Welkom bij E.W.S.

Welkom op de internetpagina van schaakvereniging E.W.S. uit Weert. Wij zijn een gezellige club waar je op de clubavond op diverse speelsterktes een leuk potje kunt schaken. Kom gerust een keer kijken of meespelen!
Voor meer informatie neem contact op met:
Rainier Matzinger: Tel.nr. 0650746764

Vragen over E.W.S. of opmerkingen over de website? Mail de webmaster!

woensdag 12 december 2018

EWS ten onder tegen Voerendaal

Verslaggever: Jos van Gend

Oude ambachten!

Bij de start van  de strijd tegen Voerendaal verraste Theo mij met het verzoek of ik het verslag wou maken. Verder naar beneden kijkend op deze pagina zie ik dat ik het nog niet verleerd ben.
Op bord 1 streed John met Wit tegen een Pirc, Zwart ‘leunde achterover’ op de drie laatste rijen en Wit had het overwicht en de kans er wat van te maken. Dat deed John ook! Hoe hij het deed weet ik niet, want ik had de handen vol aan mijn eigen partij, maar hij kwam eerst een stuk tegen twee pionnen voor en daarna een pion voor te staan. Dat pionnetje ging over de g-lijn naar voren en dat werd zijn tegenstander te veel: 1-0.

Aan bord 2 speelde Rainier een opening zoals alleen hij dat kan. Hij verraste met e5 als antwoord op d4 en toen de tegenstander doorschoof, ging hij over de zwarte velden met zijn loper aan de slag. De dame erachter en daarna kon hij inslaan op f2 en een pion veroveren. Nadeel van zijn aanpak was dat een toren, paard en loper niet of nauwelijks mee konden doen; de doorgeschoven pion op d5 blokkeert hun ontwikkeling. Lange tijd had zijn tegenstander ook weinig ontwikkeling, maar toen Rainiers aanval doodliep en Wit loskwam, was het pleit beslecht: 0-1.
Aan bord 5 speelde Harm zijn favoriete opening: het Scandinavisch. Het gebeurde achter mijn rug, maar toen ik gelegenheid had te gaan kijken, stond hij een vol stuk voor en even later greep hij het volle punt: 1-0.

Aan bord 4 speelde Harold met Wit. Hij ging niet in op een uitnodiging er een Benoni van te maken en toen zijn tegenstander  een paar zetten later zelf op d4 sloeg, werd het een soort Siciliaan. Toen ik weer eens keek, had Harald een veelbelovende aanval op f7 met een paard en zijn centraal op het bord staand dame. Daar zat ook de adder onder het gras. Zwart viel de dame aan en het thuisbrengen van deze dame bleek niet zo makkelijk. Harald zette zijn dame op een ongelukkig veld en toen was het snel afgelopen.
Theo speelde aan bord 6 en solide partij. Geleidelijk kreeg hij wat voordeel en zelfs een pion meer. Was het voldoende geweest voor de winst? We zullen het nooit weten. Vanuit de op zich verstandige gedachte ‘safety first’ posteerde hij zijn beide torens bij zijn koning. Helaas sloot hij daarmee zijn koning op. Wit zag het en gaf mat: 0-1.

Uw nederige dienaar speelde aan bord 3 zijn favoriete Koningsgambiet. Mijn tegenstander wilde niet meewerken en viel mij steeds lastig met vervelende zetjes. Had ik maar kort gerocheerd dan was er geen probleem geweest, maar in  mijn hoofd zat de dwanggedachte om lang te rocheren. Toen alle probleempjes opgelost waren, stond ik een loper achter, maar een aanval voor. De zwarte koning in het midden, een toren op de halfopen e-lijn en een loper om mee te dreigen. Ik speelde op mat op f7, gooide er een toren tegenaan, maar Zwart wist de juiste verdediging te vinden en toen was het uit: 0-1.
Einduitslag 4-2 voor onze gastheren. Klimmen heet niet voor niets het balkon van Limburg. Men speelt daar op hoog niveau. 

P.S. Kees wees mij er ruim voor deze zondag fijntjes op dat ons team de betere uitslagen haalt, als ik er niet bij ben. Na drie wedstrijden geven de feiten hem gelijk.

dinsdag 11 december 2018

Interne competitie, ronde 12, 10 dec 2018

Verslaggever: Kees Moolenaar

Luctor et emergo

10 december, ronde 12 van de interne competitie. Met z’n tienen!

Luctor et emergo / Ik worstel en kom boven: dat was het motto dat we aan deze avond kunnen hangen. Zie de partijverlopen.

