Welkom bij E.W.S.

Welkom op de internetpagina van schaakvereniging E.W.S. uit Weert. Wij zijn een gezellige club waar je op de clubavond op diverse speelsterktes een leuk potje kunt schaken. Kom gerust een keer kijken of meespelen!
Voor meer informatie neem contact op met:
Jos van Gend: Tel.nr. 0495-542221
Theo de Jongh: Tel.nr. 0495-854282

Vragen over E.W.S. of opmerkingen over de website? Mail de webmaster!

woensdag 18 april 2018

Kerkrade kwam, zag en overwon

Verslag Kees Moolenaar

Maandagavond 16 april was EWS gastheer voor de KO-wedstrijd tegen Kerkrade. Rond tien over acht werden de klokken aangezet. EWS verscheen in dezelfde opstelling als bij de uitwedstrijd tegen Sjaak Mat: Mat op 1, ik op 2, Jos op 3 en Bob op 4.

Walter Kunstek van Kerkrade (rating 1891) bouwde op bord 1 langzaam een overwicht op en Mat kwam wel erg in de verdrukking te staan. Ik hoorde iets over een driedubbele paardvork die Mat uiteindelijk fataal werd.

Ook Jos op 3 ging ten onder, ‘het was mijn avond niet’. Opponent Michael Zimmermann (1845) won in het middenspel een kwaliteit, Jos wist nog tegenstribbelend weerwerk te bieden, maar het bleek uiteindelijk niet voldoende.

Ikzelf (Kees) trof Glenn Freer (2068!) op bord 2. En verrassend genoeg wist ik het mijn tegenstander lastig te maken.  Ik wist op de damevleugel een pluspion te creëren die oprukte naar rij 5. Praktisch de hele partij speelde zich vervolgens af rond die velden. Uiteindelijk viel mijn pion en bleef mij weinig anders dan ingaan op het remise-aanbod van Glenn.

Bob speelde tegen Richard Orbons (1708) een degelijke partij. Hij kreeg te maken met een zwarte dame die van links naar rechts over het bord zwierde. Echt in de problemen kwam Bob niet. In het eindspel had hij zelfs een toren tegen een loper, maar het was niet doorslaggevend: remise.

Samenvattend: de kroniek van een aangekondigde nederlaag. Het ratingverschil gaf al aan, dat winnen een ontzettend moeilijke opgave zou zijn. Desondanks, toch 1 heel bordpunt….

Volgend jaar nieuwe kansen.

dinsdag 17 april 2018

Interne competitie, ronde 24, 16 apr 2018

Alle uitslagen:
Hans Voogt Jan Peeters 1 - 0
Jeffrey Becker Theo de Jongh 1 - 0
Harm Janssen Ulrich Wieneke 1 - 0

maandag 9 april 2018

EWS ook ten onder tegen Schaakvelden

Verslaggever: Jos van Gend

We didn’t have our day!
Op zondagmiddag 8 april ontvingen wij vol hartelijke woorden en gebaren onze tegenstanders van Schaakvelden. Ik had goede hoop op een mooi resultaat gezien onze ratingvoorsprong, maar de werkelijkheid bleek anders.

John speelde een remise aan bord 1. Hij had uiteindelijk twee vrijpionnen, maar zijn koning stond aan de andere kant van het bord bloot aan twee torens op de tweede rij en dat bleek voldoende voor eeuwig schaak en remise. Op bord 2 speelde de man die velen tippen als onze aanstaand kampioen. Rainier had een veelbelovende aanval over de f-lijn. Hij had goede plannen om met zijn toren over de h-lijn de aanval voort te zetten, maar vergat eerst even iets aan de positie van zijn dame te doen. Ja, zonder dame is het moeilijk spelen. Op bord 3 speelde Bob Sauer, terug van weggeweest. Lange tijd leek hij de betere papieren te hebben, maar hij zag een schaak over het hoofd dat tot paardverlies leidde. Op bord 4 wist ik het volle punt te grijpen. Mijn tegenstander moest de aanval met Lg5 en h4 in het Frans ondergaan. Hij zette na mijn Dh5 zijn toren op stal op f8 en kwam daarna niet meer uit zijn passieve stelling. Na tweeëntwintig zetten was het uit. Op bord 5 speelde Harm zijn geliefde Scandinavisch. Zijn tegenstander reageerde actief, benutte zijn twee lopers en paard goed en dat leidde tot remise. Op bord 6 leek Theo lange tijd wat actiever te staan, maar hij verloor uiteindelijk zijn ver opgerukte pion op e7 en kon toen – zo is hij wel! – de zaak op slot zetten: remise.
Al met al niet de middag die wij ons ervan voorgesteld hadden. Complimenten aan de spelers van Schaakvelden.

