaat zijn plicht had gedaan, was er iemand uitgeloot en dat was Rainier! Wie wel naar de club is gekomen, maar niet kan spelen krijgt een bescheiden aantal punten toegekend. Daarmee was de zaak klaar: Rainier kampioen van het seizoen 2017-2018. Hij gaf een rondje weg en keek tevreden toe hoe de anderen hun sportieve plicht deden. Het ging alleen nog om de eer of om des keizers baard.

Kees speelde met Zwart tegen Ulrich. De laatste deed nogal veel pionzetten en offerde zelfs een kwaliteit. Wat hij niet kon voorkomen was dat Kees de f-lijn opende en zo de witte stelling - met de koning nog in het centrum - met groot succes binnendrong: 0-1.
Theo speelde ook met Zwart tegen Irene. Zoals gewoonlijk kon zij zich een tijdlang goed verdedigen, maar op een bepaald moment verloor ze materiaal en dat was het begin van het einde: 0-1.
Hans speelde met Wit tegen Jeffrey. Er volgde een opening met e4 als eerste zet, waar Hans snel d4 op liet volgen. Hoe het ging heb ik niet kunnen volgen, maar op een bepaald moment stond Hans een kwaliteit en een stelling voor. Jeffrey was niet tot de rochade gekomen en de penning over de e-lijn bezorgde hem kopzorgen. Hans maakte het bekwaam af: 1-0.
Ikzelf mocht met Wit tegen Jan Peeters. Voor de verandering speelde ik eens d4. Er kwam een ‘gewone’ Nimzo-Indische stelling op het bord. Toen Jan  zijn paard op c6 gebruikte om op e5 te ruilen, zag ik mijn kans schoon. Mat Da4 gaf ik schaak en nam daarna de loper op b4. Weliswaar nam Jan op zijn beurt mijn loper op e5, maar zijn koning stond er nu bloot en onbeschermd bij. Dat brak de zwarte koning een paar zetten later al op en daarmee was het afgelopen: 1-0.
Daarmee is ons ‘gewone’ seizoen ten einde. Met Rainier hebben we een waardig kampioen. Hij heeft veel gespeeld en veel partijen gewonnen.
Op maandag 28 mei vindt de derde ronde van het snelschaken plaats; dat is de laatste avond van dit seizoen. Op maandag 3 september starten we weer.
Ik spreek de hoop uit dat een aantal leden die dit seizoen de tijd niet vonden om regelmatig deel te nemen dan wel in staat zullen zijn om weer mee te spelen om de prijzen. Het zal de tegenstand voor titelpretendenten verhogen en het schaakplezier van alle anderen vergroten.
Alle uitslagen:
Ulrich Wieneke Kees Moolenaar 0 - 1
Jos van Gend Jan Peeters 1 - 0
Hans Voogt Jeffrey Becker 1 - 0
Irene Moonen Theo de Jongh 0 - 1

dinsdag 8 mei 2018

Interne competitie, ronde 27, 7 mei 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Beperkt inzicht
Uw verslaggever had gisteravond al zijn aandacht nodig voor zijn eigen partij tegen Kees Moolenaar. Hij verraste mij in het Nimzo-Indisch met Wit met La6 en daarna stonden mijn stukken niet goed. Kees had een dame op c4 waar ik niets tegen kon beginnen, mijn toren op de b-lijn moest vertrekken naar d3, wat geen gelukkige keuze bleek te zijn. Had het anders gemoeten? Ja! Had het beter gekund? Misschien. Kees pakte het uitstekend aan. Ik probeerde met minder materiaal toch nog van alles uit te halen, maar dat lukte niet. Wij sloten als laatsten de deur (op het bord). Van de andere partijen kan ik u alleen zeggen, dat ze gespeeld zijn en korter duurden.
Alle uitslagen:
Irene Moonen Rainier Matzinger 0 - 1
Kees Moolenaar Jos van Gend 1 - 0
Ulrich Wieneke Hans Voogt 1 - 0
Geert van der Fluit Jeffrey Becker 0 - 1
Theo de Jongh Harm Janssen 0 - 1

maandag 7 mei 2018

Weer een nederlaag, nu tegen 't Stokpaardje

Verslaggever: Jos van Gend

Onnavolgbaar spel!

