Welkom bij E.W.S.

Welkom op de internetpagina van schaakvereniging E.W.S. uit Weert. Wij zijn een gezellige club waar je op de clubavond op diverse speelsterktes een leuk potje kunt schaken. Kom gerust een keer kijken of meespelen!
Voor meer informatie neem contact op met:
Hans Voogt: Tel.nr. 0495-785495
Theo de Jongh: Tel.nr. 0495-854282

Vragen over E.W.S. of opmerkingen over de website? Mail de webmaster!

dinsdag 25 april 2017

Interne competitie, ronde 25, 24apr 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Bloed aan de Paal!

Schakers mogen dan wel de indruk wekken dat zij bedachtzame en vreedzame lieden zijn, maar op sommige avonden is dat niet meer dan schijn. Op 24 april 2017 ging het er vol bovenop! De dood of de gladiolen!
Jan Peeters voelde Harold de Goey stevig aan de tand, profiteerde van het feit dat zijn tegenstander niet al zijn stukken had ontwikkeld, had een pionnetje meer en een overwicht op het bord en beëindigde de partij met een mataanval waarbij of de dame of de koning zelf zou sneuvelen: 1 – 0.

Theo de Jongh had Wit tegen Rainier Matzinger. Hij offerde op de zevende zet een loper op f7 en weliswaar heeft hij dan een stuk minder, maar de zwarte koning moet naar g8, de toren op h8 komt niet in het spel en Wit dreigt steeds met schaakjes over de witte diagonaal b3-g8 of c2-h7. Ja, als je het goed doet met Zwart, zou je de aanval moeten kunnen doorstaan, maar naar eigen zeggen deed Rainier niet altijd de beste zet. Theo had duidelijk zijn avond wel. Toen Rainier met het verkeerde stuk op d4 sloeg, ging hij na schaken op c2 en g6 de boot in – en de stukken in de doos - : 1 – 0.
Ulrich Wieneke voerde tegen Irene Moonen de witte stukken aan. Hij  zette het rustig op, reageerde niet op uitvallen van Irene, kwam materiaal voor en won de partij: 1 – 0.

Bob Sauer had Zwart tegen Mat Hornix. Hoe het precies ging kon ik helaas niet volgen, maar in de opening liet hij zich verrassen door een schaakje, moest zijn koning op e7 zetten en vervolgens geweldig reorganiseren om stand te houden. Wit had ‘een beest van een zwarte loper’ en stond overwegend, ‘een kwestie van tijd’ zou je zeggen. Bob echter had zijn avond – het was de langste partij van de avond! -, bleef rustig zitten, trotseerde de dreigende storm en hield stand. Toen hij met een paardmanoeuvre ook nog een kwaliteit terugwon, leek het nog even spannend te worden. Uiteindelijk gaven de twee vrijpionnen van Mat de doorslag. Zwart stond vast, kon het binnendringen van de witte toren niet tegenhouden en na ruil van de torens zou promotie van de eerste vrijpion volgen: 1 – 0.
Onze aanstaande kampioen, John Steuten, hoe ging het daarmee? Welnu, niet zo goed. Naar eigen zeggen had hij zijn avond niet. Hij kon niet verhinderen dat Hans Voogt een mooi centrum opbouwde. Toen zijn drie pionnen oprukten en Wit een dreiging overzag, verloor hij zijn loper en even later nog een pion. Zo’n stelling is bij Hans Voogt in goede handen! Eerder dan verwacht was de strijd beslecht: 0 – 1.

Het gevecht tussen Harm Janssen en uw nederige verslaggever leek een Siciliaan zonder d4 te worden, maar na 1. e4; e6 2.f4; c5 kwamen we in de doorschuifvariant van het Frans terecht. Zwart speelde Ph6. Om ruil van zijn zwarte loper na Pg4 en Pe3x te voorkomen, zette Harm zijn loper van e3 op g1. Noodgedwongen bleef zijn koning in het midden. Toen ik een tijdje later, nadat door bc4x en dc4x de diagonaal h1-a8 mogelijkheden bood, ook b4 kon spelen, begon de zon  voor mij te schijnen. De witte koning wordt bedreigd, te veel materiaal van Wit staat op de verkeerde vleugel, Zwart beheerst de open f-lijn enz. Blijkbaar dacht Harm er ook zo over, want liever dan zijn dame te zien sneuvelen, streek hij de vlag: 0 – 1.
Alle uitslagen:
John Steuten Hans Voogt 0 - 1
Jan Peeters Harold de Goey 1 - 0
Theo de Jongh Rainier Matzinger 1 - 0
Harm Janssen Jos van Gend 0 - 1
Mat Hornix Bob Sauer 1 - 0
Ulrich Wieneke Irene Moonen 1 - 0

dinsdag 11 april 2017

Interne competitie, ronde 24, 10 apr. 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Ajax en Feyenoord

