Welkom bij E.W.S.

Welkom op de internetpagina van schaakvereniging E.W.S. uit Weert. Wij zijn een gezellige club waar je op de clubavond op diverse speelsterktes een leuk potje kunt schaken. Kom gerust een keer kijken of meespelen!
Voor meer informatie neem contact op met:
Hans Voogt: Tel.nr. 0495-785495
Theo de Jongh: Tel.nr. 0495-854282

Vragen over E.W.S. of opmerkingen over de website? Mail de webmaster!

dinsdag 30 mei 2017

Rapid competitie, rondes 13 t/m 15, 29 mei 2017

Rapid kampioen dit seizoen: onze (aftredend) voorzitter Hans Voogt. Hij heeft vanaf ronde 1 aan kop gestaan. Proficiat!

Op deze laatste rapid avond van het seizoen waren er veel afmeldingen en aldus gingen we met z'n negenen aan de slag op 4 borden.
Winnaar van de avond was Mat met 3 uit 3. Hij stoomde daarmee op naar een 3de plaats in de eindrangschikking, knap gedaan met maar 9 gespeelde partijen.
De eerstvolgende werd Rainier met 1,5 punt + een Bye (samen 2,1) direct gevolgd door Harold met 2 uit 3.
Jan kreeg ook een Bye, samen met 1 winstpartij kwam hij uit op 1,6.
Hans en Kees, de beide koplopers, deelden het volgende resultaat met 1,5 uit 3. Kees behaalde daarmee zowel de 2de plaats in de rapid als in de gewone competitie.
De rij werd gesloten door Bob, Theo en Irene met resp. 1, 1/2 en 0 punten.

We sloten deze warme avond af met een rondje aan de bar waar Mat ons trakteerde vanwege een aanstaande blijde gebeurtenis.
We zien elkaar weer bij Rainier thuis op zondag 3 september voor de ledenvergadering en de bbq. Een mailtje met details zal ik in augustus versturen.
Prettige vakantie gewenst allemaal!
Hans Voogt

maandag 22 mei 2017

Interne competitie, ronde 29, 22 mei 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Fin de saison

Bij aanvang van de avond was het in zekere zin al afgelopen. Niemand in de top (waar ik mijzelf op de vierde plek ook maar even onder rangschik!) kon elkaar nog inhalen en dus was al duidelijk hoe de ranglijst er bovenaan uit zou zien. De strijders die dan toch het kampveld betreden zijn de echte! Kees Moolenaar had een bye; ik probeerde hem nog het journalistieke pad op te trekken, maar helaas.
De verrassing van de avond was de remise tussen Mat en Irene. Alle complimenten aan Irene die na een gewoon begin toch opeens een vervelend paard voor haar koning zag verschijnen. In een materieel gelijke stand bood Mat remise aan en na enig nadenken aanvaardde Irene zijn aanbod: 1/2 – 1/2.

Bob speelde met Zwart een lange partij tegen Ulrich. Ulrich verdedigde zich taai, het leidde tot een hoop gemanoeuvreer, maar Bob zou Bob niet zijn, als hij niet geleidelijk een paar onaangenaamheden in de stelling zou weten te vervlechten. Een loper op a6 die een dame en een toren gaat bedreigen, een toren en even later twee torens op de onderste rij en ja, dan is het uiteindelijk toch de oude rot die aan het langste eind trekt: 0 – 1.
Hans Voogt speelde in zijn geliefde Pirc eerst Lg4 en ruilde daarna op f3. Toen Rainier met de dame terugsloeg, had hij een gevaarlijke diagonaal f3-a8 die hij kon openen . Dat leverde een pion en nog meer op en ondanks het feit dat Hans open lijnen had, kon hij geen gevaar stichten. Wit offerde op e6 en toen had Zwart het wel gezien; 1 – 0.

De langste partij was de strijd tussen John met Wit en Harold met Zwart. Een degelijk opgezette stelling leidde tot een gevaarlijke aanval van Wit. John had het loperpaar en wist uiteindelijk twee vrijpionnen te creëren en die weten wel waar Abraham de mosterd haalt: 1 – 0.
Uw verslaggever speelde met Zwart tegen Jan Peeters, een Franse opening. Ik besloot lang te rocheren en te kijken of mijn aanval eerder zou komen dan die van mijn tegenstander. Een tactisch slimmigheidje leverde een pion op. Jan viel aan met a5 en b4-b5, maar niet reageren is ook een mogelijkheid. Mijn paarden en pionnen gingen op de witte koning af en daar bleek op het laatst geen kruid tegen gewassen: 0 – 1.

