Welkom bij E.W.S.

Welkom op de internetpagina van schaakvereniging E.W.S. uit Weert. Wij zijn een gezellige club waar je op de clubavond op diverse speelsterktes een leuk potje kunt schaken. Kom gerust een keer kijken of meespelen!
Voor meer informatie neem contact op met:
Hans Voogt: Tel.nr. 0495-785495
Theo de Jongh: Tel.nr. 0495-854282

Vragen over E.W.S. of opmerkingen over de website? Mail de webmaster!

dinsdag 17 januari 2017

Interne competitie, ronde 15, 16 jan 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Weer multitasken!

Ik mocht opnieuw op twee fronten aan de bak: schaken en verslag doen van de strijd aan de diverse fronten. Het lukte me maar zeer ten dele, dat ‘verslag doen van’ bedoel ik en op mijn eigen bord lukte het helemaal niet. Het kan liggen aan mijn bescheiden talent. Zelf denk ik liever dat het ligt aan deze zware dubbele taak. Gelukkig zal volgende week mijn collega-verslaggever mijn taak overnemen, dat hoop ik ten minste.
Bob nam het met Wit op tegen Mat. Nu hoor ik u verwonderd “Bob?’ mompelen. Die speelt toch doorgaans mee in het Tata Steel Chess toernooi? Weliswaar niet in de hoofdgroep, maar toch. Aan het startgeld zal het niet hebben gelegen, daar doen wij niet aan. Wij doen het voor de eer en het genoegen! Ik denk dat hij gewoon het hoge niveau van onze interne clubcompetitie prefereerde boven de strijd in Beverwijk. In het Scandinavisch ontwikkelde zich een voor Zwart stugge stelling met een witveldige loper die weinig bijdroeg aan de strijd. Bob had een toren op e1, een paard op f4, een dame op e2, een loper op e5 en druk op e6. Hij vertelde na afloop dat hij een klein foutje had gemaakt en Mat was duidelijk opgelucht, dat hij met de volle winst naar huis kon: 0-1.

Jan speelde met Wit tegen Irene. Zij was nog in de winning mood na haar fraaie overwinning vorige week en had graag een punt toegevoegd aan haar resultaten, maar helaas voor haar ging het zo niet. In een Spaanse opening speelde zij vroegtijdig haar paard naar d4, maar de witte loper werd niet geruild. Een paar zetten later zorgden paard en loper samen voor een dodelijk schaak op f7 en was de zwarte weerstand gebroken: 1-0.
Harold nam het met zwart op tegen Ulrich. Deze laatste bouwde een rustige stelling op met pionnen op c4, d3 en e4 en Zwart probeerde daar omheen en doorheen te komen. Geleidelijk kreeg Harold wat meer druk, Wit had nog niet gerocheerd en toen de koning op e1 achter de dame op e2 ging staan was het raak. De zwarte toren op d8 werd gedekt door een loper op h4. Na winst van de dame tegen een toren bleven de overgebleven toren en loper dat veld dekken en haalde Harold met zijn dame die heerste op het bord bekwaam de buit binnen: 0 -1.

Kees speelde met Wit tegen Hans. Hij wilde geen Benoni spelen met 2. …; c5 en zo had hij na ruil op d4 twee pionnen op c4 en d4. Hans nam ze onder schot met een paard op c6 en een loper op g7. Ten Kees zijn pion doorschoof werd de pion op d4 zwak en leek Zwart de betere kansen te krijgen. Kees kon het materieel gelijk houden, maar stond wel nog steeds onder druk van de zwarte stukken Het bleek niet voldoende voor winst en zo besloten beide heren tot remise: 1/2  - 1/2 .
Uw verslaggever speelde met Zwart Frans tegen Rainier. Hij verrast mij met Lg5 in de Steinitz variant (dit voor de kenners) en even later een paard op b5. Het stond lekker vol en toen ik zijn paard aanviel met a6, zette hij zijn dame op a4. Ik sloeg het paard, hij mijn toren op a8 en toen ging het deurtje voor de grijpgrage dame dicht met Pa7. Nu nog rocheren en de loper op c8 wegspelen en het paard op d7 en dan is deze dame tegen haar zin de mijne! De ander mag ook zetten doen, dat vergeet men wel eens in zijn enthousiasme. Rainier had zijn denktijd goed gebruikt, wierp met a4 een reddingslijn uit naar zijn dame in nood en ik werd gestraft voor mijn gebrek aan ontwikkeling (op het bord wel te verstaan!). Rainier bracht eerst zijn dame weer binnenboord en wikkelde met een kwaliteit meer daarna vakkundig af: 1-0.