Toen ik ruim na 20.00 u. ons speellokaal binnenliep stond mijn tegenstander van de avond, Hans Voogt, mij al op te wachten. Daarover straks meer.
Bob speelde met Wit tegen Jan Peeters. Hij wou eens wat anders proberen, zei hij tegen mij. Hij speelde de lopervariant van de Italiaanse opening en kwam hoe verder de partij vorderde steeds meer in de problemen. Zijn tegenstander stond op een bepaald moment drie pionnen voor, had de open lijnen en een fraaie pion op a3. De actieve toren van Bob werd geruild en toen had hij een loper en een toren die letterlijk niet zonder elkaar konden. Het was de lacrima variant geworden. Hij had zijn avond niet en Jan, zijn tegenstander, speelde een fraaie partij: 0 – 1.

Harold en Rainier speelden een partij waarover ik niet veel verstandigs kan zeggen. Dat heeft natuurlijk te maken met mijn eenvoudig denkraam, maar vooral met het feit dat ik maar een paar keer kon komen kijken. Er was tamelijk veel van het bord, in het eindspel hadden beiden nog een pion en een toren en de een een loper en de ander een paard. Dan volgen tal van subtiele manoeuvres die een toevallig passerende observant ontgaan. Harold gaf helaas zijn toren weg en zo won Rainier: 0 – 1.
Mat nam het met Wit op tegen Ulrich en vond ook nog tijd om een uitnodigingspartij tegen Irene te spelen. Hij won beide partijen. Tegen Ulrich veroverde hij op een bepaald moment de dame en toen werd de druk op f7 zo groot , dat er geen houden meer aan was: 1 - 0. Daarna had hij nog tijd om een paar oefenpartijtjes tegen Ulrich te spelen en hem de nodige tips te geven. Hoplelijk gaat hij deze de volgende keer niet allemaal tegelijk toepassen, want dan hebben we er een tweede Mat bij.

Harm nam het met Wit op tegen Theo. Mijn indruk was dat Harm in het begin beter stond, druk had op achterblijvende pionnen van Theo, maar Theo zou Theo niet zijn, als hij zich daar niet aan zou ontworstelen. Uiteindelijk werd het remise. Harm had een veelbelovende pion op de h-lijn, maar Theo had ook kansen en zo besloten beiden tot 1 / 2 – 1 / 2.
Het grote treffen was natuurlijk Kees, de nummer 2, met Wit tegen onze koploper vanaf het begin, John. Als Ajax nog kampioen wil worden …. Sorry: als Kees nog kampioen wil worden dan moet hij vanavond winnen en daarna moeten anderen ook nog van John winnen. Dat laatste is een onwaarschijnlijk scenario gezien Johns sterke spel dit seizoen en het feit, dat slechts een paar mensen van hem hebben gewonnen dit seizoen. De heren bouwden het rustig op, John naar mijn smaak iets te rustig. Kees beheerste het belangrijke veld c5, had het beste van het spel en vergrootte langzaam de druk. Hij had een pion op a5, zijn loper beheerste de diagonaal g1-a7. John had enige druk over de f-lijn, maar dat kon Kees niet deren. Even verder in de partij stond hij twee pionnen voor. Op een bepaald moment had John de keus tussen zijn toren terugtrekken naar f7 of zelf een actie beginnen in het centrum. Hij koos voor het laatste, opende daarmee lijnen in het centrum, kreeg een schaak te verduren en toen was het uit: 1 – 0.