Aan het einde van een mooi seizoen feliciteer ik onze nieuwe kampioen 2016-2017 John Steuten. Hij heeft de kampioen van vorig jaar Kees Moolenaar mooi achter zich gehouden.
Volgende week geen verslag; Rapid gaat zo snel, dat daar geen verslag van te maken valt.

Tot ziens in het nieuwe seizoen in september!
Alle uitslagen:
John Steuten Harold de Goey 1 - 0
Rainier Matzinger Hans Voogt 1 - 0
Jan Peeters Jos van Gend 0 - 1
Irene Moonen Mat Hornix ½ - ½
Ulrich Wieneke Bob Sauer 0 - 1

dinsdag 16 mei 2017

Interne competitie, ronde 28, 15 mei 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Het einde van het seizoen nadert

Uw verslaggever arriveerde pas om 20.30 u. en moest tegen Irene Moonen goed opletten. Daarom wordt dit een kort verslag: ik heb het niet allemaal goed kunnen volgen (dat moet u letterlijk nemen en niet figuurlijk!).
Irene had Zwart tegen Jos. Na een voortvarend begin had ik eerst wat aan mijn verdediging moeten doen, maar dat verzuimde ik. In een aangenomen damegambiet gaat het dan wat waaien in de witte stelling en met een dame op c2 met aan de overkant een zwarte toren op c8 moest ik goed uitkijken. Ik kon tot afruil komen en met twee gezonde pionnen meer was het toen bekeken: 1 -0.

Theo leek tegen Jan het aardig op te kunnen zetten, maar dat was maar schijn. Een aantal zetten later bleek zijn aanval niet door te slaan en Jan kwam mooi terug en haalde knap het volle punt binnen: 0 – 1.
Hans Voogt speelde e4 en d4 tegen Harold. Hij kreeg initiatief, stond na een aantal zetten een vol stuk voor en toen leek het gedaan. Toch duurde het nog even: de loper op zwart van Hans deed in aanvallend opzicht niet veel. Na geduldig manoeuvreren kon Harold niet langer alle dreigingen afweren en een tussenschaak kostte hem zijn dame: 1 – 0.

Kees nam het met Wit op tegen Harm. Er ontspon zich een langdurig gevecht waarin Kees veel damezetten deed en het bleek een effectieve dame. Harm moest 1 van zijn paarden naar f8 spelen en net toen ik dacht dat zij de toeschouwers nog lang bezig zouden houden, besloten beide heren tot remise: 1/ 2 – 1 / 2.
John speelde met Zwart tegen Ulrich . De laatste kon zijn jongensboekachtige carrière deze avond niet voortzetten. Betrekkelijk snel verloor hij een stuk en daarna speelde John de partij rustig uit:
0 – 1.

Wie anders dan Bob Sauer zou weer als laatste het strijdtoneel verlaten? Zeker als je tegenstander Rainier Matzinger heet, een man die niet snel ondoordachte zetten zal doen. Er kwam een Italiaanse opening op het bord en dat betekent – als kapitein Evans niet uitvaart – langdurig manoeuvreren. Dat deden ze beiden. Uiteindelijk was het Rainier die aan het langste eind trok. Deze ‘meester van de tijdnood’ vond de goede zetten en toen Bob een foutje maakte, was het snel afgelopen: 0 – 1.
Alle uitslagen:
Ulrich Wieneke John Steuten 0 - 1
Kees Moolenaar Harm Janssen ½ - ½
Hans Voogt Harold de Goey 1 - 0
Jos van Gend Irene Moonen 1 - 0
Bob Sauer Rainier Matzinger 0 - 1
Theo de Jongh Jan Peeters 0 - 1

dinsdag 9 mei 2017

Interne competitie, ronde 27, 8 mei 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Spanning en sensatie !!

Afgelopen maandag gebeurde er weer van alles waar ik u nodig over moet vertellen.
De eerste overwinning kwam op naam op van Jan Peeters. Hij veroverde na enige tijd een stuk op Irene Moonen, gaf dat wel weer terug maar ten koste twee pionnen in de koningsstellig van Irene en dat leidde tot mat op g2: 0 – 1.

