Welkom bij E.W.S.

Welkom op de internetpagina van schaakvereniging E.W.S. uit Weert. Wij zijn een gezellige club waar je op de clubavond op diverse speelsterktes een leuk potje kunt schaken. Kom gerust een keer kijken of meespelen!
Voor meer informatie neem contact op met:
Jos van Gend: Tel.nr. 0495-542221
Theo de Jongh: Tel.nr. 0495-854282

Vragen over E.W.S. of opmerkingen over de website? Mail de webmaster!

dinsdag 14 november 2017

Interne competitie, ronde 9, 13 nov 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Daar werd veel strijts gestreden!

De man die velen vorige week had verrast met zijn welverdiende overwinning op Jos van Gend nam het deze keer op tegen Bob Sauer. Helaas voor Ulrich Wieneke verloor hij al snel een stuk. Toen hij ook nog onvervaard ten aanval trok met g4 en g5, werd in de slagwisseling nog een stuk geruild. Met al die pionnen ver naar voren bij zijn tegenstander lukte het Bob snel om het volle punt naar zich toe te trekken: 0-1.
Irene Moonen speelde met Wit tegen Mat Hornix. Tamelijk snel kreeg zij een lelijk paard op f2 te verwerken. Zo’n paardinval kost geld en dat klapje kwam ze niet meer te boven, ook niet na de gebruikelijke opkikker in de vorm van warme chocolade met slagroom: 0-1.

Ook Jeffrey Becker had velen vorige week verrast met zijn winst tegen Kees Moolenaar. Hoe zou hij het ervanaf brengen tegen Jan Peters? Nou niet zo goed als een week eerder! Hij trok met Wit enthousiast naar voren in een koningsgambiet, maar Jan wist de gaten spoedig te vinden. De witte koning moest naar voren, kwam bloot te staan en Wit kreeg geen tijd om zich evenwichtig te ontwikkelen. Via de f-lijn drong een toren binnen en kort daarna streek Wit de vlag: 0-1.
Hans Voogt trakteerde Theo de Jongh op een Siciliaan. Theo nam op d4 met de dame, ging naar a4 om schaak te geven, maar de dame wordt dan wel bedreigd door paardmanoeuvres e.d. Hans had uiteindelijk twee vrijpionnen, maar een kwaliteit minder. Het werd spannend, maar hij wist de overkant tijdig te bereiken en te promoveren. Het daaruit resulterende materiaalverlies was Theo te veel: 0-1.

Jos van Gend nam het met Zwart op tegen Kees Moolenaar. Kees ontweek onze gebruikelijke Nimzo-Indische opening door vroeg a3 te spelen. Er volgde een uitgebreide manoeuvreerpartij, een damegambiet met de zwarte loper op b7. Kees drong met een paard binnen op c5. Ik was verrast en moest het paard ruilen Kees nam terug met zijn d-pion en even leek het alsof hij op de damevleugel voldoende druk zou kunnen gaan uitoefenen. Gelukkig – voor mij – kon ik de pionnen op a6 en b5 goed dekken en aangezien we ongelijke lopers hadden, was het gif er toen wel uit. Kees stelde remise voor en ik nam het onmiddellijk aan: 1/2- 1/2.
We hebben weer een nieuwe lijstaanvoerder: Bob Sauer!

Alle uitslagen:
Kees Moolenaar Jos van Gend ½ - ½
Theo de Jongh Hans Voogt 0 - 1
Ulrich Wieneke Bob Sauer 0 - 1
Irene Moonen Mat Hornix 0 - 1
Jeffrey Becker Jan Peeters 0 - 1