dinsdag 27 maart 2018

Interne competitie, ronde 23, 26 mrt 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Kees versloeg Jan Peters. Lange tijd was de stelling in evenwicht, maar bij een afruil overzag Jan, dat het paard van Kees schaak kon geven en dat leidde tot materiaal– en daarna partijwinst.

Ikzelf speelde met Wit tegen Irene Moonen. Een onvoorzichtigheid van mij leidde tot een uitval van haar dame naar h4 met schaak en toen  moest mijn koning aan de wandel helemaal naar a2. Het was opletten geblazen om daar zonder kleerscheuren te geraken. Helaas voor Irene had haar aanval zoveel tempi met een beperkt aantal stukken gekost, dat ze daarna werd afgestraft voor haar niet ontwikkelde stukken. Met een offer lokte ik haar koning in het vrije veld en deze tweede koningswandeling eindigde niet zo goed als de eerste: 1-0.
Ulrich speelde tegen Geert van der Fluit en won. Veel meer kan ik daar niet over vertellen, maar we zijn heel blij met Geert als nieuw lid: een duidelijke schaakenthousiast. Ik hoop dat hij onze competitie een nieuwe impuls zal geven en onze gelederen blijvend zal versterken.

Alle uitslagen:
Kees Moolenaar Jan Peeters 1 - 0
Ulrich Wieneke Geert van der Fluit 1 - 0
Jos van Gend Irene Moonen 1 - 0

dinsdag 20 maart 2018

Interne competitie, ronde 22, 19 mrt 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Op hoop van zegen!

U denkt nu natuurlijk onmiddellijk aan het beroemde toneelstuk van Herman Heijermans. Schakers en vissers, wat hebben zij gemeen? Niet veel zou je op het eerste gezicht zeggen. Schakers zitten uren achtereen te denken en vissers zijn vanaf het moment dat zij de haven uitvaren in actie. Even goed kun je zeggen dat ze beiden uren moeten zitten of rondvaren om te wachten op de kans op een goede vangst.
Het was een bescheiden avond niet qua intellect wel wat betreft opkomst. Er werd een drietal partijen gespeeld.

Het eerst klaar was Jan Peeters die met Wit Irene Moonen versloeg. Ik kan er verder helemaal niets over vertellen, want ik had al mijn energie en tijd nodig voor mijn eigen partij: 1-0.
Ulrich met Wit en Theo vochten een lang duel uit. Veel stukken op het bord, soms op vreemde plaatsen (deze kwalificatie kan ook mijn fout zijn, want ook hier heb ik maar een paar keer kort kunnen kijken). Op zeker moment ontstond een loopgravenstelling met pionnen die tegen elkaar aan stonden met wel een belangrijk kenmerk: Ulrich had een vrijpion. Later had hij zelfs twee dames! De partijen werd niet uitgespeeld. Theo gaf op: 1-0. 

Ik speelde met Zwart tegen Rainier. Ik kwam niet goed uit de Franse opening en zag het somber in. Mijn tegenstander had een betere ontwikkeling en ik stond passief. U weet ook dat beren niet verkocht moeten worden enz., dus in de hoop op betere tijden speelde ik door. Mijn enige kans leek om te proberen veld g5 vrij te krijgen voor mijn loper, zodat deze de witte toren op d2 kon pennen en slaan. De witte koning stond nl. erachter op c1. Rainier voorzag dat en speelde g2-g3 om ‘in omstandigheden’ zoals Timman zou zeggen f2-f4 te kunnen spelen. Dan heeft een kat in het nauw grovere middelen nodig. Ik speelde e5 om veld f4 (en daarmee g5) in handen te krijgen. Rainier verraste mij met Pf5-e7, een vork en dus kwaliteitsverlies van zijn paard tegen mijn toren. Ik meende nu spoedig te zullen moeten opgeven, maar het eindspel bracht redding. De zwarte loper gaat naar e5, dekt pion f5 en wordt daardoor gedekt. De zwarte toren op h2 dekt zijn eigen h-pion en neemt samen met de loper c2 onder schot. Wit kan het zich niet permitteren de dekking van c2 met de toren op te geven en zo werd het door herhaling van zetten remise. Rainier had een groot deel van de partij het betere van het spel, maar werd daarvoor niet beloond; ik stond lange tijd minder, maar werd beloond voor mijn vasthoudendheid: 1/2-1/2.
Alle uitslagen:
Rainier Matzinger Jos van Gend ½ - ½
Jan Peeters Irene Moonen 1 - 0
Ulrich Wieneke Theo de Jongh 1 - 0