Harold de Goey opende met Wit de aanval op Ulrich Wieneke. Hij leek op f6 een mooi steunpunt te hebben, maar enige tijd later waren de rollen omgekeerd. De witte koning was in nood, een paard en een dame belaagden hem, het kostte een stuk en de zwarte torens gingen ook meedoen. Een nieuwe sensatie leek in de maak! Had Ulrich gezien dat hij ongestraft op a4 kon slaan dan was het waar-schijnlijk snel afgelopen geweest. Helaas hij zag het niet, zette even later zijn dame op een ongelukkige plek en na de ruil stond Wit opeens gewonnen: 1 – 0.
Mat Hornix slaagde erin vroeg in zijn partij met Zwart Rainier Matzinger een dubbelpion te bezorgen door te ruilen op f3. Beiden verzonken daarop in diep gepeins. Waar denken dat soort diepe denkers over? Een zwart paard op b4, moet dat terug of niet? Die open g-lijn , wie profiteert en op welke wijze? Ik dacht al aan het eindspel. Dan zou Wit met vier tegen drie pionneneilandjes waaronder een dubbelpion volgens de oude Max in het nadeel zijn, maar zo ver kwam het niet. Na lang denken en een twintigtal zetten besloten beide contrahenten tot remise: 1 /2 – 1 /2.

Hans Voogt beantwoordde 1 …; c5 met d4. Zo kreeg Kees snel een gambietpion, maar dan moet je wel werken om de ontwikkelingsachterstand op te vangen. Na ruil van heel wat stukken, bleef er een eindspel over waarin beiden een paard hadden. Hans had een pion meer en zijn pionnen wat meer bij elkaar. Kees had een pion minder en de vier die hij had vormden geen aaneengesloten front. Hans wou er  nog steeds wat van maken d.w.z. de volle winst binnenhalen. Met een paard kun je dat toch wel opvangen, leek het. Het remiseaanbod van Kees werd door Hans afgeslagen. Een fout van Kees leidde toch tot zijn ondergang: 1 – 0.
Ikzelf mocht het met Wit opnemen tegen John Steuten. In een koningsgambiet rocheerde ik lang en ruilde hij mijn paard op f3 en mijn witte loper op f1. Ik begon aan een koningsaanval over de open g-lijn. Met f4 en f5 verhoogde ik de druk en na h4 moest John dit vergiftigde geschenk  wel nemen. Aanvallen is een kunst, maar verdedigen ook. John verdedigde zich taai. Hij activeerde zijn paard van b8 via d7 naar f6. Ik dacht het pleit te kunnen beslechten met een torenoffer op h5, maar John speelde zijn dame via c4 naar f4, gaf schaak en had na h6 de zaak weer op orde. Dan nog maar een paard in de aanbieding! Toen John met een verkeerde torenzet zijn koning ’vastzette’, was het na een taai gevecht gebeurd: 1 – 0.

Bob Sauer zette met Wit in een Russische opening tegen Theo de Jongh de zaak solide op. Na enige tijd stond opeens een toren van hem op e5 (!). je zou denken dat dat een gevaarlijk veld is zo ver voor de troepen, maar hij had het goed bekeken. Na ruil had Theo het loperpaar, maar na weer een ruil  verdwenen wat stukken. Bob speelde f4 en Theo antwoordde met f5, Bob kon een toren op d7 zetten en weer wat later had hij op de c-lijn een vrijpion en haalde de volle winst binnen: 1 -0.
Alle uitslagen:
Jos van Gend John Steuten 1 - 0
Hans Voogt Kees Moolenaar 1 - 0
Harold de Goey Ulrich Wieneke 1 - 0
Rainier Matzinger Mat Hornix ½ - ½
Bob Sauer Theo de Jongh 1 - 0
Irene Moonen Jan Peeters 0 - 1