Jan had de witte stukken tegen Harold. Leuke open partij, waarbij Jan met twee lopers diep in Harolds gelederen dook en er met torenwinst uitkwam. Dan denk je: beslist; maar nee, in een (onbedoelde) gulle bui gaf Jan de toren terug. Harold bedacht snode aanvalsplannen, maar Jan had twee verbonden vrijpionnen die ver oprukten. Een onnauwkeurigheidje van zwart was vervolgens fataal, Jan won. Harold worstelde, maar ging toch kopje onder.

Irene en Sierd zaten weer tegenover elkaar. Ook hier een lange tijd evenwichtige strijd met wederzijdse aanvalskansen. Maar Irene heeft de eigenschap om dan de verdediging helemaal uit het oog te verliezen en simpele zetten over het hoofd te zien. Sierd maakte het bekwaam af.

De twee winnaars van zondag waren nu elkaars opponent, John had wit. Halverwege de partij begon John zwaar te zuchten, maar hij geeft nooit op. Ook ik gaf nog weinig voor zijn stelling, Harm had zijn zaken goed op een rijtje en zijn torens verdubbeld. Tot hij een giftig pionnetje meende te kunnen nemen….. Met een stuk achter gaf Harm op. De eerste worstelaar die bovenkwam was John.

Ik had zwart tegen Rainier. En weer kwam ik hopeloos uit de opening. Rainier beheerste het bord met twee sterke lopers en zijn dame, mijn loper en paard zaten opgesloten achter de eigen pionnen, de dame en toren schoven een vakje naar links en naar rechts, wachtend op de doodsteek. Maar die kwam niet. Steeds wist ik nog nét alles te dekken, Rainier ging lang nadenken maar kwam niet tot een duidelijk idee, en toen opeens kwamen door enkele kleine pionzetten mijn paard en loper in het spel, kwam de witte koning opeens onder matdreiging te liggen, en werden de problemen voor wit zo groot dat zelfs Rainier ze niet kon oplossen binnen de tijd. Ik was de tweede worstelaar…

Na elven zaten ook nog Bob en Theo te spelen. Bob stond duidelijk beter, alleen nog even een van de twee verbonden vrijpionnen promoveren en dan…. Maar in een moment van verstandsverbijstering schoof Bob de verkeerde pion. Wég promotiekansen. Duidelijk van zijn à propos deed Bob nog een verkeerde zet, en toen was Theo de derde worstelaar.

dinsdag 27 november 2018

Interme competitie, ronde 11, 26 nov 2018

Verslaggever: Kees Moolenaar

Theo op kampioenskoers?

26 november, ronde 11 van de interne competitie. Weer 8 aanwezigen. Irene en Theo waren tot nu toe alle rondes aanwezig!

Na de uitstekende vervanging door Theo wat betreft de berichtgeving nu weer een (kort) stukje van uw vast correspondent, ondanks het feit dat hij gisteravond deerlijk van slag was. Daarover later meer.

Sierd mocht aantreden tegen voorzitter Harold. In de eerste helft een evenwichtige partij, waarbij andermaal bleek dat Sierd het spel zeker in de vingers heeft, en het aanvallen hoog in het vaandel heeft staan. Dat bleek echter niet genoeg, want Harold wist door enkele fraaie combinaties achter de linies van Sierd te komen en daar uiteindelijk de dame te verschalken. Met een toren tegen een dame, en enkele pionnen achter, was het vechten tegen de boerkaai. Harold haalde het punt binnen.

Jan en Irene speelden al vaak tegen elkaar. Het is inmiddels een bekend gegeven, Irene speelt veel gedegener dan enkele jaren geleden, en tóch gaat het op een gegeven moment mis. Beide spelers speelden gericht op een mataanval, en Jan deed dat het beste, fraai met behulp van twee lopers en een paard. Maar één zet later, en Irene had Jans dame kunnen buitmaken!

Ikzelf schoof de zwarte stukken tegen lijstaanvoerder Theo. Zoals gebruikelijk Siciliaans, maar niet opletten, verkeerde volgorde van zetten, Theo die wél oplette, en daar kwam ik hopeloos vast te staan omdat veld d6 bezet werd door wit. Klassieke fout, netjes afgestraft door Theo. Voor de vorm nog wat tegenstribbelen, maar Theo pakte het punt en gaat fier op kop.

Interessante situaties op het bord bij Harm en Jeffrey. Ik gaf weinig voor Jeffreys stelling, Harm dreigde met allerlei combinaties met torens, dame en lopers, maar Jeffrey hield zijn vesting nét in handen. Toen kwam zijn uitval met een paard, en via een paardzet of vijf ging Harms stelling naar de filistijnen. Jeffrey passeerde Harm daarmee op de ranglijst.