dinsdag 13 maart 2018

Interne competitie, ronde 21, 12 mrt 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Een veld te ver!

Maandagavond 12 maart werden er een vijftal partijen gespeeld.
Al eersten waren Jeffrey en Ulrich klaar. Ulrich ging met Zwart ondernemend aan slag, trok ten strijde tegen de witte stelling en optisch leek het indrukwekkend. Jeffrey had nog wat verder gekeken en op het moment dat ik langs kwam had hij met een paard op g5, een dame op h5 veld f7 in het vizier. Eerst dacht ik, dat Zwart met zijn paard op f6 de witte dame slaat, maar dat kan niet: dat paard is gepend door een toren op f1. Enige zetten was het allemaal uit: 1-0.

Daarna eindigde de partij tussen Jan met Wit en Theo met Zwart. Theo draait geen gelukkig seizoen, terwijl Jan regelmatig voor zijn gedegen spel beloond wordt. Theo kwam na de opening een paar pionnen achter en moest uiteindelijk zijn dame geven en dan is het met een degelijke tegenstander als Jan wel gebeurd: 1-0.
Irene met Wit speelde tegen Harm met Zwart. Beiden zetten hun partij rustig op. Na de opening stonden er b.v. nog acht lichte stukken op het bord. Een paard van Harm ging helemaal naar b2, maar wist toch weer heelhuids thuis te komen, maar daarmee was hij er nog niet. Na diverse ingewikkelde verwikkelingen besloten zij tot een remise: 1/2–1/2.

Ikzelf speelde met Wit tegen Mat. Hij verraste mij met een Scandinavisch antwoord op mijn 1. e4. Ik verraste hem weer met Da4 en daarna met de dame op b3. Al met al leek hij wat beter te staan na de opening. Zwart vindt de natuurlijke velden voor zijn stukken en Wit moet goed opletten om niet in beslissend nadeel te komen. Omdat het echte vuur bij mij ontbrak, bood ik na tien zetten remise aan, maar dat sloeg Mat af. Een vijftal zetten verder kwam hij tot dieper inzicht en accepteerde alsnog mijn aanbod. De analyse achteraf leerde dat Zwart inderdaad wat beter staat, maar dat hij erg op moet letten en zijn kansen niet mag overschatten. Een terecht resultaat dus voor deze strijders in deze stemming: 1/2–1/2.
Door deze vroege remise had ik vervolgens alle tijd om het hoogtepunt van de avond goed te volgen: de strijd tussen Kees met Wit en Rainier met Zwart. Het werd een Slavische opening, waarin beide partijen hun stukken behoedzaam neerzetten. In het middenspel kwam er vuur in de strijd. Beiden moesten goed oppassen, want er stonden stukken aangevallen, torens bestreken de halfopen lijnen in het centrum en voor je het weet, mis je een stuk. Kees wist met een schijnoffer op e6 een positie in het centrum te veroveren. Na enig ruilwerk had hij een paard op d6 gesteund door een pion op e5. Als de oude Euwe langs was gekomen, had hij ons ongetwijfeld herinnerd aan zijn ‘groepjesregel’. Zwart heeft een geïsoleerde pion en zijn pionnen staan ook verdeeld over drie groepjes. Wit heeft zijn pionnen gegroepeerd in twee groepjes. Daarmee ben je er nog niet hoor! Daar is nog veel techniek voor nodig: de vraag is natuurlijk of de witte speler achter het bord de goede aanpak weet te vinden en of dat voldoende zou zijn geweest voor de winst. Het ging echter anders. Het paard op d6 dwong Zwart tot actie. Rainier besloot via f8 met zijn toren het paard dat  inmiddels op e4 stond te pennen. De witte dame stond op dat moment op d4. Zijn hand pakte de toren en plaatste deze op … f3! Na enig nadenken sloeg Kees de toren met gf3x! Daarmee was partij feitelijk uit: 1-0.