dinsdag 2 mei 2017

Interne competitie, ronde 26, 1 mei 2017

Verslaggever: Jos van Gend

CSKA Sofia tegen AFC Ajax

Het Gouden Ajax telde louter topspelers. Naast Cruijff, Keizer, Haan, Neeskens en Krol konden de andere zes er ook wat van. Na hun derde Europa Cup speelden zij in de eerste ronde van het nieuwe seizoen op 24 oktober tegen CSKA Sofia. In A’dam ging het moeizaam (1-0) en op 7 november in het toen nog verre Bulgarije gingen de godenzonen met 2-0 ten onder. Groot was de verbazing onder kenners, fans en de rest van de Nederlandse bevolking. Hoe kon dit? Cruijff deed niet meer mee, maar toch! Er werden vragen gesteld in de Tweede Kamer en de regering moest aftreden. Een militaire junta o.l.v. Rinus Michels nam de regering over en een jaar later waren we bijna wereldkampioen.
Zo ongeveer was de stemming in het clublokaal van de Eerste Weerter Schaakvereniging gisteravond tussen 21.00 u. en 22. 00 u.: Ulrich Wieneke had met Zwart gewonnen van Rainier Matzinger. Omdat mijn vaste chauffeur niet aanwezig was, bracht de verslagene mij allervriendelijkst thuis en “on the way back home” vertrouwde hij mij toe, dat hij het in zijn Schotse opening steviger had moeten aanpakken. Net als vorige week beklaagde hij zijn eigen spel, waarvan hij sommige zetten als ‘baggerzetten’ kwalificeerde.  Toen ik de eerste keer voorbijkwam, vond ik dat de lopers van Zwart mooi op de witte koningsstelling gericht waren. Een paar zetten later was het voorbij: Rainier overzag dat met Tf4 de toren zijn verdedigende taak opgaf. Daardoor kon de zwarte dame binnendringen en mat geven. Degene die verliest is altijd ontevreden over zijn spel, maar laten we niet vergeten de overwinnaar te feliciteren met zijn goede spel en overwinning: 0- 1.


John Steuten speelde met Wit tegen Theo de Jongh. De partij werd rustig opgezet, de dames en torens verdwenen al snel van het bord, Zwart had een brede pionnenformatie. Ergens won John een pionnetje en dat voordeel stond hij niet meer af. In het eindspel had John een paard tegen Theo een loper, Wit kreeg een vrijpion op de h-lijn en Zwart kon de ambities van die pion – het ding wou promoveren! – niet tegenhouden: 1 – 0.
Irene Moonen speelde met Zwart tegen Harm Janssen. Nadat beiden hun stukken ontwikkeld hadden, wist Harm Irene wat materiaal af te snoepen en dat leidde uiteindelijk tot een mataanval, waarbij de zwarte koning uit zijn tent gelokt werd. Op die gevaarlijke zesde rij eindigde de partij: 1 – 0.

Ikzelf hanteerde de zwarte stukken tegen Bob Sauer. Ik mishandelde de klassieke variant van het Frans, kon maar net een paardvork op c7 voorkomen en zag twee vrijpionnen op d4 en e5 op mij afkomen. Beton storten dus; een paard op d5! Toen Bob even later een valletje over het hoofd zag, won ik een kwaliteit. Maar ja, dan ben je er nog niet tegen zo’n oude krijger! Bob sloeg mijn remiseaanbod af, ik zag mij net als Mat vorige week al zwoegen tot 23.30 u.! Ik moest toestaan dat Bob met zijn paard op g6 een pion sloeg en mijn rochade definitief verhinderde. Maar “Elk nadeel hep zijn voordeel”! De toren ging naar g8 en nadat ik mijn koning op een veilig veld had geplaatst – Bob had twee gevaarlijke lopers in een  tamelijk open stelling – kon ik met een afruilactie op g2 zijn koning op g2 krijgen en stond na f4 zijn loper op g3 gepend dankzij die toren op g8! Baggerzetten waren het niet, modder wel een beetje. Zo’n partij waarin beide spelers sterke en minder sterke zetten doen en de gelukkigste wint: 0 -1.
Alle uitslagen:
John Steuten Theo de Jongh 1 - 0
Rainier Matzinger Ulrich Wieneke 0 - 1
Bob Sauer Jos van Gend 0 - 1
Harm Janssen Irene Moonen 1 - 0

dinsdag 25 april 2017

Interne competitie, ronde 25, 24apr 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Bloed aan de Paal!

Schakers mogen dan wel de indruk wekken dat zij bedachtzame en vreedzame lieden zijn, maar op sommige avonden is dat niet meer dan schijn. Op 24 april 2017 ging het er vol bovenop! De dood of de gladiolen!
Jan Peeters voelde Harold de Goey stevig aan de tand, profiteerde van het feit dat zijn tegenstander niet al zijn stukken had ontwikkeld, had een pionnetje meer en een overwicht op het bord en beëindigde de partij met een mataanval waarbij of de dame of de koning zelf zou sneuvelen: 1 – 0.