Als ik het goed heb is de volgende clubavond gereserveerd voor rapidschaak. Het zou leuk zijn als we daar weer eens meer dan vier borden kunnen bezetten.

dinsdag 20 november 2018

Interne competitie, ronde 10, 19 nov 2018

Verslaggever: Theo de Jongh

Deze ronde werd er in ‘t Keenterhart gestreden op 256 velden.
De KNVB wist waarschijnlijk niet, dat wij ook op maandagavond spelen.
Gezien een opkomst van 66
% hadden we niet véél concurrentie van de match op het 257ste  veld.
Een prettige bijkomstigheid was, dat Bob zich bij de beheerder ( ik zal geen namen noemen, maar hij was niet zwart)  volgens hem  had afgemeld als biljarter. Zo stond het op het briefje (dat ook hier een rol speelde). Was dat niet zo geweest, dan had hij een bye gehad en had hij zonder te spelen kunnen gaan genieten van de match op het andere veld.

Als eerste waren Harm en Jan Peeters klaar.  Een gelijkopgaande partij, tot Jan een matje over het hoofd zag en zodoende struikelde.
Jeffrey en Sierd deden er wat langer over. Helaas heb ik wegens mijn match tegen Harold niet veel meer dan de uitslag meegekregen 0-1.

Harold mocht het met wit opnemen tegen mij. Hij maakte gebruik van mijn geliefde opening en deed dat prima. Misschien was ik een beetje te hebberig en sloeg een loper, waardoor ik mezelf in de problemen bracht. Ik kwam een stuk voor, maar kreeg een stevige aanval op mijn koningsstelling voor mijn kiezen. Uiteindelijk sloeg de aanval niet helemaal door, waarna hij wel remise af kon dwingen, maar vond dat kennelijk niet genoeg, probeerde iets anders en kreeg een reeks schaakjes met Dame en Loper, wat uiteindelijk tot aftrekschaak en Dameverlies én verlies van de partij leidde.
Op het laatste bord streden Rainier en Irene. Ook hier kreeg ik niet veel van mee. Toen onze stukken al even in de doos zaten, zag ik het somber in voor Irene. Dat klopte ook wel, want toen de chauffeur zich meldde, schudde Irene (spontaan?) de hand van Rainier, zo heftig, dat de Koning door de zaal vloog en Rainier met een punt opzak naar huis kon fietsen.

Kort na 10 uur kon ook ik van het laatste half uur  van de match op het andere veld gaan genieten.

dinsdag 13 november 2018

Interne competitie, ronde 9, 12 nov 2018

Verslaggever: Theo de Jongh

Deze ronde werd op vier borden strijd geleverd. Sevilla had deze keer geen moeite met de indeling.


Zelf werd ik met de witte stukken aan Harm gekoppeld. Na mijn d4 opening, die weinig sensationeel verliep, werd mijn koningstelling danig onder vuur genomen, door Dame, Loper en Paard. Toen de rook hier uit de pijp was, werd het strijdtoneel naar het midden en de voor mij linkerzijde van het bord verplaatst. Een enkel foutje meer dan ik, bracht Harm in een moeilijk parket. Na 24 zetten hield hij het voor gezien.
Rainier nam het op tegen ons kandidaat-lid  Sierd Coppen. Hij constateerde, dat Sierd best wel goed speelt, alleen zichzelf niet altijd de tijd gunt, die hij op de klok nog heeft. Door enkele kleine foutjes, die hem enkele pionnetjes kostte, moest hij de vlag strijken.

Jeffrey nam het met de witte stukken op tegen Irene. Na wat materiële  achterstand, maar wel positioneel voordeel, wist Jeffrey na een verdedigingsfoutje van Irene de winst binnen te halen.
Bob en Jan streden een gelijkopgaande partij, met nog aardig wat materiaal op het bord. Bob opende de aanval op de positie van Jan en zette zijn Dame min of meer buiten spel tussen de stukken van Jan. Jan gaf  tegengas met zijn Koningin en dwong met een eeuwig schaak remise af .

Om 10 uur zaten alle stukken en klokken weer in de dozen.

zondag 11 november 2018

EWS wint van 't Stokpaardje

Verslaggever: Kees Moolenaar

Super-spanning, stress, succes!

Op de 11e van de 11e was er voor ons, EWS, geen tijd om ons druk te maken over het begin van het carnavalsseizoen. We kregen namelijk ’t Stokpaardje op bezoek, in de 2e ronde van de LiSB-competitie. Het werd een enerverende middag.