Alle uitslagen:
Kees Moolenaar Hans Voogt ½ - ½
Ulrich Wieneke Harold de Goey 0 - 1
Rainier Matzinger Jos van Gend 1 - 0
Bob Sauer Mat Hornix 0 - 1
Jan Peeters Irene Moonen 1 - 0

woensdag 11 januari 2017

Interne competitie, ronde 14, 9 jan 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Multitasken!
Tweewekelijks moet ik multitasken hoewel al lang geleden is vastgesteld – wat elk normaal mens al wist trouwens – dat dat niet kan. Enerzijds moet ik achter het schaakbord mijn huid zo duur mogelijk verkopen anderzijds moet ik de strijd op de andere borden volgen om daarvan aan u verslag te doen. Soms lukt dat beide goed, andere keren dreigt het ene ten koste te gaan van het andere. Gisteravond had ik mijn handen vol aan mijn tegenstander. Veel meer dan wat indrukken heb ik van de meeste andere partijen niet op kunnen doen.

Ikzelf speelde met Wit tegen Bob Sauer. Mijn gambietpion in het koningsgambiet nam hij gretig aan en vervolgens ging hij met g5 onmiddellijk mijn paard ‘tot een verklaring dwingen’. Dat paard moet dan naar h4 en ja dan zit je snel midden in de verwikkelingen waar we op uit waren. Zwart komt met zijn pionnen op f3, g4 en h5, maar dat kost wel tijd, allemaal tempi waardoor zijn ontwikkeling wat achter dreigt te blijven. Zo ging het ook in grote lijnen. Hij kwam niet tot de rochade. Ik kreeg een mooi paard op d6 en een mooie d-lijn. Initiatief is mooi, maar je moet het wel gaande houden. Het bleef lange tijd spannend, want die pionnenformatie op f3, g4 en h5 is, als je niet oppast, dichtbij promotie. Mijn tegenstander bood taai verzet, maar moest uiteindelijk de vlag strijken: 1-0.

Rechts van ons zag ik vanuit mijn ooghoeken Hans Voogt met wit tegen John Steuten strijden. Hans speelde e4 en snel daarna d4, kreeg een paard op d4 en later op f5, maar het pakte niet uit zoals hij gehoopt had. John bleef de rust zelve, ving de aanval goed op, dwong Hans zijn koning op h3 te zetten en duwde zijn twee pionnen in het centrum rustig naar voren. Er hielp niets tegen deze aanval en Hans moest de vlag strijken: 0-1.
Nog wat verder rechts van mij naar voren speelde Cees Moolenaar met Wit tegen Harold de Goey. Het werd koningsindisch. Het zag er klassiek uit, na verloop lanceerde Harold zoals dat hoort een aanval via de f-lijn op Cees zijn stelling met een paard erbij. Cees had ook een licht stuk, maar dat was een witveldige loper die aan de andere kant op b5 tevreden leek te zijn met zichzelf. Enige tijd later maakte Cees een blunder en toen was het uit: 0-1.
Irene vocht met Wit tegen Ulrich. Het was een felle en gelijk opgaande strijd die uiteindelijk door Irene werd gewonnen. Een felicitatie voor haar voor een mooie overwinning: 1-0.

Mat Hornix speelde met Wit tegen Jan Peeters. Na de opening had Zwart moeite om zijn loper op c8, maar vooral zijn toren op a8 in het spel te krijgen. De witte lopers beheersten het bord en namen de zwarte koning onder vuur en dat leidde tot het door Wit gewenste resultaat: 1-0.

De laatste partij was het treffen tussen Rainier Matzinger en Theo de Jongh, de laatste met Zwart. Ergens in het middenspel wist Rainier een stuk te winnen en later nog twee pionnen – of offerde Theo er twee te veel? – en dat leidde uiteindelijk tot een stelling waarin hij Theo stevig onder druk kon zetten en met zijn twee vrijpionnen over de a- en b-lijn kon oprukken. Ja, dan is er zelfs voor Theo geen redden meer aan: 1-0.
Een avond met veel strijd; geen remises, maar alles of niets. Ik hoop nog veel van dit soort avonden mee te maken.