Op zondag 6 mei bonden we in de laatste ronde van de externe competitie in Helden de strijd aan met ’t Stokpaardje, mijn oude schaakclub uit Maasbracht.
Speelden wij de sterren van de hemel zoals de titel lijkt te suggereren? Nee, zeker niet , maar uw verslaggever moest zo hard werken om er een remise uit te slepen, dat hij nauwelijks tijd had om de strijd op de andere borden te volgen.

Aan bord 1 streed Rainier Matzinger met Zwart tegen Peter Simonis. Het werd een gedegen opgezette, taaie Italiaanse opening, waarin beide partijen elkaar in evenwicht hielden: ½- ½.
Aan bord 2 streed ik met Wit tegen Frank van Hoogstraaten. Mijn koningsgambiet verliep spoedig, ik stond na een zet of veertien duidelijk beter, maar gaf toen een vol stuk weg. Gelukkig kon ik mijn slechtste eigenschappen activeren en een stuk terugwinnen en er zo remise uitslepen: ½- ½.

Aan bord 3 speelde Harm Janssen met Zwart tegen Ton Cremers. Harm stond de hele partij beter, sloot zijn tegenstander vakkundig op en in een langgerekt middenspel zonder dames sloeg hij zijn beslissende slag: 0-1.
Aan bord 4 speelde Hans Voogt met Wit tegen Wim Berden. Hans verloor een pion in de opening, maar kreeg een mooie ontwikkelingsvoorsprong, een sterke aanval, hij offerde een paard en keer op keer leek hij de beslissende klap te kunnen gaan uitdelen, maar telkens vond zijn tegenstander de vaak enige oplossing. Toen de rook opgetrokken was, stond Hans een paard achter en trok Wim de volle winst naar zich toe: 0-1.

Aan bord 5 speelde Jeffrey met Zwart tegen Ton Smeets. Hij deed duidelijk een paar dingen niet goed, want hij moest na lange tegenstand de vlag strijken: 0-1.
Aan bord 6 verdedigde Theo met Wit onze clubeer tegen Wil Lindelauf. Hij kwam moeilijk uit de opening en kon pas laat in de partij over al zijn stukken beschikken. Hoewel zijn tegenstander het omzichtig aanpakte, kon Theo toch geen gaten meer in de aanval schieten – ja, dat is een vreemd beeld! – en ook hij dolf het onderspit: 0-1.
Met een nederlaag van 4 tegen 2 stonden we buiten in de volle zon – dat wel – en keerden huiswaarts. Degraderen kan niet, volgend jaar nieuwe kansen.

dinsdag 1 mei 2018

Interne competitie, ronde 26, 30 apr 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Lofzang op de pers!

Elke maandavond wordt er op hoog niveau geschaakt in Keenterhart. Laat ik eens een paar toppers noemen.
Je hebt spelers die helemaal uit het buitenland komen om de degens te kruisen met de ‘vaderlandse’ top in Weert. Oude diehards zoals Bob, mannen die er maar geen genoeg van kunnen krijgen In zijn jonge jaren bond wist hij zelfs in een simultaan grootmeesters in bedwang te houden en nu nog is hij een gevaarlijke tegenstander. Nog zo’n ‘positief verslaafde’ is Hans. Onlangs uit het buitenland teruggekeerd en hij boekt de ene overwinning na de andere. Mijn derde partiële buitenlander is Theo, bezigheden in het buitenland hebbend, daar residerend. Zijn seizoen kenmerkt zich door ups en downs. Van de autochtone kern wil ik hier vandaag Kees en Rainier noemen; zij vechten een verbeten strijd om het kampioenschap 2017-2018.

Daarmee ben ik dan bij het verslag van gisteravond. Er werden vijf partijen gespeeld en uw verslaggever had een bye. Ik droomde al van huiselijk geluk: krant, koffie en pantoffels. Ik besloot toch even te blijven om de allereerste schermutselingen te volgen en werd toen gegrepen door het vertoonde spel. Voor ik het wist waren alle partijen afgelopen en was u een mooi verslag rijker.
Harold de Goey nam het Wit op tegen Irene Moonen. Hij zette haar snel flink onder druk met een dame naar h5 en paard in de buurt en een loper die vanaf c4 dreigend opgesteld stond. Dat kon natuurlijk niet goed gaan voor de speekster met de zwarte kleuren en zo moest zij na taaie tegenstand toch de vlag strijken: 1-0.