dinsdag 7 november 2017

Interne competitie, ronde 8, 6 nov 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Ik ben Karpov niet!
Onze wel zeer verse lijstaanvoerder Kees Moolenaar leed een nederlaag tegen de nieuwe man Jeffrey Becker. Het leek mij gelijk op te gaan bij de weinige minuten die ik ervan heb gezien, maar toen Kees een toren kwijtraakte, gaf hij op. Een mooi succes voor ons nieuwe lid: 0-1.
Hans speelde tegen Irene en stormde gewoontegetrouw met d4 na e4 naar voren. Hoewel de partij zich rustig ontwikkelde en er lange tijd veel stukken op het bord bleven, wist Hans met Wit toch de overhand te krijgen en de volle winst binnen te halen: 1-0.
Jos wist met Db3 en Lc4 Ulrich te verschalken en een pionnetje binnen te halen, had een mooie witveldige loper, maar ja…. dan moet je die loper wel terughalen. Karpov zou dat gedaan hebben, maar ik zon op mooie aanvallen, kreeg een paardvork voor mijn neus en weg was mijn loper. Ulrich ging in de aanval; ik probeerde tegenspel te creëren, omdat zijn koning onveilig in het midden stond. Toen Ulrich lang rocheerde, zag ik mijn kans schoon en wilde met mijn dame binnendringen. Eerst nog even g2, want met twee torens op de g-lijn dreigde hij te offeren en dan mij in de pan te hakken. Uiteindelijk kon ik wel met mijn dame oversteken, schaak geven, ik had eeuwig schaak, zag nog iets mooiers en weg was mijn dame! 0-1.
Mat vergastte Rainier op het Scandinavisch, zodat we zonder Harm deze avond toch aan hem konden denken. Er ontstond een taaie stelling met voor Zwart uiteindelijk twee ver opgedrongen pionnen, zelfs een vrijpion, maar het was niet genoeg voor een volgehouden winstpoging en zo werd het remise: 1/ 2-1/ 2.
Bob trakteerde Theo op het Italiaans. Veel verstandige zetten en toen ik tegen het einde tijd kreeg om te gaan kijken, stond Theo al een stuk voor. Hij dreigde over de g-lijn binnen te vallen met een toren, gedekt door zijn witveldige loper. Bob haalde zijn koning terecht uit die bedreigde zone weg, maar overzag dat zijn toren stond aangevallen en toen was het uit: 0-1.
Alle uitslagen:
Kees Moolenaar Jeffrey Becker 0 - 1
Hans Voogt Irene Moonen 1 - 0
Jos van Gend Ulrich Wieneke 0 - 1
Rainier Matzinger Mat Hornix ½ - ½
Bob Sauer Theo de Jongh 0 - 1

dinsdag 31 oktober 2017

Interne competitie, ronde 7, 30 okt 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Winnen of verliezen: ranglijstaanvoerder ben en blijf je!
Zes partijen werden er gespeeld op maandagavond 30 oktober.

Op de Olympische Spelen van 1972 was er een Amerikaanse hardloper die mij is bijgebleven. Hij droeg altijd een witte pet en liep het grootste deel van de 1500 meter achteraan. Ook als je dacht dat hij nu toch wat naar voren moest gaan, bleef hij achteraan hangen. En ja, dan als het eigenlijk al niet meer mogelijk leek, spoot hij naar voren en in een geweldige rush behaalde hij de overwinning. Daar moest ik gisteravond aan denken bij het kijken naar Rainier die het met Wit opnam tegen Bob. De opening stelde Rainier voor enige problemen, het leidde tot een gedrongen stelling voor Wit en Zwart kon met eenvoudige en degelijke zetten zich goed ontwikkelen en zelfs f4 spelen. Nu denkt u dat we al bij de 25e zet zijn, maar dat is niet zo. Rainier denkt en denkt en denkt (althans dat denken wij!) en je vraagt je af waarover. Bob ging met zijn paarden naar voren , maar dat leverde niet zo veel op. Met nog vier minuten en daarna nog minder op de klok komt dan plotseling het resultaat van al dat denken eruit. Aanval over de c-lijn met de toren en een paard erachteraan. Bob gaat met g5 en g4 over tot de ‘killing attack’, maar de witte toren gaat van c naar h3 en in al dat gewoel verliest hij een stuk. Rainier is nu echt door zijn tijd heen, maar …… dankzij Robert J. Fischer krijgt hij er steeds net op het randje van de afgrond van de tijdnood weer dertig seconden bij. In de hectiek grijpt hij dan echter mis. Hij zet zijn dame op c1 om op h3 mat te geven maar overziet de dreiging van Bob, mat op g2: 0-1.