Als prebejaarde heb ik alle tijd om mij in de openingstheorie te verdiepen. Ik zat maandagmorgen dus om 8.00 u. achter het bord om de Pirc nog eens door te nemen. Eerst de Jachtvariant, toen de Wachtvariant, toen de Slachtvariant en daarna de Schnarreberger-Fleischauer aanval. Uitrusten bij een heerlijke lunch en toen bleek ik alles weer vergeten te zijn m.n. de voortzettingen na de dertigste zet van Zwart. Zoals gewoonlijk had mijn vrouw het beste idee. Zij adviseerde mij me te beperken tot een basisidee en dat boek verder weg te leggen. Het boek – ik heb het ooit gekocht toen ik een be- ginnend docent Nederlands woonachtig in Hantumhuizen, een klein dorpje in Noordoost Friesland was en meende nog wereldkampioen van Dokkum en omstreken te kunnen worden – is van de hand van de jeugdige Timman en ergens in dat boek op p. … zegt hij, dat je, als Zwart … speelt, je met Wit moet antwoorden met … Ik heb op last van mijn sponsor alle inhoud hier moeten weglaten; mijn sponsor gaat niet deze dure informatie zo maar op het internet gooien. Ik had tegen Hans Wit, speelde 1. e4. Hans speelde d6 en zo kwam er een Pirc op het bord en toen – mijn geheugen is gelukkig  nog heel goed! – speelde ik DE ZET. Hans verzonk in gepeins, speelde na lang nadenken een zet, maar leek daar niet vrolijk van te worden, ik speelde weer een zet en …. Dat patroon herhaalde zich, ik kreeg een mooie aanval, er was voor Zwart geen ontkomen aan en na 23 zetten dappere tegenstand streek hij zijn vlag: 1 – 0.
Alle uitslagen:
Kees Moolenaar John Steuten 1 - 0
Jos van Gend Hans Voogt 1 - 0
Harold de Goey Rainier Matzinger 0 - 1
Bob Sauer Jan Peeters 0 - 1
Mat Hornix Ulrich Wieneke 1 - 0
Harm Janssen Theo de Jongh ½ - ½

maandag 10 april 2017

EWS - Tegelen1 : Weer niet


Prachtig weer op 9 april. De zon scheen volop. Maar in het clublokaal van EWS pakten de donkere wolken zich samen. De strijd tegen Tegelen 1 ging met 4 – 2 verloren, ondanks de support van Ulrich, en de laatste plaats hebben we nu stevig in handen.

John had weer de eer om het eerste bord te bezetten, tegenover Arnoud Ekker (rating 1701). Deze kwam vroeg in de partij op de koninginnevleugel opzetten met a3 en b4. John hield lang (het langst van allemaal) stand, maar de druk en het overwicht werd steeds groter. Het eindspel met beiden twee lopers, maar met aan de witte kant een paar pionnen meer, was voor John niet te houden.
Ikzelf mocht op bord 2 mijn geluk beproeven tegen Miki Nieczyporowski (1600). De ellende van mijn vorige externe partij herhaalde zich. De hele partij beter staan met voortdurende dreigingen richting zwarte koning, kwaliteitsvoorsprong, en dan door een door sommige omstanders als loper-offer geïnterpreteerde zet, die in werkelijkheid schaakblindheid was, de partij vergooien.
Nee, dan Rainier. Hij trof op bord 3 Hartmut Anders (1715). Op een gegeven moment dacht ik dat Rainier het hoofd moest buigen, toen zijn loper vast kwam te zitten op a2. Maar ondank de materiële achterstand en een in gevaar zijnde koning wist hij het centrum van het bord geheel te beheersen met dame en twee torens, wat resulteerde in een doorslaande koningsaanval. Een punt voor EWS.
De collega naast hem, Harm, had kort daarvoor het goede voorbeeld gegeven door Christiaan Hoeben (1663) te verslaan. De doorslag daar gaf het feit dat Harm wist af te dwingen dat zijn tegenstander maar niet tot rokade kon komen, omdat de witte loper niet van zijn plaats kon komen.
Waar EWS zijn punten meestal haalt op de laagste borden, was dat nu niet het geval.
Zowel Harold, op bord 5 tegen Laurens Ekker (1347), als Theo, bord 6 tegen Pim Lammes (1682), konden het niet bolwerken.
Eindstand dus 4-2 voor de Tegelse S.V., en wij kennen onze plaats.

dinsdag 4 april 2017

Rapid competitie, rondes 10 t/m 12, 3 apr 2017

Een avondje rapid met een verrassend grote opkomst!

Niemand haalde de volle winst over 3 partijen binnen. Goede zaken deden Hans en Mat met ieder 2,5 punt. Gevolgd door een flinke groep met 2 punten: Bob, Jos, Kees, Rainier en Theo. Eén puntje was weggelegd voor Harold, Harm en Jan terwijl Irene en Ulrich het met louter nullen moesten doen.