Alle uitslagen:
Hans Voogt John Steuten 0 - 1
Kees Moolenaar Harold de Goey 0 - 1
Rainier Matzinger Theo de Jongh 1 - 0
Jos van Gend Bob Sauer 1 - 0
Mat Hornix Jan Peeters 1 - 0
Irene Moonen Ulrich Wieneke 1 - 0

maandag 2 januari 2017

Interne competitie, ronde 13, 2 jan 2017

Verslaggever: Cor Smeets

De 13e ronde had een heuse topper op het programma. Kees en John, de nummers 1 en 2 van de ranglijst mochten dit seizoen voor de tweede keer tegen elkaar spelen. Dit keer had John wit. Na een voorzichtige opening van beide kanten, trok John langzaam het initiatief naar zich toe. Een paar onnauwkeurigheden van Kees leidde tot pionwinst met een prachtige stelling en een vrijpion voor John. Hij maakte het heel mooi af en door deze overwinning staat hij weer bovenaan op de ranglijst. Harm speelde voor de afwisseling eens een Spaanse partij tegen Rainier. De opening werd keurig volgens de theorie gespeeld. Toch  stond een paar zetten later de witte koning wel heel erg tochtig. Rainier had namelijk een speculatief offer gebracht en ging met al zijn lichte en zware stukken op zoek naar een mat. Doordat Harm niet al te nauwkeurig verdedigde , was de zege voor Rainier gauw behaald. De kortste partij van de avond was tussen de twee snelschakers Jan en Bob. Na de opening stond ook hier een gelijke stelling maar al gauw keerde het tij in het voordeel van Bob. Met enkele krachtzetten en een grote blunder van Jan was het pleit wel heel erg snel beslist.
Een prima overwinning van Bob dus. Irene deed heel erg goed haar best tegen Jos. Een gedegen opstelling van beide kanten leidde nog niet tot veel schermutselingen in het begin van de partij. Maar langzaam maar zeker trok Jos het initiatief naar zich toe en na enkele wat mindere zetten kwam Irene in een lastig parket. Jos maakte het daarna professioneel af en scoorde weer eens een vol punt. Theo en Hans maakte er vanavond weer een prachtige partij van. Theo speelde een voor mij onbekende variant tegen de Pirc. Met als gevolg een pion minder maar wel het loperpaar. Hans moest zich daarna nauwkeurig verdedigen tegen allerlei dreigingen maar won intussen wel een aantal pionnen. Nadat alle dreigingen van de witspeler verdwenen waren, blunderde Theo ook nog op het einde van de partij en was Hans de gelukkige overwinnaar. Ik speelde met zwart tegen Harold. Mijn defensieve opstelling lokte al gauw Harold uit het kot en deze trok met al zijn damepionnen naar voren. Na afruil van wat lichte stukken  bleek ik het middenspel beter te beheersen dan Harold. Na ca. 20 zetten was het pleit positioneel beslist en casseerde ik pion naar pion. Toen ik 4 pionnen meer had en Harold in een kansloze positie gemanoeuvreerd had, gaf hij enigszins teleurgesteld op. Na de nodige remises was ik net als Hans, Bob, John  en Rainier een gelukkig man.

Alle uitslagen:

John Steuten Kees Moolenaar 1 - 0
Theo de Jongh Hans Voogt 0 - 1
Harold de Goey Cor Smeets 0 - 1
Harm Janssen Rainier Matzinger 0 - 1
Jan Peeters Bob Sauer 0 - 1
Irene Moonen Jos van Gend 0 - 1

maandag 19 december 2016

Interne competitie, ronde 12, 19 dec 2016

Verslaggever Jos van Gend:

Geen kerstgedachten!

Maandag 19 december was de laatste speelronde van de interne competitie voor de Kerst, maar wie gedacht had dat het er vredelievend aan toe zou gaan kwam bedrogen uit.