Hans werd door Harm op het Scandinavisch getrakteerd. Wit leek een stevige aanval te hebben op de koningsvleugel, speelde g4, maar uiteindelijk besloten beide heren tot remise. Harm had een pion meer, maar ook een dubbelpion: 1/2-1/2.
Ja, over de vorige partij kon ik niet veel zeggen, want ik had al mijn concentratie nodig tegen Jeffrey. Hij is de nieuwe man bij EWS en ook gezien zijn spel een heel welkome aanwinst voor onze club. Ik trakteerde hem op het Frans, hij behandelde dat op zijn eigen wijze en zo had ik een mooi duo van pionnen op c5 en d4. Jeffrey ging in de aanval met Pg5 en Dh5 en dan is het de kunst rustig te blijven. Wit dreigt van alles, maar dat kost ook tempi en zo kan Zwart aan een actievere opstelling werken. Toen ik e5 kon spelen, kwam de beruchte zwarte Franse witveldige probleemloper tot leven. Mijn loper ging via g4 naar e2 en hapte een pion op: ik zag de toekomst weer met meer vertrouwen tegemoet. Het bleef opletten geblazen (het zwarte paard op h6 mag niet weg!), maar toen na d4 ook e4 en e3 kwamen, was het spoedig daarna afgelopen: 0-1.
John speelde met Zwart tegen Irene. Aanvankelijk ging het gelijk op, maar een vork brak Irene lelijk op. Enige tijd later viel de materiële schade nog wel mee, maar de witte koning stond behoorlijk naakt op h4 (te huiveren in de herfstkoude!). Dat kan niet lang goed gaan en zo werd het een vol punt voor John: 0-1.

De echte wedstrijdleider speelde met Wit tegen Jan. Eerst leek het of Wit grootse plannen ging uitvoeren met een pion op c6, maar die was toch wel erg vooruit en hij kon deze niet behouden. Enige tijd later, toen ik weer eens langskwam, had Jan zijn eigen c-pion helemaal naar de overkant gebracht, Theo kon geen kant meer op en gaf zich over. Hij heeft zijn draai nog niet gevonden, terwijl Jan weer in alle opzichten hersteld lijkt te zijn: 0-1.
Kees speelde met Wit tegen Harold. In de opening wist Kees zijn tegenstander te verschalken en zo een centrumpion te winnen, daar kwam later nog een pion bij en Wit werd langzaam en degelijk vastgezet en teruggedrongen. Kees beheerste de enige open lijn met zijn torens en toen zijn h-, g- en f-pionnen gesteund door hun koning naar voren kwamen, was het einde voor de dappere witte strijders nabij. Kees dwong Harold met zijn koning een doorgebroken pion te nemen, zette daarna zijn koning op g7 en toen had de vrije h-pion een mooie toekomst voor zich. Harold zag dat ook en streek de vlag: 0-1.

Zoals onze wedstrijdleider zei kijkend naar de uitslagenlijst: “Een zwarte dag voor EWS!”.
Alle uitslagen:
Rainier Matzinger Bob Sauer 0 - 1
Harold de Goey Kees Moolenaar 0 - 1
Hans Voogt Harm Janssen ½ - ½
Jeffrey Becker Jos van Gend 0 - 1
Irene Moonen John Steuten 0 - 1
Theo de Jongh Jan Peeters 0 - 1

dinsdag 24 oktober 2017

Interne competitie, ronde 6, 23 okt 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Strijd, overgave en remise

Voordat de strijders het wedstrijdperk zouden betreden, was er een vreugdevolle gebeurtenis te vieren. Mat en zijn vrouw waren verblijd met een zoon en de gelukkige vader trakteerde op beschuit met muisjes. Hij werd door iedereen gefeliciteerd en de voorzitter sprak de hoop uit dat de kleine zich spoedig aan zou melden als lid. Met zo’n vader  moet dat wel een sterke schaker worden. Daarna barstte de strijd los.
Irene nam het met Wit op tegen Jeffrey. Na verloop van tijd verwierf Jeffrey duidelijke voordelen, zijn dame stond gevaarlijk ver naar voren en uiteindelijk moest zij de strijd staken: 0-1.