Al met al gaat Hans ruim aan kop nog steeds gevolgd door Kees, tot zijn eigen verrassing. Op ruime afstand daarachter strijden Jan en Jos om de 3de plek. Mat op plaats 5 heeft de beste gemiddelde score zonder enige verliespartij, maar deed slechts de helft van de rondes mee.
Eind mei spelen we de laatste rapid avond van dit seizoen.

dinsdag 28 maart 2017

Interne competitie, ronde 23, 27 mrt 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Offers brengen?

Op 27 maart werd aan zes borden zoals vanouds gestreden. Jan Peeters was vrij, maar sloeg mijn aanbod om deze keer het verslag te maken vriendelik af. Ook Kees Moolenaar die in de strijd met Irene Moonen de overhand behield sloeg wat later op de avond een zelfde verzoek af. Daarom treft u hier weer een verslag aan van uw trouwe persmuskiet.
Achter mijn rug bestreed Mat met Wit Theo. Hij zette het gedegen op met b2, c3 en d4 en dat ging blijkbaar zo goed, dat hij na enige tijd een paar pionnen voorstond en uiteindelijk het volle punt binnenhaalde: 1 – 0.
Nog verder maar wat meer schuin achter mijn rug streed Bob met Wit tegen Hans. Op 1. e4 antwoordde Hans met zijn gebruikelijke d6 en er ontstond een soort Italiaanse opening. Op het moment wat later dat ik passeerde, had Bob een paard op e5 staan en een loper op g5, beide te slaan door de zwarte pion op f6. Nam hij het paard dan verloor hij zijn dame, nam hij de loper dan kwam hij na een schaak op f7 zwaar in de problemen. Hans zette zijn dame op d6 en enige tijd later stond hij een vol stuk voor en hij won uiteindelijk de strijd: 1 – 0.

Harold speelde met wit tegen Harm. Toen ik passeerde had Harm pion f2 flink op de korrel, maar toch stond Wit volgens beide heren met een dame en ander materiaal op de damevleugel beter. Helaas gaf Harold zijn dame weg en dus werd het 0 – 1.

Irene speelde met Wit tegen Kees Moolenaar. Zij verzette zich dapper, maar kwam toch tamelijk snel een stuk achter. Daarna duurde het gevecht nog geruime tijd. Kees voerde geleidelijk de druk op en tenslotte moest zijn tegenstandster de vlag strijken.
Ikzelf had mijn handen vol aan Ulrich. Hij zette met Wit zijn partij rustig op, speelde c4, e4, d3, g3 en Lg2 en dan staat er een gedegen vesting op het bord. Hij speelde zelfs g4 en g5! Ik moest mijn geduld bewaren en kijken waar mijn kansen lagen. Zijn witte loper stond op stal en zijn zwarte loper op d2 nam ook een bescheiden positie in. Met kleine zetjes kon ik mijn positie versterken. Ik ontwikkelde druk met torens op de b- en c-lijn en bij ruil van de centrumpionnen was hij genoodzaakt zo terug te slaan, dat ik een vrijpion kreeg op d4. Toen ik d3 kon spelen, mijn paard binnendrong en ik ook nog met mijn dame via d4 en e3 schaak kon geven aan de koning die niet gerokeerd had, was het snel afgelopen: 0 – 1.

Het grote treffen van de avond was John met Wit tegen Rainier. De laatste kwam beter uit de opening, John had een pion op d2 die hij niet kon houden. Een hele tijd later was ik klaar met mijn eigen partij en toen kon ik de strijd beter gaan volgen. Beiden hadden pionnen die bijna aan promotie toe waren. Beiden haalden een dame, maar Rainier had een toren meer. Johns verdediging bestond eruit, dat hij op een knappe wijze steeds met zijn dame om de zwarte koning cirkelde, schaak gaf, het hele bord gebruikte. Rainier had steeds de keuze tussen kiezen voor veiligheid of zijn toren behouden. Uiteindelijk meende Zwart de oplossing gevonden te hebben, maar hij overzag daarbij, dat zijn toren genomen zou worden. Zo werd het na zware strijd remise: 1/2 – 1/2.