Kees Moolenaar nam het met Wit op tegen Irene Moonen. Na een rustig begin wist hij haar langzaam maar zeker in de problemen te brengen. Haar paard op c6 werd door een loper en een paard onder vuur genomen. Zo ging het van kwaad tot erger en ondanks de gebruikelijke stimulantia moest Irene de vlag strijken: 1-0.
Hans Voogt speelde met Wit tegen Harm Janssen. Liefhebber van traditie als hij is speelde Harm na 1.e4 zijn d-pion twee velden naar voren en zo hadden we het Scandinavisch op het bord. Hans dwong Harm tot een flink aantal zetten met zijn dame en had naar eigen idee duidelijk voordeel uit de opening behaald. Hij zon op een verdere aanval en rocheerde, maar zag over het hoofd, dat een paard instond. Toen Harm dat had opgepeuzeld, waren de bordjes verhangen en moest Hans na hardnekkige weerstand uiteindelijk de vlag strijken: 0-1.
Harold de Goey speelde met Wit tegen Jan Peters. Aanvankelijk ging het gelijk op, zo meende ik te zien in bij het rondlopen, maar op een bepaald moment stond Jan een stuk voor en beschikte hij over een vrijpion. Ruim voldoende voor de winst en zo haalde hij het volle punt binnen: 0-1.
De mooiste partij van de avond was het duel tussen Theo de Jongh en John Steuten. Theo fianchetteerde zijn koningsloper, ging op de damevleugel naar voren en John liet hem rustig komen. Geleidelijk nam John het initiatief over, Theo had na verloop van tijd een koning die er wat bloot bij stond. Twee torens moesten voor de verdediging zorgen en voor een aanval op f7. Daar kwam het niet van. Na dameruil kwam John over de achterste lijn Theo’s problemen nog vergroten en ondanks een aanval van Theo – de toren ging dreigend naar voren – kon niets John van zijn stuk brengen en bekwaam haalde hij het volle punt binnen: 0-1.

Cor en Mat bestreden elkaar in een damepionopening, waarin Wit c3 en Pbd2 speelt. Het lijkt onschuldig, maar toch komt Zwart met problemen te zitten. Zijn witveldige loper kan er niet uit, hij moet zijn paard op c6 dekken en veel spel heeft hij niet. Wit daarentegen heeft een paard en twee mooie lopers. Wie een vers kopje koffie had gehaald om te gaan genieten van een zinderende voortzetting van de wedstrijd, werd teleurgesteld. In plaats van de fik erin te steken, elkanders nieren te proeven, besloten beide heren tot remise: ½-½.
Uw verslaggever hanteerde de witte stukken tegen Ulrich Wieneke. Hij koos voor 1. …; c5 na mijn 1.e4.: een Siciliaan dus. Helaas speelde hij te snel zijn paard naar e5 en verzuimde hij eerst werk te maken van zijn ontwikkeling. D5 en e5 zijn ondernemende pionzetten, maar doe je dat te vroeg dan gooi je je stelling voortijdig open. Met mijn dame op h5 dreigde ik na de korte rochade mat op f7, mijn paarden sprongen vrolijk naar voren, de zwarte koning werd naar de damevleugel gedreven en daar matgezet: 1-0.

Ik wens iedereen fijne feestdagen een mooi 2017.
Alle uitslagen:

Kees Moolenaar Irene Moonen 1 - 0
Theo de Jongh John Steuten 0 - 1
Hans Voogt Harm Janssen 0 - 1
Harold de Goey Jan Peeters 0 - 1
Cor Smeets Mat Hornix ½ - ½
Jos van Gend Ulrich Wieneke 1 - 0

EWS haalt eerste punt binnen in Horst


HET SPROOKJE VAN DE ZEVEN KABOUTERS, DE LEGE DOP EN HET HALVE EI

De zes kabouters van EWS trokken vandaag weer door het land. De oudste kabouter, Douwe Bob was helaas door ziekte verhinderd en dus mocht kabouter John zijn beste kunsten gaan tonen. Vooraf waren we door opperkabouter Hans gewaarschuwd. Die reuzen uit het land van Horst hadden wel meer dan 2000 punten per persoon verzameld. Ach jé, een totale verkeerde motivatie dus. Met de bibbers in ons lijf reden we langs Toverland, vlakbij het nare speelkasteel van die vreemde, enge en grote remiseschuivers uit het Horster land. Precies na de klokslag van één uur kon het grote schaakfestival beginnen. Mini Kabouter Cor had het weer eens getroffen. Een verkouden reus van wel twee meter zat tegenover hem. Je zag arme Cor amper boven de stukken zitten. Voorzichtig aan dus, je weet maar nooit wat die grote sterke man tegenover me gaat doen. Met simpele zetjes d4, e3, c3, Pf3, Pd2 en Ld3 en de rokade bouwde hij een sterke vesting op. Na afruil van enkele lichtere stukken had de kleinste een voordeeltje opgebouwd. En dan raad je het al. De kleine maakt een rondje langs de borden, taxeert vakkundig de stellingen van zijn kaboutervriendjes en bied dan doodleuk remise aan. De reus Herm hoestte en proestte nog een paar keer en zei toen vriendelijk: ja, ik wil… Het eerste halfje is binnen, we zijn goed bezig dacht de overgelukkige Cor. We gaan deze reuzen eens lekker een poepje laten ruiken. 