Jan speelde met Wit tegen Ulrich. Jan was gelukkig weer na een paar weken afwezigheid van de partij en ontwikkelde zijn stukken op een gezonde wijze. Ulrich deed wat veel zetten met zijn loper en liet zijn koning in het midden staan. Jan had de betere stelling en een toren en twee lichte stukken tegen de twee torens van Ulrich. Al die voordelen gaven de doorslag: 1-0.

Bob speelde met Wit tegen Mat. De zaak werd gedegen opgezet, beide heren hielden elkaar in evenwicht en uiteindelijk resteerde een eindspel van koning, toren en ieder vier pionnen, waarna zij tot remise besloten: 1/2- 1/2.

Theo speelde met Wit tegen Kees. Het werd een damegambiet met op een bepaald moment de witte dame op h5. Toch moest Theo geleidelijk aan retireren en dat resulteerde in een overwinning voor Kees: 0-1.
Uw verslaggever speelde met wit tegen Hans Voogt. Het werd een Siciliaan. Hans speelde vroegtijdig d5, maar ik durfde het spel tegen een geïsoleerde pion op d5 niet aan of meende nog betere plannen te hebben. Ik liet mijn pion op e4 bewust slaan, want ik dacht met een kleine ontwikkelingsvoorsprong mijn tegenstander een loer te kunnen draaien. Dat viel tegen. Hans dwong mij de zwarte lopers te ruilen en sloot met zijn d-, e- en f-pion de doorgang naar zijn koning af. Ik vreesde dat het een zware avond zou worden met een pion minder. Gelukkig had ik een a-, b- en c-pion en deze rukten enthousiast op naar de overzijde. Ik kon de c-lijn in bezit nemen en toen ontstond een wankel evenwicht: twee pionnen van wit bedreigden de ene zwarte pion op de dame- vleugel, terwijl vijf pionnen van Zwart langzaam opstoomden richting witte koning, die slechts drie pionnen voor zijn neus had. Met een witte pion op a6 en een zwarte op e3 besloten we uiteindelijk tot remise: 1/2-1/2. Mocht u zich verbazen over de korte karakteriseringen van de andere partijen i.p.v. de doorwrochte analyses die u van mij gewend bent dan komt dat omdat ik al mijn energie en denkvermogen nodig om het hoofd tegen Hans boven water te houden.

De langste partij werd gespeeld door Harold met Wit tegen Rainier. Eerstgenoemde verloor al vroeg in de opening een stuk, maar het kostte Rainier veel tijd en moeite om dat voordeel om te zetten in de winst. Harold verdedigde zich lang op ingenieuze wijze, maar moest toch uiteindelijk de vlag strijken.
Zo hebben we al weer een nieuwe leider. Het begint op Keenterhart op een ouderwetse Zuid-Amerikaanse republiek te lijken: elke week een ander aan de macht! Zal onze nieuwe man Rainier zich weten te handhaven aan de top of pleegt volgende week weer iemand anders een coup?

Alle uitslagen:
Harold de Goey Rainier Matzinger 0 - 1
Bob Sauer Mat Hornix ½ - ½
Jos van Gend Hans Voogt ½ - ½
Theo de Jongh Kees Moolenaar 0 - 1
Irene Moonen Jeffrey Becker 0 - 1
Jan Peeters Ulrich Wieneke 1 - 0

maandag 16 oktober 2017

Interne competitie, ronde 5, 16 okt 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Een nieuwe ranglijstaanvoerder!

Vijf partijen werden er gespeeld op maandagavond 16 oktober.
Het snelste ging het bij Ulrich tegen Jeffrey. Ulrich met Wit verzuimde zijn koningsvleugel te ontwikkelen en Jeffrey maakte van zijn overwicht aan stukken gebruik door aan de andere kant door te breken: eerst speelde hij een hinderlijke a-pion naar voren en daarna volgden zwaardere stukken. Een snelle winst voor de zwartspeler: 0-1.