Theo de Jongh had Wit tegen Rainier Matzinger. Hij offerde op de zevende zet een loper op f7 en weliswaar heeft hij dan een stuk minder, maar de zwarte koning moet naar g8, de toren op h8 komt niet in het spel en Wit dreigt steeds met schaakjes over de witte diagonaal b3-g8 of c2-h7. Ja, als je het goed doet met Zwart, zou je de aanval moeten kunnen doorstaan, maar naar eigen zeggen deed Rainier niet altijd de beste zet. Theo had duidelijk zijn avond wel. Toen Rainier met het verkeerde stuk op d4 sloeg, ging hij na schaken op c2 en g6 de boot in – en de stukken in de doos - : 1 – 0.
Ulrich Wieneke voerde tegen Irene Moonen de witte stukken aan. Hij  zette het rustig op, reageerde niet op uitvallen van Irene, kwam materiaal voor en won de partij: 1 – 0.

Bob Sauer had Zwart tegen Mat Hornix. Hoe het precies ging kon ik helaas niet volgen, maar in de opening liet hij zich verrassen door een schaakje, moest zijn koning op e7 zetten en vervolgens geweldig reorganiseren om stand te houden. Wit had ‘een beest van een zwarte loper’ en stond overwegend, ‘een kwestie van tijd’ zou je zeggen. Bob echter had zijn avond – het was de langste partij van de avond! -, bleef rustig zitten, trotseerde de dreigende storm en hield stand. Toen hij met een paardmanoeuvre ook nog een kwaliteit terugwon, leek het nog even spannend te worden. Uiteindelijk gaven de twee vrijpionnen van Mat de doorslag. Zwart stond vast, kon het binnendringen van de witte toren niet tegenhouden en na ruil van de torens zou promotie van de eerste vrijpion volgen: 1 – 0.
Onze aanstaande kampioen, John Steuten, hoe ging het daarmee? Welnu, niet zo goed. Naar eigen zeggen had hij zijn avond niet. Hij kon niet verhinderen dat Hans Voogt een mooi centrum opbouwde. Toen zijn drie pionnen oprukten en Wit een dreiging overzag, verloor hij zijn loper en even later nog een pion. Zo’n stelling is bij Hans Voogt in goede handen! Eerder dan verwacht was de strijd beslecht: 0 – 1.

Het gevecht tussen Harm Janssen en uw nederige verslaggever leek een Siciliaan zonder d4 te worden, maar na 1. e4; e6 2.f4; c5 kwamen we in de doorschuifvariant van het Frans terecht. Zwart speelde Ph6. Om ruil van zijn zwarte loper na Pg4 en Pe3x te voorkomen, zette Harm zijn loper van e3 op g1. Noodgedwongen bleef zijn koning in het midden. Toen ik een tijdje later, nadat door bc4x en dc4x de diagonaal h1-a8 mogelijkheden bood, ook b4 kon spelen, begon de zon  voor mij te schijnen. De witte koning wordt bedreigd, te veel materiaal van Wit staat op de verkeerde vleugel, Zwart beheerst de open f-lijn enz. Blijkbaar dacht Harm er ook zo over, want liever dan zijn dame te zien sneuvelen, streek hij de vlag: 0 – 1.
Alle uitslagen:
John Steuten Hans Voogt 0 - 1
Jan Peeters Harold de Goey 1 - 0
Theo de Jongh Rainier Matzinger 1 - 0
Harm Janssen Jos van Gend 0 - 1
Mat Hornix Bob Sauer 1 - 0
Ulrich Wieneke Irene Moonen 1 - 0

dinsdag 11 april 2017

Interne competitie, ronde 24, 10 apr. 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Ajax en Feyenoord

Toen ik ruim na 20.00 u. ons speellokaal binnenliep stond mijn tegenstander van de avond, Hans Voogt, mij al op te wachten. Daarover straks meer.
Bob speelde met Wit tegen Jan Peeters. Hij wou eens wat anders proberen, zei hij tegen mij. Hij speelde de lopervariant van de Italiaanse opening en kwam hoe verder de partij vorderde steeds meer in de problemen. Zijn tegenstander stond op een bepaald moment drie pionnen voor, had de open lijnen en een fraaie pion op a3. De actieve toren van Bob werd geruild en toen had hij een loper en een toren die letterlijk niet zonder elkaar konden. Het was de lacrima variant geworden. Hij had zijn avond niet en Jan, zijn tegenstander, speelde een fraaie partij: 0 – 1.