Alle uitslagen:
John Steuten Rainier Matzinger ½ - ½
Irene Moonen Kees Moolenaar 0 - 1
Bob Sauer Hans Voogt 0 - 1
Harold de Goey Harm Janssen 0 - 1
Mat Hornix Theo de Jongh 1 - 0
Ulrich Wieneke Jos van Gend 0 - 1

dinsdag 21 maart 2017

Interne competitie, ronde 22, 20 mrt 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Het belang van de Weerter paardenmarkt

Maandag 20 maart werd er weer in ons clublokaal  hard gestreden. Weliswaar zonder onze voorzitter en wedstrijdleider, die elders vertoefde, maar Theo de Jongh nam zijn taak deze avond voortreffelijk waar.
Jan nam het met Zwart op tegen Cor. Op een bepaald moment trok Jan onvervaard ten aanval, speelde zelfs h5 en enige zetten later offerde hij een paard (!) en kreeg daar twee pionnen voor terug. De stukken van Cor stonden zo opgesteld dat hij niet makkelijk de indringer die over de h- en g-lijn en op de eerste en tweede rij hem belaagde kon weerstreven en even later was het afgelopen: 0 -1.

Harold speelde met Wit tegen Irene. Blijkbaar had hij haast, want hij pakte de zaak zeer voortvarend aan. Toen Irene met Zwart een schaakje van de dame op h5 meende te pareren met g6, sloeg hij met zijn paard (!) de pion op g6 en zoals u weet kun je dan niet terugnemen met hxg6, want dan valt je toren. Irene raakte verstrikt in het matnet van haar tegenstander en kort daarna was het uit: 1 – 0.

Bob speelde met Wit en kreeg de ‘Kees Moolenaar’ variant van het Siciliaans voorgeschoteld met het paard (!) op g6. Bob wreef zich al in de handen bij de gedachte aan een koningsaanval , speelde g3 en h4, maar durfde even later het niet aan om met h5 het paard te verdrijven. Dat was ook niet gelukt, want Kees zou met een tussenschaakje een veilig plekje voor het paard hebben gecreëerd. In plaats daarvan ontspon zich op de d-lijn en na b5 enz. een strijd op de witte damevleugel. Toen ik weer eens kwam kijken, had Bob een pionnetje meer in een eindspel. Hij vond het niet voldoende, te gevaarlijk om voor het volle punt te gaan en zo besloten beide heren tot remise: 1/2 – 1/2.
Harm speelde met Wit een soort kruising tussen een Spaanse en Italiaanse partij. Geen Evans gambiet of zo, maar rustig opbouwen met d3 en paarden (!) die lekker ronddraafden. John met Zwart hield het hoofd koel, duwde twee centrumpionnen stug vooruit, de stelling van Harm werd ‘uiteengedrukt’ en enige tijd later had de man van wie zo weinigen dit seizoen kunnen winnen (!) weer het volle punt binnen; 0 – 1.

Uw trouwe verslaggever had na de akelige ervaring met de beide paarden (!) van Kees vorige week afgelopen zaterdag op de paardenmarkt extra goed opgelet. Ik meende nu de gangen van deze vaak zo edele dieren wel te kennen. Kent u het paard van Troje? Welnu het paard van Theo mag er ook zijn. Ik beantwoordde Theo’s 1. e4 met de Franse opening en het ging mij ‘pour le vent’! Na een zet of tien had ik een kwaliteit en twee pionnen voor op mijn tegenstander. De finale klap had ik kunnen uitdelen, maar hoewel ik de combinatie wel bekeken heb, durfde ik het om de een of andere reden niet aan. Had ik mijn dag niet of is dit niveau voor mij te hoog? Daarna gunde ik hem een gaatje op de zwarte diagonaal, hij ging met zijn dame naar f6, zijn paard (!) kwam erbij en ik heb het al zo vaak gezegd: “Hoe later in de partij, hoe gevaarlijker Theo wordt”. De beer en de huid, waarschijnlijk heeft hij die uitdrukking de wereld ingebracht. Na nog een paar zetten was ik een illusie armer en had Theo de volle winst binnen.
Ulrich tenslotte moest, omdat hij geen tegenstander had, eerst wat doelloos rondlopen met een Bye, maar kon daarna toch nog wat schaken, omdat sommigen eerder klaar waren.

Alle uitslagen:
Harm Janssen John Steuten 0 - 1
Bob Sauer Kees Moolenaar ½ - ½
Harold de Goey Irene Moonen 1 - 0
Theo de Jongh Jos van Gend 1 - 0
Cor Smeets Jan Peeters 0 - 1

dinsdag 14 maart 2017

Interne competitie, ronde 21, 13 mrt 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Kortchnoi uit Acqoy?