Uw verslaggever was daarna aan de beurt. Wat bezielde mij? Gewoon een slechte avond of ontzag voor de reputatie van mijn ‘Belgische’ tegenstander? Bob en ik speelden niet voor het eerst Frans. Ik verzuimde mijn b-paard op c6 te zetten, ruilde wel op d4 en zo kwam na een slagenwisseling de dame van Bob met tempo op h5. Grotere geesten hadden het misschien gehouden, maar ik in mijn vorm van gisteravond niet. Bob was op dreef, sloeg na f5 van mij niet en passant, maar zette zijn dame zelfs op h6! Dan dreigt er Pg5, Zwart moet e6 verdedigen en als dat paard op d7 nu eens op zou krassen……. Ik liet het beest daar staan, zag de h-pion op me afkomen en daarna ook nog eens een toren op g3. De oude meester maakte het bekwaam af en toog tevreden huiswaarts: 1-0.
Mijn snelle nederlaag gaf mij wel de gelegenheid de andere drie partijen wat beter te volgen. Misschien kon ik er nog wat van leren!

Harm en Rainier speelden Spaans met Italiaanse trekjes. Met a3, c3, d3 en h3 deed Harm het rustig aan. Beide heren hadden in het middenspel mooie paarden die met geen mogelijkheid weg te krijgen waren. Harm accepteerde een remiseaanbod van Rainier. De laatste meende iets beter te staan, uw verslaggever was daar niet helemaal van overtuigd: 1/2 – 1/2.
John nam het met Wit op tegen Theo. Hij zette het rustig op met b3 en Lb2 en het leek een rustige partij te worden. Waar zat de wending? Was f5 van Zwart niet goed? Feit is dat John met zijn e-pion stevig opstoomde en Theo daar uiteindelijk geen verweer tegen had. Het ding was een doorn in zijn vlees op e6, hij had twee torens nodig om het ongewenst bezoek in bedwang te houden. Toen John met zijn dame binnenviel, voelde Theo zich genoodzaakt tot een fraai slotoffensief met  - jawel! – een torenoffer, maar het mocht niet baten: 1-0.
De laatste partij was de strijd tussen Hans met Wit tegen Harold. Hans leek wat beter uit de opening te komen, Harold stond wat gedrongen. Hans offerde twee pionnen om aanval te krijgen en zijn aanval kreeg hij ook wel, maar het was niet voldoende. Harold weerde alle aanvallen bekwaam af. Hij ruilde tijdig, toen Hans met dame en toren op de zevende rij verscheen en toen bleken de kansen gekeerd te zijn. De zwarte koning stond veilig, de witte niet. Hans had een pion op c2 die hij met zijn toren op c1 moest dekken. Hans beheerste met dame en loper een diagonaal, maar de zwarte dame op d5 had daar geen last van. Het paard van f6 kwam naar voren; er dreigde een paardvork:  koning en toren tegelijk aanvallen. Tegen dreigend pionverlies en zelfs mat was geen goed verweer meer en zo haalde Harold verdiend de volle winst binnen: 0-1. Hij neemt de koppositie over en is nu de ‘man to beat’!

Alle uitslagen:
Hans Voogt Harold de Goey 0 - 1
Harm Janssen Rainier Matzinger ½ - ½
Bob Sauer Jos van Gend 1 - 0
John Steuten Theo de Jongh 1 - 0
Ulrich Wieneke Jeffrey Becker 0 - 1

maandag 9 oktober 2017

Interne competitie, ronde 4, 9 okt 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Uitgelezen mannen en een 1 vrouw

Slechts acht leden hadden zich op maandagavond 9 oktober verzameld in Keenterhart. Een jonge vader had wel wat anders aan zijn hoofd dan de dienst aan Caissa en anderen hadden andere motieven.
Theo de Jongh voerde de witte stukken aan tegen Ulrich Wieneke. Ulrich zette vroeg een paard op d4, maar moest even later constateren dat het niet meer terugkon. Hij offerde zo vroeg in de partij. Theo is er de man niet naar om zich zo’n voordeel te laten ontglippen. Toen de dames van het bord gingen, ging een witte pion stug door naar de overkant. Het tegenhouden van dat kleine pionnetje kostte nog meer materiaal en kort daarna streek Zwart de vlag: 1-0.