Alle uitslagen:
Kees Moolenaar Rainier Matzinger 1 - 0
Jos van Gend Mat Hornix ½ - ½
Jan Peeters Theo de Jongh 1 - 0
Jeffrey Becker Ulrich Wieneke 1 - 0
Irene Moonen Harm Janssen ½ - ½

dinsdag 6 maart 2018

Interne competitie, ronde 20, 5 mrt 2018

Verslaggever: Jos van Gend

Spreken is zilver, zwijgen is goud!
Op deze zachte avond na meer dan een week winter werd er, toen ik het clublokaal binnentrad, aan een viertal borden geschaakt.

Het eerste klaar waren Jan Peeters met Wit tegen Jeffrey Beckers. In een Siciliaanse partij was een min of meer gelijke stelling ontstaan. Beiden hadden twee torens en een witveldige loper. Beiden probeerden het, Jeffrey bood vervolgens remise aan en dat werd afgeslagen, maar een paar zetten verder en na ruil van de lopers en een toren, besloten beide heren tot een remise: 1/2– 1/2.
Harm Janssen nam het met Wit op tegen Kees Moolenaar. Er werd in een ongebruikelijk hoog tempo gespeeld. Kees had gekozen voor de Siciliaanse verdediging met zijn gebruikelijke paard op g6. In het middenspel kwam Harm m.i. wat beter te staan: een vrijpion meer en een actieve loper tegen een inactief paard. Net toen ik mij begon te verheugen op een spannende finale, waarin beide kemphanen elkaar tot het uiterste zouden beproeven, hoorde ik dat tot remise besloten was: 1/2– 1/2.

De derde partij was Ulrich Wieneke met Wit tegen Irene Moonen. In de opening en het vroege middenspel bleef er veel op het bord staan, maar een paardvork maakte aan een aantal illusies van Irene een einde. Ulrich nam de tijd om zijn materiaalvoordeel uit te buiten en dat leidde tot de volle winst: 1-0.
Ja en dan nu het klapstuk van de veiling, het hoogtepunt van de avond: Theo de Jongh tegen Rainier Matzinger. Theo pakte het stevig aan: hij offerde in  de opening maar liefst drie pionnen en kreeg er een dreigende aanval voor terug. Het loperpaar keek naar de koningsvleugel, de dame stond al op f3 en een paard op c3 had ook ambitieuze plannen. Na negen zetten had Rainier nog dertig (!) minuten denktijd over. Nu wordt u misschien nerveus bij die gedachte, maar hij niet. Theo sloeg uiteindelijk op g7, er volgde een lange rochade van Zwart en toen ging Theo in zijn eigen stijl verder. De dame ging naar de andere vleugel, dreigde op a7 binnen te vallen, de witte loper ging door een fraaie paardmanoeuvre van Rainier van het bord. Hij speelde daarna te snel c5, waardoor Theo op a8 schaak kon geven. Hij had met schaak pion a7 en daarna pion b6 kunnen winnen, maar koos ervoor om over de witte velden de zwarte koning tot een wandelkoning te maken: terug naar d1. Inmiddels waren alleen de beide spelers, de barman, zijn assistent en uw trouwe verslaggever nog over. Het liep inmiddels over elven. Theo is een gevaarlijk man in het eindspel. Hij veroverde door listig manoeuvreren een toren en het leek gedaan met onze koploper. Net toen Theo de finale klap wilde uitdelen, maakte hij een foutje en moest de toren weer teruggeven. Ja, toen was er geen houden meer aan: de pionnen van Zwart streven dan naar promotie en tegen zo’n overmacht kun je niet veel beginnen: 0-1.
Een mooie partij, heftige strijd over en weer, spelers die van geen wijken weten, ademloze toeschouwers, doodse stilte, je kunt een speld horen vallen.

Zo zou het altijd moeten zijn!
Alle uitslagen:
Theo de Jongh Rainier Matzinger 0 - 1
Harm Janssen Kees Moolenaar ½ - ½
Jan Peeters Jeffrey Becker ½ - ½
Ulrich Wieneke Irene Moonen 1 - 0