Kabouter invaller Rainier de tijdnoodzoeker schoof een voorzichtig potje tegen Horster reus Louike. Aj, een foutje van Rainier. Hij zou wel eens een kwal kunnen verliezen. Gelukkig niet gezien en dus trok dappere Rainier in de aanval. Na wat schermutselingen over en weer waren beide spelers tevreden met een gelijkspel en stond het nog steeds gelijk. Het halve ei is binnen, dacht kabouter Cor nadat hij nog maar weer eens een rondje langs de borden had gelopen. Want onze opperkabouter Hans had een stuk meer en kabouter professor Jos toverde een prima stelling uit zijn grote hoed. En ook de posities van grote kabouter John en centenmeester Kees waren nog lang niet verloren.

Nadat de klok 4 keer geluid had, viel weer een beslissing. Onze opperkabouter deed het wel heel langzaam met zijn stuk meer. Goed verdedigen was zijn credo. En na flink wat bloed, zweet en tranen kreeg hij de beide handen van de Horster reus als teken van overgave. Hoera, Hoera de Weerter kabouters staan met 2-1 voor. Het feest kan beginnen. Bestel alvast een taart, chocolaatjes en prik voor deze kampioenen, riep de mini-kabouter tegen de opperkabouter. De lol van de kleine mannetjes werd nog groter toen onze eigen kabouterprofessor Jos gewonnen had. Hij speelde een damegambietachtige opstelling met Le2 en ontwikkelde voorzichtig een aanval via het centrum naar de damevleugel. Allerlei vervelende dreigingen bedacht hij voor zijn Boots-reus. Die zag door de bomen het bos niet meer en plopper-de-plop de professor won een vol stuk. De Boots-reus kon wel janken van verdriet.  Met mega reuzetranen op zijn bolle wangen gooide hij zijn stukken weer in de doos. De minikabouter maakte nog maar weer eens een dansje. Het halve ei is binnen, zong hij vrolijk door de schaakzaal. Maar zoals vaker komt bij dit sprookje een tragisch en dramatisch einde. Grote kabouter John vocht met alles wat die op het bord had maar kon zijn matige stelling niet houden. Hij probeerde nog met een manmoedig  paardoffer de opgerukte witte koning en pionnen te keren maar helaas. De Nabben reus kende geen genade en vond steeds weer de juiste zet. Rond half vijf hadden de reuzen tegen gescoord. En lag ons lot in de handen van onze kabouter centenmeester Kees. Oei, wat had die het moeilijk deze middag. Die reus van Hamberg plette hem bijna met zwart op de damevleugel. En onze zuinige schatbewaarder had zelfs twee pionnen minder. Maar degelijk zoals een penningmeester moet zijn, paste hij verder goed op zijn centjes en pionnetjes. Met een ver opgerukte h-pion zocht hij naar kansen voor een mataanval. Maar die Reus Edwin was ook niet van gisteren want die begon met zelfs drie pionnen naar voren te rennen. Na veel gehussel en geruil kwam er spannend toren-eindspel met elk nog 5 pionnen op het bord.  Onze arme centenmeester raakte het spoor bijster en verloor alsnog. Wat een tragisch einde van wat een mooi sprookje voor EWS had kunnen zijn. En zo werd het halve ei voor de mini-kabouter Cor een leeg ei… …

Gelukkig stond zijn vrouwtje Anja thuis dit keer wel klaar met erwtensoep en pannenkoeken om zijn verdriet te stillen. En zo rond negen uur kroop de kleine Cor onder de warme dekens en droomde nog lang en gelukkig over een overwinning van de EWS kabouters in 2017.           

HORST                                               EWS                                        3  -  3

Herm Clevis                                      Cor Smeets                             ½ - ½
Rob Nabben                                     John Steuten                          1 – 0
Edwin van de Hamberg                  Kees Moolenaar                    1 – 0
Louis Uitermark                               Rainier Matzinger                  ½ - ½
Guido Boots                                      Jos van Gend                          0 – 1
Ad Siebers                                         Hans Voogt                             0 – 1


dinsdag 13 december 2016

Interne competitie, ronde 11, 12 dec 2016

Verslaggever: Jos van Gend

Tienkampers?