Afgelopen zaterdag togen drie dappere strijders in de auto van Jos naar Acquoy voor het jaarlijkse toernooi met de spannende wedstrijden en daarna de loterij! Theo de Jongh was met zijn vrouw op eigen gelegenheid daarheen gereisd , dus de Limburgse kleuren werden stevig verdedigd. We speelden op hoog niveau letterlijk en figuurlijk. In Acquoy zijn er altijd twee groepen van zes die op een podium spelen. Dit jaar zaten John en ik in groep 2. John deed het heel goed door deze groep te winnen, ik had 50 %, Bob won in zijn groep een prijs en hoe het Theo is vergaan weet ik eerlijk gezegd niet meer. Daarna de altijd van veel prijzen voorzien loterij en ook daar haalde John heel wat prijzen binnen. Afgelopen maandag waren al deze strijders weer op de clubavond aanwezig.
Theo nam het met Wit op tegen Harold. Wellicht was de laatste nog wat verzwakt na zijn knieoperatie, maar feit is dat hij in het  middenspel een paard in moest leveren. Volgens Theo zou het ook anderszins fout afgelopen zijn met de zwarte stelling: 0 - 1.

Jan kreeg van Harm een Scandinavisch antwoord voorgeschoteld op zijn 1. ee4. Harm wist een batterij op te zetten met Lb7 en Dc6, dwong Jan tot f3 en een paar zetten later nam Jan na Pg4 van Harm een ongedekte loper op Le7. Toen volgde Db6 schaak en was het uit. Het was of mat of dameverlies: 0 -1.
Hans Voogt speelde met Wit tegen Ulrich. De laatste speelde wel c5 na 1. e4 van Hans, maar nam niet op d4 na 2. d4. Dan dreigt al gauw d5. Hans speelde eerst nog Lb5. Dan moet het paard op c6 weg en als je dat niet doet, kost het geld. Ulrich speelde na een aantal zetten, maar miste zijn toren op a8 en zijn loper op c8. Hans bouwde zijn voordeel bekwaam uit, dreigde met mat op e8 en onder die druk koos Ulrich even later een verkeerde voortzetting en toen was het 1 – 0.

John speelde met Wit tegen Bob. John koos voor een opstelling met d3 en Pc3 en rocheerde kort. Bob koos na een aantal zetten in de opening voor de lange rokade en een aanval op de koningsvleugel. Hoe het daarna precies verderging kan ik u niet vertellen, maar het eind van het liedje was dat John aan het langste eind trok.
Kees speelde met Wit tegen uw verslaggever. Het werd een Nimzo-Indische partij, ik meende met een paardmanoeuvre het loperpaar te kunnen verwerven, maar Kees dwong snel daarna ruil af van de witte lopers. Daarna kwamen zijn beide paarden beter te staan dan mijn paard en loper. Hij won een pion en dat werd een vrije a-pion.

En die Kortsjnoi, komt die nog? Toen Korstsjnoi tegen Karpov speelde lang geleden maakte hij bezwaar tegen een psycholoog in de speelzaal die - volgens hem op last van Karpov - hem negatief zat te beïnvloeden. Kortsjnoi zette toen een tegenpsycholoog, een antimedium, in dezelfde zaal in om het effect dat hij vreesde te neutraliseren.
Op het eind van mijn partij stonden Kees’ zijn dame en zijn paard bij zijn vrije a-pion. Ik probeerde van hun ’afwezigheid’ te profiteren door met dame en paard de relatief eenzame witte koning te verschalken. Wie kan je dan beter in je buurt wensen dan Theo de Jongh, de man uit Acqoy, die hoe langer de partij wordt, steeds beter gaat spelen? Mijn hart sprong op toen Theo zwijgend vlakbij mij kwam zitten. Helaas werkte het niet of mijn spel was niet goed genoeg. Kees offerde zijn paard voor een pion, gaf schaak en even later nog eens, waarbij ik de dames moest ruilen en toen was de vrije a-pion niet meer te houden: 1 – 0.

Alle uitslagen:
John Steuten Bob Sauer 1 - 0
Kees Moolenaar Jos van Gend 1 - 0
Hans Voogt Ulrich Wieneke 1 - 0
Theo de Jongh Harold de Goey 1 - 0
Jan Peeters Harm Janssen 0 - 1