Cees Moolenaar streed tegen Rainier Matzinger. Beide heren zeten de zaak bedachtzaam op. Hoewel! Zwart speelde zijn dameloper naar g4, zette de loper dus buiten de keten. Kan Wit dan niet druk gaan uitoefenen op b7 waar een verdediger minder aanwezig is? Tsja, stof voor een volgende partij. In de echte partij werd gemanoeuvreerd, geruild, een zwarte dame ging naar g5. De dames werden geruild en toen hadden we na vijftien zetten een remise. Beide kemphanen zagen er geen brood meer in. Beducht voor elkanders listen deelden zij het punt: 1/2–1/2.
Uw nederige dienaar nam het op tegen Irene Moonen. Zij had helaas duidelijk haar dag niet. Ze ging met haar zwarte damepaard van c6 naar d4 en ruilde vervolgens op f3. Toen ik terugsloeg met mijn dame, had ze al heel wat gevaar over zich afgeroepen. En ja, het zwartste scenario ontvouwde zich voor Zwart. Eens te meer werd bewezen dat f7 een moeilijk te verdedigen veld is voor Zwart: 1-0 .

Het vuurwerk van de avond was te bewonderen in de partij van Hans Voogt en Bob Sauer. Hans maakte er een gesloten Siciliaan van die door Bob werd opengebroken. Bob kwam een pion voor, maar bij de ruil van lichte stukken daarna moest zijn koning naar voren komen om op d6 terug te slaan. Bob ging met zijn koningspion naar voren in de richting van de matig beschermde witte koning. Hans profiteerde echter van de kwetsbare positie van de zwarte koning. Bob repatrieerde zijn koning, terwijl Hans de torens  op de e-lijn verdubbelde. Had Bob het overleefd als zijn dame op f6 had gestaan i.p.v. op g7? Wellicht, het spande er nu om, maar Hans wist tijdig met dame, toren en loper zoveel druk op de zwarte koning uit te oefenen, dat de balans in zijn voordeel omsloeg: 1-0.
Geen herfstvakantie voor schakers! Volgende week wordt er opnieuw gestreden.
Alle uitslagen:
Kees Moolenaar Rainier Matzinger ½ - ½
Hans Voogt Bob Sauer 1 - 0
Jos van Gend Irene Moonen 1 - 0
Theo de Jongh Ulrich Wieneke 1 - 0
Harold de Goey Bye

woensdag 4 oktober 2017

Rapidcompetitie, rondes 1 t/m 3, 2 okt 2017

Verslaggever: Jos van Gend

Zonder geluk vaart niemand wel!

Maandag 2 oktober was de eerste ronde van de Rapidcompetitie. Elke eerste maandag van de tweede maand van het schaakseizoen vliegen wij elkaar vliegensvlug in de haren. U zult begrijpen dat het uit de aard der zaak bijna onmogelijk is hier goed verslag van te doen. Zou een verslaggever regelmatig opstaan om bij de andere borden te gaan kijken dan zou hij door zijn eigen vlag gaan. Ik kan dus niet veel meer doen dan de fijne sfeer te noemen, het enthousiasme te loven van de combattanten en de ‘rapide’ terugkeer te begroeten van ons oud-lid Peter Ramaekers. Gelukkig heeft hij weer tijd gevonden om aan onze rapidcompetitie deel te nemen. 
Lag het aan de opgedane energie in die heerlijke vakantie of aan het ontzag voor mij als nieuwe voorzitter? Feit is dat in mijn eerste partij Harold een aanval op zijn koningspaard overzag en daarna een kwaliteit moest inleveren en dan lukt het wel bij secuur afwerken.

In mijn tweede partij offerde Bob Sauer met Zwart vroeg in de opening heel optimistisch een loper op f2. Met een stuk minder delfde – of dolf – hij het onderspit. Ja en dan de strijd met Cees Moolenaar. Hij kreeg de betere positie, doorzag mijn pogingen spaken in zijn wielen te steken, duwde zijn pion overd e c-lijn voort en … toen viel zijn vlag. 
Nog meer gezien? Jazeker! Peter Ramaekers ‘debuteerde’ niet onverdienstelijk met twee overwinningen en Irene kreeg geen beloning voor haar dappere strijd. Cees, Bob en Theo boekten twee overwinningen en de rest moet u van de site halen. Daar komen de uitslagen te staan.

Volgende week een gewone speelavond met hopelijk een gewoon verslag waar aandacht wordt besteed aan alle wapenfeiten.