Jan Peeters met Wit bond de strijd aan met Ulrich Wieneke. Deze laatste had zijn dag m.i. niet en kreeg een forse aanval over zich heen. Druk van loper en dame op f7, een koning die niet had gerocheerd en een d-pion die dreigend oprukte. Ulrich kon de talloze dreigingen niet afweren en zo was hij de tweede zwartspeler van de avond die de vlag moest strijken: 1-0.
Rainier speelde een Italiaanse opening tegen Bob Sauer. Hoe het precies ging weet ik niet, want ik was uit liefde voor het spel tegen Ulrich achter het bord gekropen voor een paar partijtjes om des keizers baard, maar Bob had slaan van de loper van c4 op f7, gedekt door de dame op b3 niet kunnen voorkomen en daarna was het snel afgelopen: 1-0.

Zou het een witte avond worden met alleen overwinningen voor de spelers achter de witte stukken?
Ja, het had er alles van! Hans Voogt voegde er een overwinning op Theo de Jongh aan toe. Hans speelde snel d4, een gambiet, en hoopte daarmee verwarring te stichten. Hij zelf was na afloop niet helemaal tevreden met zijn spel, meende dat Theo diverse dreigingen had, die volgens Theo niet zo zwaar wogen… Ja, u kent dat wel, je maakt je altijd de meeste zorgen over zetten die de ander helemaal niet van plan was! Helaas voor Theo gaf hij bij schermutselingen rond veld g4 een loper weg en toen was het tamelijk snel afgelopen: 1-0.

Klapstuk van de veiling was natuurlijk de partij tussen Jeffrey Becker met Wit tegen Kees Moolenaar. Zou Kees verliezen net als vorige week tegen Hans of zou hij Jeffrey verslaan en zo de koppositie behouden en de race met Rainier volhouden? Er verscheen een Siciliaan op het bord met het vertrouwde Pge7 van Kees, maar zonder het vertrouwde d4 (van Jeffrey). Jeffrey opende het spel niet, maar sloot Wit als het ware op met zetten als c4 en d3 en f4 en Pa4. Resultaat van dit alles was dat Kees zijn paard om moest spelen naar f6, niet tot de rochade kwam en de beheersing van de e-lijn aan Jeffrey moest laten. Deze laatste profiteerde bekwaam van het feit dat hij de stelling beheerste, dreigde over de e-lijn binnen te vallen, betrok zijn f-toren via f4 en d4 in de aanval en het leek al bijna uit. Er kwam nog een venijnige uitval van de zwarte dame naar g3 met dreiging van mat op g2, maar na afruil had Kees twee en daarna zelfs drie pionnen minder en tegen zo’n oprukkend front ondersteund door een toren moet je het uiteindelijk afleggen: 0-1.
Daarmee staat Rainier fier bovenaan en zijn de rollen weer omgekeerd. Zal hij de resterende drie ronden foutloos zijn parcours afleggen? Ik houd u op de hoogte!

Alle uitslagen:
Rainier Matzinger Bob Sauer 1 - 0
Jeffrey Becker Kees Moolenaar 1 - 0
Hans Voogt Theo de Jongh 1 - 0
Jan Peeters Ulrich Wieneke 1 - 0
Harold de Goey Irene Moonen 1 - 0

dinsdag 24 april 2018

Interne competitie, ronde 25, 23 apr 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Ajax niet, EWS wel!

Had Ajax gewonnen van PSV dan was de spanning in de competitie teruggeweest. Gaat het nu over voetbal en niet langer over schaken? Ja en nee!
Jan Peeters speelde met Wit tegen Bob Sauer. Het was een lange partij waar ik heel weinig van heb kunnen zien. Aan het einde moest Jan een stuk afstaan en won Bob: 0-1.

Theo de Jongh speelde met Wit tegen onze nieuwe man Geert van der Fluit. Het werd een lange partij waar ik ook weinig van heb gezien. Uiteindelijk verloor Geert, die bepaald niet onverdienstelijk speelde, zijn dame en verloor hij de partij: 1-0.
De reden waarom ik over de eerste twee partijen zo weinig kan zeggen is dat ik zelf mijn aandacht bij mijn eigen partij tegen Ulrich moest houden. Ik pakte met Zwart een pionnetje, maar dat betekende wel vijf zetten met mijn dame. Ulrich kreeg daardoor ruimte en ontwikkelde stukken. Zo werd het een taai gevecht met twee pionnenformaties die tegen elkaar aan gingen staan en lopers van ongelijke kleur. Toen mijn tegenstander zijn zwartveldige loper opsloot, kon ik over de b- en a- lijn doorbreken met een pion en de beslissing forceren: 0-1.