Bij deze titel denkt u aan een atletiekwedstrijd, waarin stoere mannen op een tiental onderdelen elkaar bekampen en dat kunt u niet rijmen met uw idee van een zaal met diepe denkers die zich in een specifieke denksport nl. het schaken hebben gespecialiseerd. U hebt helemaal gelijk! Het ging niet om tienkampers deze avond, maar om tien personen die elkaar bekampten. Ik testte even uw woordbeeld, uw kennis van de spelling van de Nederlandse taal, want het Groot Dictee der Nederlandse Taal staat eraan te komen.
John speelde met Zwart tegen Irene. Lang bleef de strijd gelijk, maar John slaagde er wel in her en der een gaatje te maken, de stukken van Irene moesten achteruit met als hoogtepunt een dame die helemaal naar h2 terug moest om een veilig plekje te vinden. Haar dappere weerstand werd uiteindelijk gebroken: 0-1.

Theo maakte er met Zwart tegen Jan Peters een Russische opening van. Beide partijen ontwikkelden hun stukken, waarbij Theo degelijk, maar wat gedrongen uit de opening kam en Jan ruimtelijk overwicht had. Wel deed zijn toren op h1 nog niet mee. Theo wist de partij geleidelijk te kantelen, bouwde een batterij  van twee torens en een dame over de c-lijn op en toen het paard dat daar nog voor stond rond begon te springen was het even later gedaan: 0-1.

Kees trof met Zwart Ulrich en schotelde hem zijn geliefde Siciliaanse verdediging voor. Ulrich bleek de hem gegeven adviezen van diverse zijden ter harte te hebben genomen en rocheerde snel. Na de opening stonden beide partijen behoorlijk. Wel viel mij op dat waar Wit gewoonlijk in de Siciliaan in de aanval gaat op de koningsvleugel, Ulrich een bescheiden opstelling had gekozen. Kees rukte langzaam op , had o.a. een mooi paard op d4 en toen dat naar e2 ging, was het opeens hommeles in de witte stelling. Het paard onderbrak de dekking van een wit paard op g4, gaf schaak en bedreigde ook nog een stuk op c3. Wie kan daar tegenop? Ulrich deze avond niet en even later konden de stukken weer in de doos: 0-1.
Harm en Harold vochten een stevig duel uit. Harm trok ten aanval met een paard op h6 en een pion die doordenderde op de f-lijn. Daarna had hij maar liefst drie stukken die f7 bedreigden en leek het gedaan te zijn met de zwarte kanen. Het liep evenwel anders. Een aantal zetten later was de zwarte dame overgestoken en bedreigde op haar beurt de witte koning, nog een paar zetten later hadden beide heren alleen nog een dame, een licht stuk en vier pionnen. Harold trok uiteindelijk aan het langste eind: 0-1.

Uw verslaggever speelde met zwart tegen Hans Voogt. Er kwam een Franse opening op het bord te weten de doorschuifvariant in het Klassiek Frans. Pakt u de boeken er maar bij! Watson, Lakdawala en natuurlijk deeltje 8 van de Theorie der Schaakopeningen van onze eigen dr. Max Euwe. Wit begint met slaan op f6 (Wit) en Zwart slaat op g5 (Zwart). Wit slaat dan nog een keer op g7 en Zwart ruimt die pion met Tg8 en Df6 op. Zwart slaat tussendoor ook nog op c3, zodat wit er een dubbelpion aan overhoudt. En dan? Wit speelde Tb1, dwong mij mijn loper op b7 te zetten, speelt later h4, maar blijft met zijn koning in het midden. Ik miste twee kansen om de h-pion te veroveren, Hans verspeelde zijn bijna gepromoveerde h-pion in de laatste fase en zo werd het na een mooie, zware strijd een terechte remise: 1/2-1/2.
Alle uitslagen:

Ulrich Wieneke Kees Moolenaar 0 - 1
Irene Moonen John Steuten 0 - 1
Hans Voogt Jos van Gend ½ - ½
Harm Janssen Harold de Goey 0 - 1
Jan Peeters Theo de Jongh 0 - 1

dinsdag 6 december 2016

Rapid competitie, rondes 4 t/m 6, 5 dec 2016

Op deze sinterklaasavond gingen we toch nog met 11 man de strijd aan. Kees had wat versnaperingen meegebracht om de avond nog een feestelijk tintje te geven. Als beloning was Kees de enige die de volle 3 punten binnenhaalde. Jos en Cor kregen ieder een Bye maar wonnen hun beide andere partijen. Twee winstpartijen waren er voor Hans, Jan en Theo. Een mindere avond voor Bob en Harold met één punt. Ulrich moest het doen met een miezerige Bye terwijl Irene en Harm helaas niets konden bijschrijven.
Al met al veel spektakel en lekker vroeg voorbij.