Harold en Rainier speelden een partij waarover ik niet veel verstandigs kan zeggen. Dat heeft natuurlijk te maken met mijn eenvoudig denkraam, maar vooral met het feit dat ik maar een paar keer kon komen kijken. Er was tamelijk veel van het bord, in het eindspel hadden beiden nog een pion en een toren en de een een loper en de ander een paard. Dan volgen tal van subtiele manoeuvres die een toevallig passerende observant ontgaan. Harold gaf helaas zijn toren weg en zo won Rainier: 0 – 1.
Mat nam het met Wit op tegen Ulrich en vond ook nog tijd om een uitnodigingspartij tegen Irene te spelen. Hij won beide partijen. Tegen Ulrich veroverde hij op een bepaald moment de dame en toen werd de druk op f7 zo groot , dat er geen houden meer aan was: 1 - 0. Daarna had hij nog tijd om een paar oefenpartijtjes tegen Ulrich te spelen en hem de nodige tips te geven. Hoplelijk gaat hij deze de volgende keer niet allemaal tegelijk toepassen, want dan hebben we er een tweede Mat bij.

Harm nam het met Wit op tegen Theo. Mijn indruk was dat Harm in het begin beter stond, druk had op achterblijvende pionnen van Theo, maar Theo zou Theo niet zijn, als hij zich daar niet aan zou ontworstelen. Uiteindelijk werd het remise. Harm had een veelbelovende pion op de h-lijn, maar Theo had ook kansen en zo besloten beiden tot 1 / 2 – 1 / 2.
Het grote treffen was natuurlijk Kees, de nummer 2, met Wit tegen onze koploper vanaf het begin, John. Als Ajax nog kampioen wil worden …. Sorry: als Kees nog kampioen wil worden dan moet hij vanavond winnen en daarna moeten anderen ook nog van John winnen. Dat laatste is een onwaarschijnlijk scenario gezien Johns sterke spel dit seizoen en het feit, dat slechts een paar mensen van hem hebben gewonnen dit seizoen. De heren bouwden het rustig op, John naar mijn smaak iets te rustig. Kees beheerste het belangrijke veld c5, had het beste van het spel en vergrootte langzaam de druk. Hij had een pion op a5, zijn loper beheerste de diagonaal g1-a7. John had enige druk over de f-lijn, maar dat kon Kees niet deren. Even verder in de partij stond hij twee pionnen voor. Op een bepaald moment had John de keus tussen zijn toren terugtrekken naar f7 of zelf een actie beginnen in het centrum. Hij koos voor het laatste, opende daarmee lijnen in het centrum, kreeg een schaak te verduren en toen was het uit: 1 – 0.

Als prebejaarde heb ik alle tijd om mij in de openingstheorie te verdiepen. Ik zat maandagmorgen dus om 8.00 u. achter het bord om de Pirc nog eens door te nemen. Eerst de Jachtvariant, toen de Wachtvariant, toen de Slachtvariant en daarna de Schnarreberger-Fleischauer aanval. Uitrusten bij een heerlijke lunch en toen bleek ik alles weer vergeten te zijn m.n. de voortzettingen na de dertigste zet van Zwart. Zoals gewoonlijk had mijn vrouw het beste idee. Zij adviseerde mij me te beperken tot een basisidee en dat boek verder weg te leggen. Het boek – ik heb het ooit gekocht toen ik een be- ginnend docent Nederlands woonachtig in Hantumhuizen, een klein dorpje in Noordoost Friesland was en meende nog wereldkampioen van Dokkum en omstreken te kunnen worden – is van de hand van de jeugdige Timman en ergens in dat boek op p. … zegt hij, dat je, als Zwart … speelt, je met Wit moet antwoorden met … Ik heb op last van mijn sponsor alle inhoud hier moeten weglaten; mijn sponsor gaat niet deze dure informatie zo maar op het internet gooien. Ik had tegen Hans Wit, speelde 1. e4. Hans speelde d6 en zo kwam er een Pirc op het bord en toen – mijn geheugen is gelukkig  nog heel goed! – speelde ik DE ZET. Hans verzonk in gepeins, speelde na lang nadenken een zet, maar leek daar niet vrolijk van te worden, ik speelde weer een zet en …. Dat patroon herhaalde zich, ik kreeg een mooie aanval, er was voor Zwart geen ontkomen aan en na 23 zetten dappere tegenstand streek hij zijn vlag: 1 – 0.
Alle uitslagen:
Kees Moolenaar John Steuten 1 - 0
Jos van Gend Hans Voogt 1 - 0
Harold de Goey Rainier Matzinger 0 - 1
Bob Sauer Jan Peeters 0 - 1
Mat Hornix Ulrich Wieneke 1 - 0
Harm Janssen Theo de Jongh ½ - ½