Rainier speelde met Wit een Siciliaan tegen Jeffrey. Deze laatste ging al vroeg op avontuur met zijn dame, deed er diverse zetten mee en dat gaf Rainier gelegenheid zijn stukken te ontwikkelen. Het leidde tot een vlucht vooruit van de zwarte dame die uiteindelijk gevangen werd en zich moest overgeven. Toen was het een zaak van netjes uitspelen en de zege binnenhalen: 1-0.
De laatste partij was die van de ranglijstaanvoerder met Zwart tegen Hans Voogt. Zou Kees al zijn resterende partijen winnen of remise maken dan zou de kans groot zijn dat zijn voorsprong groot genoeg zou zijn om kampioen te worden. De vraag was dus of Hans sterk genoeg zou spelen om hem te verslaan. Hans zette het gedegen op met zelfs c4 en zo kwam Kees gedrongen te staan. Op het moment dat ik tijd kreeg om de partij te volgen bood Kees na dameruil remise aan wat Hans na enig nadenken afsloeg. Hij wist een pion te winnen en stoomde met zijn koning naar de a-lijn om nog meer onheil te stichten. Kees kon zich moeilijk verdedigen door ruimtegebrek, zijn koning en zijn paard stonden elkaar in de weg. Toen kreeg Kees wat van Theo de Jongh: hoe later in de partij, hoe gevaarlijker. Hij sloeg met zijn paard op f3 en na gf3x, brak hij met zijn pionnen op de g- en h-lijn door. Hij leek een dame te gaan halen. Promoveren op g2 kon niet vanwege de zwartveldige loper van Hans, dus moest hij gh2x spelen en op h1 promoveren, maar dan wel zonder schaak! Hans had ook niet stilgezeten en kwam met zijn e-pion net eerder een promotie toe. Toen Kees zag dat hij wel zou promoveren, maar met zijn ‘verse’ dame toch mat zou gaan, gaf hij op.

Zo deed EWS wat Ajax niet kon. De spanning in de competitie is helemaal terug. Door deze verrassende nederlaag van Kees staat Rainier nu weer met een hele kleine voorsprong op kop!
Alle uitslagen:
Hans Voogt Kees Moolenaar 1 - 0
Rainier Matzinger Jeffrey Becker 1 - 0
Ulrich Wieneke Jos van Gend 0 - 1
Jan Peeters Bob Sauer 0 - 1
Theo de Jongh Geert van der Fluit 1 - 0

woensdag 18 april 2018

Kerkrade kwam, zag en overwon

Verslag Kees Moolenaar

Maandagavond 16 april was EWS gastheer voor de KO-wedstrijd tegen Kerkrade. Rond tien over acht werden de klokken aangezet. EWS verscheen in dezelfde opstelling als bij de uitwedstrijd tegen Sjaak Mat: Mat op 1, ik op 2, Jos op 3 en Bob op 4.

Walter Kunstek van Kerkrade (rating 1891) bouwde op bord 1 langzaam een overwicht op en Mat kwam wel erg in de verdrukking te staan. Ik hoorde iets over een driedubbele paardvork die Mat uiteindelijk fataal werd.

Ook Jos op 3 ging ten onder, ‘het was mijn avond niet’. Opponent Michael Zimmermann (1845) won in het middenspel een kwaliteit, Jos wist nog tegenstribbelend weerwerk te bieden, maar het bleek uiteindelijk niet voldoende.

Ikzelf (Kees) trof Glenn Freer (2068!) op bord 2. En verrassend genoeg wist ik het mijn tegenstander lastig te maken.  Ik wist op de damevleugel een pluspion te creëren die oprukte naar rij 5. Praktisch de hele partij speelde zich vervolgens af rond die velden. Uiteindelijk viel mijn pion en bleef mij weinig anders dan ingaan op het remise-aanbod van Glenn.

Bob speelde tegen Richard Orbons (1708) een degelijke partij. Hij kreeg te maken met een zwarte dame die van links naar rechts over het bord zwierde. Echt in de problemen kwam Bob niet. In het eindspel had hij zelfs een toren tegen een loper, maar het was niet doorslaggevend: remise.

Samenvattend: de kroniek van een aangekondigde nederlaag. Het ratingverschil gaf al aan, dat winnen een ontzettend moeilijke opgave zou zijn. Desondanks, toch 1 heel bordpunt….

Volgend jaar nieuwe kansen.