Voor EWS was het begin voorspoedig. Jeffrey op bord 5 speelde vlot, aanvallend, zijn opponent ook, zodat een open partij met aanvallen wederzijds ontstond. Jeffrey concentreerde zijn torens en dame op de koningsvleugel en wist zijn aanval beslissend te maken: 1 – 0 voor EWS.

Op bord 1 hield John (met zwart) de partij knap in evenwicht. Wit dreigde voortdurend, er ontstond een knap ingewikkelde stand rond de velden f en g 5 en 6, maar John hield het hoofd koel. Na wat afruil kwamen John en zijn opponent remise overeen.

Ik speelde op bord 3, ook met zwart, en voelde me niet comfortabel uit de opening komen. Ton Cremers duwde echter niet echt door, en langzamerhand kwam de stand zeker in evenwicht, en begonnen pionnen van mij op te rukken. Mijn tegenstander lette niet goed op, ik wel, en ik kreeg zijn dame tegen een paard. Voldoende voor de overwinning, en een EWS-voorsprong van 2½ - ½.

Maar op de andere drie borden was er overal materiaalachterstand voor EWS. Theo wist een eindspel van toren en twee pionnen tegen toren en vijf pionnen eindeloos te rekken, maar het eindresultaat was toch echt een nederlaag. Harold stond een paard en een pion achter, in het eindspel met ieder nog de dame. Toen Wil Lindelauf dameruil wist af te dwingen, was ook dat gebeurd..

Maar kort daarvoor had Rainier voor een verrassing te zorgen door tóch nog te winnen van Arne Schakel. Rainier was voortvarend van start gegaan, hij richtte zijn pijlen op veld f7. Arne kwam zwaar in de problemen, maar wist zich er toch uit te werken. Toen de rook was opgetrokken stond Rainier een stuk achter, en ook met een vervelend gepende loper. Maar hij bleef doordenken, manoeuvreerde zorgvuldig, won het stuk terug en wist zijn pluspion te gelde te maken: Arne gaf op, eindresultaat een EWS-overwinning - 2½.

J. Steuten     - F. van Hoogstaten           ½ - ½
R. Matzinger  - A. Schakel                      1 – 0
K. Moolenaar - T. Cremers                     1 – 0
T. de Jongh   - W. Berden                      0 – 1
J. Becker       - T. Smeets                       1 – 0
H. de Goey    - W. Lindelauf                    0 – 1

dinsdag 6 november 2018

Interne competitie, ronde 8, 5 nov 2018

Verslaggever: Theo de Jongh

De rook van de bestuursvergadering was amper opgetrokken of de indeling van de achtste ronde kon worden gemaakt.

Op het meest ongunstige moment ging mijn laptop updaten, gelukkig net op tijd klaar voor de strijd.

Nog niet gearriveerd in de arena waren Harm en Jeffrey.
Ulrich, John en Jan hadden zich om diverse redenen reeds afgemeld.
Rainier had huishoudelijke verplichtingen en meldde zich ter plaatse af.
Jeffrey redde het niet aanwezig te zijn en meldde zich te laat af . 
Gevolg was, dat Kees een bye kreeg. Bye, bye Kees tot zondag.
Het programma bepaalde, dat schrijver dezens met de witte stukken werd gekoppeld aan Sierd, ons kandidaat lid.
Na een tot de achtste zet gelijk opgaande partij vergat ik Sierd’s ongedekte paard op F6 te slaan. Sierd deed een slim tussenzetje, waarbij hij het paard niet dekte en materiaal dacht te winnen. Een matdreiging met Dame en Paard dacht hij te kunnen pareren, maar werd hem uiteindelijk fataal.
Op een ander bord streden Irene en Harold.
Een op revanche beluste Harold, voor een eerder geleden nederlaag,  bracht veel strijd op het bord. Aanvankelijk ging de partij, met over en weer wat foutjes,  gelijk op.  Normaal mag een Dame niet worden geslagen, maar Harold, had lak aan deze regel en nam de niet gedekte Koningin van het bord, waarna Irene de strijd staakte en zonder punten de bus in kon.
De derde en laatste partij was tussen Harm en good old Bob.
Ook hier een rustige opening, waarna een spannend middenspel ontstond, waarin het kwartje alle kanten op kon vallen. Na wat schaakjes zag  Bob een mat in twee over het hoofd.
Om 10 uur zaten alle stukken en klokken in de doos.

Zondag a.s. de 11de van de 11de , aanvang 13.00 uur  spelen we in ‘t Keenterhart tegen ’t Stokpaardje.

We hopen hier de eerste punten te scoren. Gezien de datum moet dit mogelijk zijn.
Theo de Jongh.